Wskazania do stosowania leku Depakine Chrono

Spis treści

• Wprowadzenie
• Padaczka
• Choroba afektywna dwubiegunowa
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Depakine Chrono jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych i psychiatrycznych. Jego główne zastosowania obejmują leczenie padaczki oraz epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Depakine Chrono oraz jak należy go stosować.

Padaczka

Depakine Chrono jest szeroko stosowany w leczeniu różnych form padaczki. Padaczka to przewlekła choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi. Depakine Chrono jest skuteczny w leczeniu następujących typów napadów padaczkowych:

• Napady miokloniczne – krótkie, mimowolne skurcze mięśni, które mogą występować w różnych częściach ciała^[1].
• Napady toniczno-kloniczne – napady, które zaczynają się od sztywności mięśni (faza toniczna), a następnie przechodzą w gwałtowne skurcze mięśni (faza kloniczna)^[1].
• Napady atoniczne – nagła utrata napięcia mięśniowego, co może prowadzić do upadków^[1].
• Napady nieświadomości – krótkie epizody utraty świadomości, często bez widocznych drgawek^[1].
• Napady częściowe – napady, które zaczynają się w jednej części mózgu i mogą być proste (bez utraty świadomości) lub złożone (z utratą świadomości)^[1].
• Zespół Lennoxa-Gastauta – ciężka forma padaczki, która zaczyna się w dzieciństwie i charakteryzuje się różnymi typami napadów oraz opóźnieniem rozwoju^[1].

Choroba afektywna dwubiegunowa

Depakine Chrono jest również stosowany w leczeniu epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Mania to stan, w którym pacjent czuje się bardzo podekscytowany, rozradowany, pobudzony, entuzjastyczny lub nadaktywny. Depakine Chrono może być stosowany, gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Depakine Chrono jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, co pozwala na podawanie leku w jednej dawce dobowej lub w dwóch dawkach na dobę. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta na walproinian^[1]. Przykładowe dawkowanie:

• Dzieci powyżej 17 kg masy ciała – przeciętna dawka to 30 mg/kg masy ciała na dobę^[1].
• Dorośli – przeciętna dawka to 20 do 30 mg/kg masy ciała na dobę^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku – dawkowanie powinno być uzależnione od wyników terapii (kontrola napadów drgawkowych)^[1].

Przeciwwskazania

Depakine Chrono jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na walproinian sodu lub którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Ostre i przewlekłe zapalenie wątroby^[1].
• Przebyte ciężkie zapalenie wątroby, zwłaszcza polekowe^[1].
• Porfiria – bardzo rzadka choroba metaboliczna^[1].
• Jednoczesne stosowanie z meflochiną^[1].
• Zaburzenia mitochondrialne wywołane mutacjami genu jądrowego kodującego enzym mitochondrialny – polimerazę γ (POLG)^[1].
• Zaburzenia cyklu mocznikowego^[1].
• Niewyrównany pierwotny układowy niedobór karnityny^[1].
• Leczenie padaczki w ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego alternatywnego leczenia^[1].
• Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej w ciąży^[1].

Słownik pojęć

• Padaczka – przewlekła choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
• Napady miokloniczne – krótkie, mimowolne skurcze mięśni.
• Napady toniczno-kloniczne – napady zaczynające się od sztywności mięśni, a następnie przechodzące w gwałtowne skurcze mięśni.
• Napady atoniczne – nagła utrata napięcia mięśniowego.
• Napady nieświadomości – krótkie epizody utraty świadomości.
• Zespół Lennoxa-Gastauta – ciężka forma padaczki zaczynająca się w dzieciństwie.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Mania – stan nadmiernego pobudzenia, euforii i nadaktywności.
• Porfiria – bardzo rzadka choroba metaboliczna.
• Polimeraza γ (POLG) – enzym mitochondrialny odpowiedzialny za replikację DNA mitochondrialnego.
• Zaburzenia cyklu mocznikowego – zaburzenia metaboliczne związane z nieprawidłowym przetwarzaniem amoniaku.
• Niedobór karnityny – stan niedoboru karnityny, substancji niezbędnej do transportu kwasów tłuszczowych do mitochondriów.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku