Jak dawkować lek NUMETA G16%E?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku NUMETA G16%E
• Sposób podawania
• Przygotowanie leku
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek NUMETA G16%E jest specjalistyczną emulsją do infuzji przeznaczoną dla noworodków urodzonych o czasie i dzieci do 2 lat. Jest stosowany w przypadkach, gdy dziecko nie może przyjmować wszystkich składników pożywienia doustnie. Lek ten jest podawany przez rurkę wprowadzaną do żyły dziecka i może być stosowany jedynie pod kontrolą lekarza^[1].

Dawkowanie leku NUMETA G16%E

Dawkowanie leku NUMETA G16%E zależy od wydatku energetycznego, masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta oraz możliwości metabolizowania składników produktu. Całkowity skład elektrolitów i makroskładników żywieniowych zależy od liczby aktywowanych komór^[1]. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• Maksymalna szybkość infuzji:
  • Aktywowany W2K (376 ml): 5,8 ml/kg mc./godz.
  • Aktywowany W3K (500 ml): 5,5 ml/kg mc./godz.
• Maksymalna ilość na dobę:
  • Aktywowany W2K (376 ml): 72,3 ml/kg mc./dobę
  • Aktywowany W3K (500 ml): 96,2 ml/kg mc./dobę

Wartości te odpowiadają odpowiednim ilościom aminokwasów, glukozy i lipidów, które nie powinny być przekraczane^[1].

Sposób podawania

Lek NUMETA G16%E powinien być podawany wyłącznie przez żyłę centralną, chyba że został odpowiednio rozcieńczony wodą do wstrzykiwań, co umożliwia infuzję do naczynia obwodowego. W przypadku stosowania u noworodków i dzieci poniżej 2 lat, roztwór należy chronić przed światłem aż do zakończenia podawania^[1].

Przygotowanie leku

Przed podaniem leku NUMETA G16%E, worek należy przygotować zgodnie z poniższymi krokami:

1. Upewnić się, że lek ma temperaturę pokojową.
2. Umieścić worek na płaskiej, czystej powierzchni.
3. Aktywować worek trójkomorowy (mieszanie 3 roztworów przez otwarcie dwóch rozrywalnych spawów):
   1. Zwijanie worka należy rozpoczynać od strony z wieszakiem.
   2. Naciskać, aż otworzą się spawy.
   3. Zmienić kierunek przez zwijanie worka w kierunku do wieszaka. Kontynuować do całkowitego otwarcia spawu.
   4. Obrócić worek co najmniej trzy razy, aby dokładnie wymieszać zawartość. Wymieszany roztwór powinien mieć wygląd mlecznobiałej emulsji.
   5. Usunąć zatyczkę ochronną z miejsca do podawania leku i wprowadzić zestaw do podawania dożylnego.
4. Aktywować worek dwukomorowy (mieszanie 2 roztworów przez otwarcie rozrywalnego spawu między komorami zawierającymi aminokwasy i glukozę):
   1. Aby wymieszać tylko 2 roztwory, zwinąć worek, rozpoczynając od górnego rogu (z wieszakiem) obok spawu oddzielającego roztwory. Nacisnąć, aby otworzyć spaw oddzielający przedziały z glukozą i aminokwasami.
   2. Ułożyć worek tak, by komora z emulsją tłuszczową była najbliżej użytkownika. Zwinąć worek, ochraniając dłońmi komorę z emulsją tłuszczową.
   3. Naciskać jedną ręką i zwijać worek w kierunku rurek.
   4. Zmienić kierunek, zwijając worek w kierunku górnego końca (z wieszakiem). Nacisnąć drugą ręką do momentu całkowitego rozerwania spawu, oddzielającego roztwory aminokwasów i glukozy.
   5. Obrócić worek co najmniej trzy razy, aby dokładnie wymieszać zawartość. Wymieszany roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółty.
   6. Usunąć zatyczkę ochronną z miejsca do podawania leku i wprowadzić zestaw do podawania dożylnego.

W przypadku stosowania u noworodków i dzieci poniżej 2 lat, roztwór należy chronić przed światłem aż do zakończenia podawania^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, NUMETA G16%E może powodować działania niepożądane. W przypadku zaobserwowania u dziecka jakichkolwiek zmian samopoczucia podczas leczenia lub po jego zakończeniu, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę. Poniżej przedstawiono niektóre z możliwych działań niepożądanych:

• Częste (mogą dotyczyć 1 na 10 osób):
  • Małe stężenie fosforanów we krwi (hipofosfatemia)
  • Duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)
  • Duże stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia)
  • Duże stężenie triglicerydów we krwi (hipertriglicerydemia)
  • Zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia)
• Niezbyt częste (mogą dotyczyć 1 na 100 osób):
  • Duże stężenie lipidów we krwi (hiperlipidemia)
  • Stan, w którym żółć nie może płynąć z wątroby do dwunastnicy (cholestaza)
• Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
  • Martwica skóry
  • Uszkodzenie tkanki miękkiej
  • Wynaczynienie

W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej, infuzja powinna zostać wstrzymana i należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[1].

Słownik pojęć

• Emulsja do infuzji – Mieszanina dwóch lub więcej cieczy, które normalnie się nie mieszają, podawana dożylnie.
• Hipofosfatemia – Niskie stężenie fosforanów we krwi.
• Hiperglikemia – Wysokie stężenie cukru we krwi.
• Hiperkalcemia – Wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hipertriglicerydemia – Wysokie stężenie triglicerydów we krwi.
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
• Cholestaza – Stan, w którym żółć nie może płynąć z wątroby do dwunastnicy.
• Wynaczynienie – Wyciek płynu infuzyjnego poza naczynie krwionośne do otaczających tkanek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku