Jak prawidłowo dawkować lek Dipperam HCT?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Zalecane dawkowanie
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Dipperam HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, które pomagają kontrolować ciśnienie krwi poprzez różne mechanizmy działania^[1].

Zalecane dawkowanie

Zalecana dawka leku Dipperam HCT to jedna tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano^[1]. Przed zmianą terapii na Dipperam HCT, ciśnienie tętnicze pacjenta powinno być kontrolowane ustabilizowanymi dawkami poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych w tym samym czasie^[1]. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, dawkowanie może wymagać dostosowania^[1]. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność i częstsze kontrolowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki^[1]. Lek Dipperam HCT nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat^[1].

Sposób podawania

Lek Dipperam HCT należy przyjmować doustnie, popijając wodą, każdego dnia o tej samej porze, najlepiej rano^[1]. Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków^[1]. Nie należy przyjmować leku razem z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to zwiększyć stężenie amlodypiny we krwi^[2].

Przeciwwskazania

Leku Dipperam HCT nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne, ciężkich zaburzeń czynności nerek, bezmoczu, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, drugiego i trzeciego trymestru ciąży oraz w przypadku jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dipperam HCT może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, senność, kołatanie serca, ból brzucha, zmęczenie, ból głowy, częste oddawanie moczu, małe stężenie potasu we krwi oraz zwiększone stężenie lipidów we krwi^[2]. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, języka i gardła, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Wysokie ciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
• Amlodypina – Lek należący do grupy antagonistów wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej.
• Walsartan – Lek należący do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – Tiazydowy lek moczopędny, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków.
• Bezmoocz – Stan, w którym organizm nie wytwarza moczu.
• Stenoza aortalna – Zwężenie zastawki aorty, co utrudnia przepływ krwi z serca do aorty.
• Hiperaldosteronizm – Choroba, w której nadnercza wytwarzają za dużo hormonu aldosteronu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku