Jak prawidłowo dawkować lek Etiagen?
Etiagen to lek przeciwpsychotyczny zawierający substancję czynną kwetiapinę, stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz epizodów depresyjnych. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Etiagen jest wskazany w leczeniu:
- Schizofrenii – choroby psychicznej charakteryzującej się zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji[1].
- Zaburzeń afektywnych dwubiegunowych – w tym leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii oraz dużych epizodów depresyjnych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Etiagen zależy od leczonej choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe schematy dawkowania dla różnych wskazań:
Schizofrenia
Kwetiapinę należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi:
- Dzień 1: 50 mg
- Dzień 2: 100 mg
- Dzień 3: 200 mg
- Dzień 4: 300 mg
Od dnia 4. dawkę należy dostosowywać do typowej skutecznej dawki wynoszącej 300-450 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę można modyfikować w zakresie od 150 do 750 mg na dobę[1].
Epizody manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym
Kwetiapinę należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi:
- Dzień 1: 100 mg
- Dzień 2: 200 mg
- Dzień 3: 300 mg
- Dzień 4: 400 mg
Dawkę można dalej zwiększać do osiągnięcia dawki 800 mg w 6. dniu leczenia, przy czym dobowe zwiększenie dawki nie powinno być większe niż o 200 mg. Typowa skuteczna dawka mieści się w przedziale między 400 a 800 mg na dobę[1].
Epizody depresyjne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym
Kwetiapinę należy podawać jeden raz na dobę przed położeniem się spać. Całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi:
- Dzień 1: 50 mg
- Dzień 2: 100 mg
- Dzień 3: 200 mg
- Dzień 4: 300 mg
Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano dodatkowych korzyści u pacjentów stosujących 600 mg w porównaniu z pacjentami stosującymi 300 mg[1].
Zapobieganie nawrotom epizodów zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
W zapobieganiu nawrotom epizodów manii, mieszanych lub depresji u pacjentów, którzy reagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną, należy kontynuować leczenie, utrzymując taką samą dawkę leku. Dawkę można dostosować w przedziale od 300 do 800 mg na dobę przyjmowanych dwa razy na dobę[1].
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku kwetiapinę należy stosować z dużą ostrożnością, szczególnie w początkowym okresie ustalania dawki. Może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i podawanie mniejszej dawki dobowej niż u młodszych pacjentów[1].
Dzieci i młodzież
Kwetiapiny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18. roku życia z powodu braku informacji o stosowaniu leku w tej grupie pacjentów[1].
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma potrzeby modyfikowania dawek u chorych z zaburzeniami czynności nerek[1].
Zaburzenia czynności wątroby
Kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. Pacjenci z rozpoznanymi zaburzeniami czynności wątroby powinni rozpoczynać leczenie od dawki 25 mg na dobę. Dawka powinna być zwiększana codziennie, o 25 do 50 mg na dobę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej[1].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku Etiagen w przypadku:
- Nadwrażliwości na kwetiapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Jednoczesnego podawania inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe przeciwgrzybicze produkty lecznicze, erytromycyna, klarytromycyna lub nefazodon[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Etiagen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie w przypadku:
- Problemów z sercem, takich jak zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego[2].
- Niskiego ciśnienia tętniczego krwi[2].
- Przebytego udaru mózgu[2].
- Problemów z wątrobą[2].
- Padaczki lub drgawek[2].
- Cukrzycy lub ryzyka cukrzycy[2].
- Małej liczby krwinek białych[2].
- Demencji u osób w podeszłym wieku[2].
- Choroby Parkinsona/parkinsonizmu[2].
- Zakrzepów krwi[2].
- Bezdechu sennego[2].
- Zatrzymania moczu[2].
- Problemów z alkoholem lub nadużywaniem leków[2].
Słownik pojęć
- Schizofrenia – choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji.
- Zaburzenia afektywne dwubiegunowe – choroba psychiczna charakteryzująca się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
- Objawy pozapiramidowe – objawy neurologiczne, takie jak drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe, wynikające z działania leków przeciwpsychotycznych.
- Bezdech senny – stan, w którym dochodzi do chwilowego zatrzymania oddechu podczas snu.
- Priapizm – długotrwały i bolesny wzwód prącia.
Podsumowanie
| Schizofrenia | 50-750 mg na dobę |
| Epizody manii | 100-800 mg na dobę |
| Epizody depresyjne | 50-300 mg na dobę |
| Zapobieganie nawrotom | 300-800 mg na dobę |
| Osoby w podeszłym wieku | Ostrożne zwiększanie dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie stosować |
| Zaburzenia czynności nerek | Bez modyfikacji dawki |
| Zaburzenia czynności wątroby | 25 mg na dobę, stopniowe zwiększanie |



















