Jak prawidłowo dawkować lek Erfin?

Erfin to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry i paznokci. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić skuteczność terapii i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie leku Erfin
• Specjalne grupy pacjentów
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Erfin jest wskazany do stosowania w leczeniu:

• Zakażeń grzybiczych skóry (pachwin, innych powierzchni ciała, stóp, owłosionej skóry głowy) wywołanych przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, Microsporum canis i Epidermophyton floccosum, gdy leczenie jest uzasadnione ze względu na umiejscowienie i rozległość zakażenia^[1].
• Grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity^[1].

Dawkowanie leku Erfin

Dawkowanie leku Erfin zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz od grupy wiekowej pacjenta.

Dorośli

Dorośli powinni przyjmować 250 mg raz na dobę. Czas leczenia zależy od wskazania i ciężkości zakażenia^[1]:

• Grzybica stóp międzypalcowa, typ podeszwowy/mokasynowy: zwykle od 2 do 6 tygodni.
• Grzybica tułowia, grzybica pachwin: zwykle od 2 do 4 tygodni.
• Grzybica owłosionej skóry głowy: zwykle przez 4 tygodnie.
• Zakażenia grzybicze paznokci: zwykle od 6 do 12 tygodni. Zakażenia grzybicze paznokci stóp wymagają zwykle dłuższego leczenia niż zakażenia grzybicze paznokci rąk. Leczenie zakażenia grzybiczego paznokci stóp przez 3 miesiące jest zwykle wystarczające, jednak u nielicznych pacjentów może być konieczne leczenie 6-miesięczne lub dłuższe^[1].

Dzieci

Nie zaleca się stosowania doustnie terbinafiny u dzieci, ze względu na ograniczone dane dotyczące stosowania terbinafiny w tej grupie wiekowej^[1].

Specjalne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 300 µmol/l) należy podawać połowę zalecanej dawki^[1]. Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają zmiany dawkowania^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Erfin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane mają zwykle nasilenie łagodne do umiarkowanego^[1]:

• Często: objawy żołądkowo-jelitowe (uczucie pełności, brak łaknienia, niestrawność, nudności, łagodne bóle brzucha, biegunka), odczyny skórne (wysypka, pokrzywka), bóle głowy.
• Niezbyt często: zaburzenia smaku, w tym utrata smaku, ustępująca zazwyczaj w czasie kilku tygodni po odstawieniu leku.
• Rzadko: ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło słoneczne, obrzęk naczynioruchowy), parestezje, osłabienie czucia, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka, cholestaza, zapalenie wątroby).
• Bardzo rzadko: zaburzenia psychiczne, takie jak depresja i lęk, zaostrzenie łuszczycy, zmniejszenie liczby krwinek, objawy tocznia rumieniowatego lub układowego, ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne)^[1].

Słownik pojęć

• Dermatofity – Grzyby wywołujące zakażenia skóry, włosów i paznokci.
• Grzybica paznokci – Zakażenie grzybicze paznokci, najczęściej wywołane przez dermatofity.
• Łuszczyca – Przewlekła choroba skóry charakteryzująca się występowaniem łuszczących się zmian skórnych.
• Cholestaza – Zastój żółci w wątrobie lub drogach żółciowych.
• Zespół Stevensa-Johnsona – Ciężka reakcja skórna charakteryzująca się pęcherzami i nadżerkami na skórze i błonach śluzowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku