Przeciwwskazania do stosowania leku Depakine Chrono

Depakine Chrono to lek stosowany w leczeniu padaczki i manii, jednak istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. W artykule omówimy, kiedy nie należy zażywać tego leku oraz jakie są potencjalne ryzyka związane z jego stosowaniem.

Spis treści

• Przeciwwskazania do stosowania leku Depakine Chrono
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Przeciwwskazania do stosowania leku Depakine Chrono

Depakine Chrono nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na walproinian sodu lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1]. Osoby uczulone na te substancje mogą doświadczyć reakcji alergicznych.
• Ostre i przewlekłe zapalenie wątroby^[1]. Stosowanie leku może pogorszyć stan wątroby.
• Przebyte ciężkie zapalenie wątroby, zwłaszcza polekowe, lub wywiad rodzinny świadczący o ciężkim zapaleniu wątroby^[1]. Ryzyko nawrotu choroby jest wysokie.
• Porfiria – bardzo rzadka choroba metaboliczna^[1]. Lek może nasilać objawy tej choroby.
• Jednoczesne stosowanie z meflochiną^[1]. Meflochina może obniżać próg drgawkowy, co zwiększa ryzyko napadów padaczkowych.
• Zaburzenia mitochondrialne wywołane mutacjami genu POLG, np. zespół Alpersa-Huttenlochera^[1]. Lek może nasilać objawy tych zaburzeń.
• Zaburzenia cyklu mocznikowego^[1]. Stosowanie leku może prowadzić do hiperamonemii.
• Niedobór karnityny – bardzo rzadka choroba metaboliczna^[1]. Lek może nasilać objawy tej choroby.
• Ciąża w przypadku leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej^[1]. Lek może powodować poważne wady wrodzone.
• Kobiety w wieku rozrodczym, chyba że stosują skuteczną metodę antykoncepcji przez cały okres leczenia^[1]. Ryzyko dla płodu jest wysokie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Depakine Chrono należy omówić to z lekarzem. Należy niezwłocznie poinformować lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia następujących objawów:

• Osłabienie, brak apetytu, senność, nawracające wymioty i bóle brzucha, żółtaczka – mogą to być objawy uszkodzenia wątroby^[2].
• Ostre bóle brzucha – mogą to być objawy zapalenia trzustki^[2].
• Problemy z równowagą i koordynacją, ospałość, wymioty – mogą to być objawy hiperamonemii^[2].
• Myśli samobójcze – należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].

Interakcje z innymi lekami

Niektóre leki mogą wpływać na działanie walproinianu sodu, jak również walproinian może wywierać wpływ na działanie innych leków. Są to następujące leki:

• Leki neuroleptyczne, w tym kwetiapina, olanzapina^[2].
• Leki stosowane w leczeniu depresji, inhibitory MAO^[2].
• Benzodiazepiny, stosowane w leczeniu bezsenności i zaburzeń lękowych^[2].
• Inne leki stosowane w leczeniu padaczki, w tym fenobarbital, fenytoina, prymidon, lamotrygina, karbamazepina, felbamat, topiramat, rufinamid^[2].
• Kanabidiol, stosowany w leczeniu padaczki oraz w innym wskazaniu^[2].
• Niektóre leki przeciwzakaźne, które zawierają piwalan^[2].
• Metotreksat, stosowany w leczeniu raka oraz chorób zapalnych^[2].
• Zydowudyna, rytonawir i lopinawir, stosowane w leczeniu infekcji wirusem HIV i w leczeniu AIDS^[2].
• Meflochina, stosowana w leczeniu i zapobieganiu malarii^[2].
• Salicylany (kwas acetylosalicylowy)^[2].
• Leki przeciwzakrzepowe^[2].
• Cymetydyna, stosowana w leczeniu owrzodzenia żołądka^[2].
• Erytromycyna, ryfampicyna^[2].
• Karbapenemy (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych)^[2].
• Cholestyramina, stosowana do obniżenia stężenia cholesterolu we krwi^[2].
• Propofol, stosowany do znieczulenia ogólnego^[2].
• Nimodypina^[2].
• Leki zawierające estrogen (w tym niektóre środki antykoncepcyjne)^[2].
• Metamizol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki^[2].

Słownik pojęć

• Walproinian sodu – substancja czynna stosowana w leczeniu padaczki i manii.
• Porfiria – bardzo rzadka choroba metaboliczna, która może być nasilana przez niektóre leki.
• Hiperamonemia – stan, w którym występuje zwiększona ilość amoniaku we krwi, co może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych.
• Encefalopatia – uszkodzenie mózgu, które może być spowodowane różnymi czynnikami, w tym toksynami i chorobami metabolicznymi.
• Martwica toksyczno-rozpływna naskórka – ciężka reakcja skórna, która może prowadzić do odwarstwienia się skóry.
• Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja skórna, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i łuszczenia się skóry.
• Rumień wielopostaciowy – choroba skóry charakteryzująca się występowaniem czerwonych plam z bladym środkiem.
• Obrzęk naczynioruchowy – reakcja alergiczna objawiająca się bolesnymi, swędzącymi obrzękami.
• Zespół DRESS – zespół objawiający się wysypką skórną, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych i możliwym uszkodzeniem innych narządów.

Podsumowanie