Jak prawidłowo dawkować lek Minirin Melt?
Minirin Melt to lek stosowany w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u dzieci oraz nokturii u dorosłych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Specjalne grupy pacjentów
- Przeciwwskazania
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Minirin Melt jest stosowany w leczeniu:
- Moczówki prostej ośrodkowej – choroby charakteryzującej się nadmiernym wydalaniem moczu i pragnieniem[1].
- Pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u dzieci w wieku powyżej 6 lat z prawidłową zdolnością zagęszczania moczu[1].
- Nokturii u dorosłych, związanej z nocnym wielomoczem (objętość moczu wytwarzanego w nocy przekracza pojemność pęcherza moczowego)[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Minirin Melt należy umieścić pod językiem, gdzie lek rozpuszcza się bez potrzeby popijania wodą[1]. Poniżej przedstawiono szczegółowe dawkowanie w zależności od wskazania:
Moczówka prosta ośrodkowa
Dawkowanie jest indywidualne, ale całkowita dawka dobowa mieści się zazwyczaj w granicach od 120 do 720 mikrogramów podjęzykowo. Zazwyczaj leczenie dzieci i dorosłych rozpoczyna się od podania 60 mikrogramów desmopresyny podjęzykowo 3 razy na dobę. Następne dawki ustala się w zależności od reakcji pacjenta. U większości pacjentów dawka podtrzymująca wynosi od 60 do 120 mikrogramów desmopresyny podjęzykowo 3 razy na dobę[1].
Pierwotne izolowane moczenie nocne
Zalecana dawka początkowa wynosi 120 mikrogramów. Lek podaje się podjęzykowo przed snem 1 raz na dobę. Jeśli ta dawka jest niewystarczająca, ilość leku można zwiększyć do 240 mikrogramów podjęzykowo na dobę. Należy wprowadzić ograniczenie podaży płynów. Leczenie desmopresyną powinno trwać przez okres do 3 miesięcy. Po trzech miesiącach leczenia należy przerwać podawanie leku na co najmniej jeden tydzień i ocenić, czy dalsze leczenie jest konieczne[1].
Nokturia
Zalecana dawka początkowa wynosi 60 mikrogramów podjęzykowo przed snem. Jeśli ta dawka nie jest wystarczająco skuteczna po jednym tygodniu stosowania, można ją zwiększyć do 120 mikrogramów podjęzykowo, a następnie do 240 mikrogramów podjęzykowo, z zachowaniem tygodniowych odstępów przy zwiększaniu dawki. Należy przestrzegać ograniczenia podaży płynów[1].
Specjalne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie zaleca się rozpoczynania leczenia u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Jeśli lekarz decyduje się rozpocząć leczenie pacjentów w takim wieku, należy oznaczać stężenie sodu w surowicy przed rozpoczęciem leczenia i 3 dni po rozpoczęciu leczenia lub po zwiększeniu dawki, a także w innych terminach w trakcie leczenia, jeśli lekarz prowadzący uznaje to za konieczne[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Stosowanie desmopresyny jest przeciwwskazane u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min)[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza[2].
Przeciwwskazania
Minirin Melt nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Nawykowa lub psychogenna polidypsja[1].
- Niewydolność układu krążenia lub inne choroby wymagające podawania leków moczopędnych[1].
- Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek[1].
- Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)[1].
- Hiponatremia[1].
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas leczenia pierwotnego izolowanego moczenia nocnego i nokturii podaż płynów należy ograniczyć do minimum w czasie od 1 godziny przed podaniem do 8 godzin po podaniu leku. Leczenie bez jednoczesnego ograniczenia podaży płynów może prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie i (lub) hiponatremii z występowaniem lub bez występowania objawów takich jak ból głowy, nudności i (lub) wymioty, zwiększenie masy ciała lub w ciężkich przypadkach drgawki[1].
Interakcje z innymi lekami
Minirin Melt może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie lub zmniejszenia stężenia sodu we krwi. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu:
- Trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych[1].
- Selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny[1].
- Chloropromazyny[1].
- Karbamazepiny[1].
- Leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika, np. chloropropamidu[1].
- Niesteroidowych leków przeciwzapalnych[1].
- Loperamidu[1].
Słownik pojęć
- Moczówka prosta ośrodkowa – Choroba charakteryzująca się nadmiernym wydalaniem moczu i pragnieniem.
- Pierwotne izolowane moczenie nocne – Niekontrolowane oddawanie moczu w nocy u dzieci powyżej 6 lat.
- Nokturia – Częste oddawanie moczu w nocy.
- Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
- SIADH – Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego.
| Wskazania | Moczówka prosta ośrodkowa, pierwotne izolowane moczenie nocne, nokturia |
| Dawkowanie | Indywidualne, zazwyczaj 60-720 mikrogramów podjęzykowo |
| Specjalne grupy pacjentów | Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, nawykowa polidypsja, niewydolność układu krążenia, umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek, SIADH, hiponatremia |
| Ostrzeżenia | Ograniczenie podaży płynów, ryzyko hiponatremii |
| Interakcje | Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, chloropromazyna, karbamazepina, leki przeciwcukrzycowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, loperamid |



















