Jak prawidłowo dawkować lek Phenylephrine Unimedic?
Phenylephrine Unimedic to lek stosowany w leczeniu niskiego ciśnienia krwi, które może występować w różnych rodzajach znieczuleń. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie tego leku, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach źródłowych.
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci
- Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawkowanie u dorosłych
Phenylephrine Unimedic jest podawany wyłącznie przez pracowników służby zdrowia z odpowiednim przeszkoleniem i doświadczeniem. Lek może być podawany dożylnie w formie wstrzyknięcia w bolusie lub wlewu dożylnego.
- Dożylne wstrzyknięcie w bolusie: Dawka normalna wynosi od 50 do 100 mikrogramów, która może być powtarzana, aż zostanie osiągnięte pożądane działanie. Jedna dawka w postaci bolusu nie powinna być większa niż 100 mikrogramów[1].
- Kontynuowanie infuzji: Dawka początkowa wynosi od 25 do 50 mikrogramów/min. Dawki można zwiększać lub zmniejszać, w celu utrzymania ciśnienia skurczowego krwi zbliżonego do wartości normalnej. Dawki pomiędzy 25 a 100 mikrogramów/min ocenia się jako skuteczne[1].
Dawkowanie u dzieci
Bezpieczeństwo stosowania ani skuteczność fenylefryny u dzieci nie zostały określone. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci nie są dostępne, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku w tej grupie wiekowej[1][2].
Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
W niektórych przypadkach dawkowanie leku Phenylephrine Unimedic może wymagać dostosowania:
- Zaburzenia czynności nerek: Mniejsze dawki fenylefryny mogą być konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1].
- Zaburzenia czynności wątroby: Większe dawki fenylefryny mogą być konieczne u pacjentów z marskością wątroby[1].
- Osoby w podeszłym wieku: Leczenie osób w podeszłym wieku powinno odbywać się pod kontrolą[1].
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania mogą obejmować ból głowy, nudności, wymioty, psychozy paranoidalne, omamy, nadciśnienie i odruchową bradykardię. Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe i krótkie epizody napadowego częstoskurczu komorowego. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Nadciśnienie można leczyć lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne, takimi jak fentolamina[1].
Słownik pojęć
- Dożylne wstrzyknięcie w bolusie – Szybkie podanie leku bezpośrednio do żyły w celu uzyskania natychmiastowego efektu.
- Infuzja – Powolne podawanie leku dożylnie przez dłuższy czas.
- Bradykardia – Wolne tętno, zazwyczaj poniżej 60 uderzeń na minutę.
- Tachykardia – Szybkie tętno, zazwyczaj powyżej 100 uderzeń na minutę.
- Odruchowa bradykardia – Spowolnienie tętna jako reakcja na wzrost ciśnienia krwi.
- Fenylefryna – Substancja czynna leku Phenylephrine Unimedic, działająca zwężająco na naczynia krwionośne.
Materiały źródłowe
| Dożylne wstrzyknięcie w bolusie | 50-100 mikrogramów, maksymalnie 100 mikrogramów na dawkę |
| Kontynuowanie infuzji | 25-50 mikrogramów/min, dawki można zwiększać lub zmniejszać |
| Zaburzenia czynności nerek | Mniejsze dawki mogą być konieczne |
| Zaburzenia czynności wątroby | Większe dawki mogą być konieczne |
| Osoby w podeszłym wieku | Leczenie pod kontrolą |



















