Wskazania do stosowania leku Levetiracetam Aurovitas
Levetiracetam Aurovitas to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu różnych form padaczki. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jak działa na organizm pacjenta.
Spis treści
- Monoterapia w leczeniu padaczki
- Terapia wspomagająca
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Monoterapia w leczeniu padaczki
Levetiracetam Aurovitas jest stosowany jako monoterapia (jako jedyny lek) w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo zdiagnozowaną padaczką. Padaczka to stan, w którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki). Lewetyracetam jest stosowany w leczeniu takiej postaci padaczki, w której napady początkowo występują w jednej części mózgu, ale następnie mogą przenieść się na większe obszary obu półkul mózgu (napady częściowe wtórnie uogólnione lub bez wtórnego uogólnienia)[1][2].
Terapia wspomagająca
Levetiracetam Aurovitas jest również stosowany jako terapia wspomagająca w leczeniu różnych form padaczki:
- Napady częściowe wtórnie uogólnione lub bez wtórnego uogólnienia – u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca[1][2].
- Napady miokloniczne – u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną. Napady miokloniczne to krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup mięśni[1][2].
- Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione – u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną. Napady toniczno-kloniczne to duże napady, w tym utrata świadomości[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Levetiracetam Aurovitas zależy od wieku, masy ciała i rodzaju napadów. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Tabletki należy połykać, popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Lek można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu[1][2].
Przeciwwskazania
Levetiracetam Aurovitas nie powinien być stosowany u pacjentów, którzy mają uczulenie na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub którykolwiek składnik tego leku. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek, zaobserwował spowolnienie wzrostu lub przedwczesne dojrzewanie dziecka, lub jeśli występowały myśli samobójcze[1][2].
Słownik pojęć
- Monoterapia – leczenie jednym lekiem, bez stosowania innych leków.
- Terapia wspomagająca – leczenie dodatkowe, stosowane obok głównego leczenia.
- Napady miokloniczne – krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup mięśni.
- Napady toniczno-kloniczne – duże napady, w tym utrata świadomości.
- Padaczka – stan, w którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki).
Materiały źródłowe
| Monoterapia | Leczenie dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo zdiagnozowaną padaczką |
| Terapia wspomagająca | Leczenie napadów częściowych, mioklonicznych i toniczno-klonicznych |
| Dawkowanie | Dwa razy na dobę, rano i wieczorem |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub składniki leku |














