Jak prawidłowo dawkować lek Treftenin?

Lek Treftenin, zawierający substancję czynną apiksaban, jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Zmiana leczenia
• Pacjenci specjalni
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Treftenin jest stosowany u dorosłych w następujących przypadkach:

• Zapobieganie udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z nieregularnym rytmem serca (migotaniem przedsionków) oraz co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka, takim jak przebyty udar mózgu, wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, objawowa niewydolność serca^[1].
• Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganie nawrotowej ZŻG i ZP^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Treftenin zależy od wskazania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej przedstawiono zalecane schematy dawkowania:

Zapobieganie udarom mózgu i zatorowości systemowej

Zalecana dawka to 5 mg, przyjmowana doustnie, dwa razy na dobę. U pacjentów z co najmniej dwiema z następujących cech: wiek ≥ 80 lat, masa ciała ≤ 60 kg lub stężenie kreatyniny w surowicy ≥ 1,5 mg/dL, zalecana dawka wynosi 2,5 mg, przyjmowana doustnie, dwa razy na dobę^[1].

Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP)

Zalecana dawka to 10 mg, przyjmowana doustnie, dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 5 mg, doustnie, dwa razy na dobę. W zapobieganiu nawrotowej ZŻG i ZP po zakończeniu 6-miesięcznego leczenia, zalecana dawka to 2,5 mg, przyjmowana doustnie, dwa razy na dobę^[1].

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć lek bezzwłocznie, a następnie kontynuować jego przyjmowanie jak poprzednio, dwa razy na dobę^[1].

Zmiana leczenia

Zmiana leczenia z innych leków przeciwzakrzepowych na Treftenin oraz odwrotnie powinna być przeprowadzona zgodnie z poniższymi wytycznymi:

• Zmiana z leków przeciwzakrzepowych podawanych pozajelitowo na Treftenin: można przeprowadzić przy kolejnej planowej dawce^[1].
• Zmiana z antagonisty witaminy K (VKA) na Treftenin: należy odstawić warfarynę lub inny lek z grupy VKA i rozpocząć podawanie Treftenin, gdy wartość międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) wyniesie < 2^[1].
• Zmiana z Treftenin na VKA: Treftenin należy nadal podawać pacjentom przez co najmniej 2 dni po rozpoczęciu leczenia VKA. Po 2 dniach jednoczesnego podawania Treftenin i VKA należy oznaczyć wskaźnik INR przed następnym zaplanowanym podaniem dawki Treftenin. Jednoczesne podawanie Treftenin i VKA należy kontynuować do czasu, aż wartość wskaźnika INR wyniesie ≥ 2^[1].

Pacjenci specjalni

W niektórych przypadkach dawkowanie leku Treftenin może wymagać dostosowania:

• Osoby w podeszłym wieku: nie ma konieczności dostosowywania dawki, chyba że spełnione są kryteria do zmniejszenia dawki^[1].
• Zaburzenia czynności nerek: u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek apiksaban należy stosować z ostrożnością^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: Treftenin jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby przebiegającymi z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia. Nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Działania niepożądane

Najczęstszym działaniem niepożądanym apiksabanu jest krwawienie, które może potencjalnie zagrażać życiu i wymagać natychmiastowej pomocy medycznej. Inne działania niepożądane obejmują niedokrwistość, niskie ciśnienie krwi, nudności, wysypkę skórną, świąd, wypadanie włosów oraz reakcje alergiczne^[2].

Słownik pojęć

• Apiksaban – substancja czynna leku Treftenin, inhibitor czynnika Xa, stosowany w zapobieganiu i leczeniu zakrzepów krwi.
• Migotanie przedsionków – nieregularny rytm serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi.
• Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
• Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi.
• Koagulopatia – zaburzenie krzepnięcia krwi, które może prowadzić do nadmiernego krwawienia.
• INR – międzynarodowy współczynnik znormalizowany, wskaźnik stosowany do monitorowania leczenia przeciwzakrzepowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku