Jak prawidłowo dawkować lek Asicor?

Asicor to lek stosowany w leczeniu ciężkiej zastoinowej niewydolności serca oraz ostrej niewydolności serca po operacjach kardiochirurgicznych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Asicor, zarówno dla dorosłych, jak i dzieci, oraz wyjaśnimy, jak i kiedy należy go stosować.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Specjalne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych

Asicor należy podawać wyłącznie dożylnie. Dawkowanie dla dorosłych obejmuje:

• Dawka nasycająca: 50 μg/kg mc. podana w ciągu 10 minut^[1].
• Dawka podtrzymująca: zazwyczaj w ciągłej infuzji w dawce podtrzymującej pomiędzy 0,375 μg/kg mc./min a 0,75 μg/kg mc./min (standardowo 0,5 μg/kg mc./min), dostosowanej do odpowiedzi hemodynamicznej i uwzględniając możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych, takich jak spadek ciśnienia tętniczego krwi czy zaburzenia rytmu serca^[1].
• Maksymalna dawka: całkowita dawka nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc./dobę^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Asicor jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia dzieci. Dawkowanie obejmuje:

• Dawka nasycająca: 50 do 75 μg/kg mc. podana w ciągu 30 do 60 minut^[1].
• Infuzja ciągła: rozpoczynana na podstawie odpowiedzi hemodynamicznej i uwzględniająca możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych pomiędzy 0,25 do 0,75 μg/kg mc./min przez okres do 35 godzin^[1].

Specjalne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, dawkowanie może wymagać dostosowania:

• Pacjenci w podeszłym wieku: niepotrzebne są szczególne zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Klirens nerkowy może być obniżony, co może wymagać mniejszych dawek^[1].
• Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek: dawkowanie należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny. Dawka nasycająca pozostaje bez zmian, ale dawka podtrzymująca może być zmniejszona^[1].

Sposób podawania

Asicor należy podawać wyłącznie dożylnie. Lek należy podawać do największej żyły w celu zapobiegania odczynom w miejscu podania infuzji. W trakcie leczenia milrinonem należy uważnie monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, elektrokardiogram, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek^[1].

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania Asicor mogą obejmować obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i zaburzenia rytmu serca. W takim przypadku należy przerwać podawanie leku, aż do ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta. Swoiste antidotum na milrinon nie jest znane, należy zastosować objawowe środki podtrzymujące układ krążenia^[1].

Słownik pojęć

• Milrinon – substancja czynna leku Asicor, należąca do grupy inhibitorów fosfodiesterazy, stosowana w leczeniu niewydolności serca.
• Infuzja dożylna – metoda podawania leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek, określający zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Hipokaliemia – stan, w którym we krwi występuje małe stężenie potasu.
• Przetrwały przewód tętniczy – wada serca, w której połączenie pomiędzy aortą a tętnicą płucną pozostaje otwarte po urodzeniu.

Asicor to lek stosowany w leczeniu ciężkiej zastoinowej niewydolności serca oraz ostrej niewydolności serca po operacjach kardiochirurgicznych. Dawkowanie leku różni się w zależności od wieku pacjenta oraz stanu jego nerek. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, a w trakcie leczenia należy monitorować stan pacjenta. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku