Jak prawidłowo dawkować szczepionkę DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana?

Szczepionka DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana jest stosowana do czynnego uodparniania dzieci przeciw błonicy i tężcowi. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tej szczepionki, w tym kiedy i jak ją podawać, oraz jakie są przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie

Dawkowanie szczepionki DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana zależy od wieku dziecka oraz od tego, czy jest to szczepienie podstawowe, czy przypominające.

Szczepienie podstawowe

Szczepienie podstawowe składa się z trzech dawek:

• Pierwsza dawka – na przełomie 3 i 4 miesiąca życia^[1].
• Druga dawka – w 5 miesiącu życia (6 tygodni po podaniu pierwszej dawki)^[1].
• Trzecia dawka – w 16-18 miesiącu życia (11-13 miesięcy po podaniu drugiej dawki)^[1].

Szczepienie przypominające

Szczepienie przypominające składa się z jednej dawki:

• Jedna dawka – w 6 roku życia^[1]. W przypadku braku możliwości wykonania szczepienia w 6 roku życia, szczepionkę należy podać w 7 roku życia^[1].
• U dzieci powyżej 7 roku życia należy stosować szczepionkę Td (szczepionka tężcowo-błonicza o zmniejszonej zawartości toksoidu błoniczego)^[2].

Sposób podawania

Szczepionka DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana powinna być podawana głęboko podskórnie. Zaleca się również domięśniowe podanie szczepionki, aby zminimalizować odczyny miejscowe związane z obecnością adiuwantu^[1]. Jako miejsce wstrzykiwań zaleca się mięsień naramienny lub przednioboczną część uda^[2].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować szczepionki DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne (toksoid błoniczy i toksoid tężcowy) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Ostre stany chorobowe przebiegające z gorączką^[1].
• Choroby przewlekłe w okresie zaostrzenia^[1].
• Trombocytopenia lub zaburzenia neurologiczne po wcześniejszym podaniu szczepionek zawierających antygeny: T, DT, Td, D lub d^[1].

Działania niepożądane

Jak każda szczepionka, DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość działań niepożądanych definiowana jest w następujący sposób:

• Bardzo często (≥1/10)
• Często (≥1/100 do <1/10)
• Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
• Rzadko (≥1/10000 do <1/1000)
• Bardzo rzadko (<1/10000)
• Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Możliwe działania niepożądane obejmują:

• Objawy nadwrażliwości^[1].
• Ból głowy, który zwykle ustępuje po 24-48 godzinach^[1].
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe^[1].
• Odczyn ogólny: nadmierne pocenie się, dreszcze, gorączka, złe samopoczucie^[1].
• Odczyn miejscowy: zaczerwienienie, obrzęk i/lub ból, swędzenie w miejscu podania^[1].

Słownik pojęć

• Toksoid błoniczy – Inaktywowany toksyn bakteryjny pochodzący z bakterii Corynebacterium diphtheriae, używany w szczepionkach do wywołania odpowiedzi immunologicznej bez wywoływania choroby.
• Toksoid tężcowy – Inaktywowany toksyn bakteryjny pochodzący z bakterii Clostridium tetani, używany w szczepionkach do wywołania odpowiedzi immunologicznej bez wywoływania choroby.
• Adiuwant – Substancja dodawana do szczepionki w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej organizmu na antygen.
• Tiomersal – Związek rtęci stosowany jako środek konserwujący w niektórych szczepionkach.

Podsumowanie dawkowania szczepionki DT – Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku