Wskazania do stosowania leku Lozap 50
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lozap 50 to lek zawierający substancję czynną losartan, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, która wiąże się z receptorami w ścianach naczyń krwionośnych, powodując ich zwężenie, co skutkuje zwiększeniem ciśnienia tętniczego. Losartan zapobiega wiązaniu się angiotensyny II z tymi receptorami, powodując rozszerzenie naczyń krwionośnych, co z kolei zmniejsza ciśnienie tętnicze[1].
Wskazania do stosowania
Lozap 50 jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń i dolegliwości, w tym:
- Nadciśnienie tętnicze: Lek jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat[2].
- Choroby nerek: Lozap 50 jest stosowany w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 oraz potwierdzonym laboratoryjnie zaburzeniem czynności nerek i białkomoczem ≥ 0,5 g na dobę[2].
- Przewlekła niewydolność serca: Lek jest stosowany w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, jeśli podawanie leków nazywanych inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ACE) nie jest uważane przez lekarza za właściwe[2].
- Zmniejszenie ryzyka udaru mózgu: Lozap 50 jest stosowany u pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym i pogrubieniem ściany lewej komory serca, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Lozap 50 zależy od stanu pacjenta oraz przyjmowania innych leków. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku tak długo, jak zalecił lekarz w celu utrzymania równomiernej kontroli ciśnienia krwi[1].
- Dorośli pacjenci z wysokim ciśnieniem tętniczym: Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu raz na dobę. Maksymalne działanie zmniejszające ciśnienie tętnicze powinno wystąpić w ciągu 3 do 6 tygodni po rozpoczęciu leczenia. U niektórych pacjentów lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg losartanu raz na dobę[1].
- Dzieci w wieku od 6 do 18 lat: Zalecana dawka początkowa u pacjentów, którzy ważą pomiędzy 20 i 50 kg to 0,7 mg losartanu na kg masy ciała podawane raz dziennie (do 25 mg produktu Lozap 50). Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli ciśnienie krwi nie poddaje się kontroli[1].
- Dorośli pacjenci z niewydolnością serca: Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 12,5 mg losartanu raz na dobę. Lekarz na ogół będzie stopniowo zwiększać dawkę w odstępach jednotygodniowych, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, określonej przez lekarza. Maksymalna dawka losartanu 150 mg może być stosowana raz na dobę[1].
Przeciwwskazania
Lozap 50 nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Uczulenie na losartan lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Po 3 miesiącu ciąży[1].
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby[1].
- Pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, którzy są leczeni lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Lozap 50 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem[1].
- Często: zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, osłabienie, zmęczenie, hipoglikemia, hiperkaliemia, zmiany w czynności nerek, anemia[1].
- Niezbyt często: senność, ból głowy, zaburzenia snu, kołatanie serca, dławica piersiowa, duszność, ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, pokrzywka, świąd, wysypka, zlokalizowany obrzęk, kaszel[1].
- Rzadko: nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń, parestezje, omdlenie, migotanie przedsionków, udar mózgu, zapalenie wątroby, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT)[1].
- Nieznana: zmniejszona liczba płytek krwi, migrena, zaburzenia czynności wątroby, ból mięśni i stawów, objawy grypopodobne, ból pleców, zakażenia dróg moczowych, zwiększona wrażliwość na słońce, rozpad mięśni prążkowanych, impotencja, zapalenie trzustki, hiponatremia, depresja, złe samopoczucie, szumy uszne, zaburzenia smaku[1].
Słownik pojęć
- Losartan – Substancja czynna leku Lozap 50, należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II.
- Antagonista receptora angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej zwężenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia tętniczego.
- Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
- Białkomocz – Stan, w którym mocz zawiera nadmierną ilość białka.
- Przewlekła niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
- Hipoglikemia – Niskie stężenie cukru we krwi.
- Hiperkaliemia – Wysokie stężenie potasu we krwi.
- Obrzęk naczynioruchowy – Obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka, który może powodować trudności w oddychaniu.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Nadciśnienie tętnicze, choroby nerek, przewlekła niewydolność serca, zmniejszenie ryzyka udaru mózgu |
| Dawkowanie | 50-150 mg dziennie, w zależności od stanu pacjenta |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na losartan, ciąża po 3 miesiącu, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, leczenie aliskirenem |
| Działania niepożądane | Zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, osłabienie, zmęczenie, hipoglikemia, hiperkaliemia, zmiany w czynności nerek, anemia |














