Jak prawidłowo dawkować lek Tensart?

Lek Tensart, zawierający substancję czynną walsartan, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku Tensart, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Szczególne populacje
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dorosłych

Nadciśnienie tętnicze: Zalecana dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg na dobę^[1]. Lek Tensart można stosować jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak leki moczopędne^[2].

Stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego: Leczenie może być rozpoczęte już po 12 godzinach od zawału. Początkowa dawka wynosi 20 mg dwa razy na dobę, którą można uzyskać dzieląc tabletkę o mocy 40 mg. Dawka jest stopniowo zwiększana do 40 mg, 80 mg i 160 mg, podawanych dwa razy na dobę. Maksymalna dawka docelowa to 160 mg dwa razy na dobę^[1].

Niewydolność serca: Zalecana dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę. Dawka jest stopniowo zwiększana do 80 mg, a następnie do 160 mg dwa razy na dobę, w odstępach co najmniej dwutygodniowych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 320 mg walsartanu w dawkach podzielonych^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Nadciśnienie tętnicze: Dzieci i młodzież w wieku od 6 do poniżej 18 lat:

• Masa ciała < 35 kg: Zalecana dawka początkowa wynosi 40 mg raz na dobę.
• Masa ciała ≥ 35 kg: Zalecana dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększona do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg na dobę^[1].

W przypadku dzieci, które nie są w stanie połykać tabletek, zaleca się stosowanie walsartanu w innych, odpowiednich postaciach farmaceutycznych^[2].

Szczególne populacje

Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny >10 ml/min. U dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny <30 ml/min oraz poddawanych dializoterapii nie zaleca się stosowania walsartanu^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Stosowanie leku Tensart jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, żółciową marskością wątroby i cholestazą. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawek większych niż 80 mg na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Lek Tensart nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na walsartan, olej sojowy, orzeszki ziemne lub inne składniki leku^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, żółciowa marskość wątroby i cholestaza^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].

Możliwe działania niepożądane

Podczas stosowania leku Tensart mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:

• Często: Zawroty głowy, niskie ciśnienie krwi, zaburzenia czynności nerek^[2].
• Niezbyt często: Obrzęk naczynioruchowy, omdlenia, uczucie wirowania, ciężkie zaburzenia czynności nerek, skurcze mięśni, duszność, ból głowy, kaszel, ból brzucha, nudności, biegunka, uczucie zmęczenia, osłabienie^[2].
• Nieznana: Pęcherze na skórze, reakcje alergiczne, nietypowe krwawienie, bóle mięśni, gorączka, ból gardła, zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie potasu, zwiększone wartości parametrów czynnościowych wątroby, małe stężenie sodu we krwi^[2].

Słownik pojęć

• Walsartan – Substancja czynna leku Tensart, należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego.
• Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co zwiększa ryzyko uszkodzenia naczyń krwionośnych, serca i nerek.
• Niewydolność serca – Stan, w którym mięsień sercowy nie jest w stanie pompować krwi z dostateczną siłą, co prowadzi do duszności i obrzęków.
• Obrzęk naczynioruchowy – Reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, mogąca prowadzić do trudności z oddychaniem i przełykaniem.
• Aliskiren – Lek obniżający ciśnienie krwi, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku