Jak prawidłowo dawkować lek Dilzem 180 Retard?
W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Dilzem 180 Retard, wskazania do jego stosowania, przeciwwskazania oraz możliwe interakcje z innymi lekami. Informacje te są kluczowe dla pacjentów, aby zapewnić skuteczność leczenia i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Dilzem 180 Retard jest wskazany w leczeniu:
- Choroby niedokrwiennej serca pod postacią:
- Nadciśnienia tętniczego
Te wskazania są szczegółowo opisane w Charakterystyce Produktu Leczniczego[1] oraz Ulotce leku[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Dilzem 180 Retard zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące dawkowania:
Choroba niedokrwienna serca
- Dwa razy na dobę połowę tabletki (co odpowiada 2 x 90 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę). Jeśli efekt kliniczny nie jest zadowalający, dawka może być stopniowo zwiększana do 360 mg na dobę[1][2].
- W przypadku długotrwałego leczenia z zadowalającym efektem klinicznym, co 2-3 miesiące lekarz może sprawdzić, czy możliwe jest zmniejszenie dawki leku[1][2].
Nadciśnienie tętnicze
- 1 tabletka na dobę (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę), przyjęta rano. W razie konieczności dawka może być zwiększona do maksymalnej dawki 360 mg na dobę[1][2].
- W przypadku osiągnięcia zadowalającego efektu przeciwnadciśnieniowego, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki leku[1][2].
Sposób podawania
- Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką)[1][2].
- Leczenie jest z reguły długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana w dawkowaniu produktu powinny odbywać się wyłącznie na zlecenie lekarza[1][2].
- W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, lek należy stosować ostrożnie[1][2].
Przeciwwskazania
Leku Dilzem 180 Retard nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na diltiazemu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1][2].
- Zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym[1][2].
- Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym[1][2].
- Ciężka bradykardia (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę)[1][2].
- Niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym[1][2].
- Jednoczesne stosowanie dantrolenu we wlewie dożylnym[1][2].
- Jednoczesne stosowanie z iwabradyną[1][2].
- Jednoczesne stosowanie z lomitapidem[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Podczas stosowania leku Dilzem 180 Retard należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami, ponieważ mogą wystąpić interakcje. Oto niektóre z nich:
- Lit – ryzyko nasilenia działania neurotoksycznego litu[1][2].
- Pochodne azotanów – nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdlenia[1][2].
- Teofilina – zwiększenie stężenia teofiliny we krwi[1][2].
- Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego[1][2].
- Amiodaron, digoksyna – zwiększenie ryzyka wystąpienia bradykardii[1][2].
- Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca[1][2].
- Inne leki przeciwarytmiczne – dodatkowe ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca[1][2].
- Karbamazepina – zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi[1][2].
- Ryfampicyna – ryzyko zmniejszenia stężenia diltiazemu w osoczu[1][2].
- Cymetydyna, ranitydyna – zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu[1][2].
- Cyklosporyna – zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi[1][2].
- Leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – możliwe zwiększenie stężenia tych leków we krwi[1][2].
- Lomitapid – zwiększenie stężenia lomitapidu, co może prowadzić do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia działań niepożądanych związanych z wątrobą[1][2].
Słownik pojęć
- Choroba niedokrwienna serca – Stan, w którym serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu z powodu zwężenia lub zablokowania tętnic wieńcowych.
- Dusznica bolesna – Ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego.
- Bradykardia – Wolne bicie serca, zazwyczaj poniżej 60 uderzeń na minutę.
- Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
- Antagonista wapnia – Lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego, co prowadzi do ich rozkurczu.
- Motoryka przewodu pokarmowego – Ruchy mięśni gładkich przewodu pokarmowego, które umożliwiają przesuwanie się treści pokarmowej.
Podsumowanie:
| Wskazania | Choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze |
| Dawkowanie | 2 x 90 mg na dobę lub 1 x 180 mg na dobę, maksymalnie 360 mg na dobę |
| Sposób podawania | Przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wodą |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężka bradykardia, niewydolność lewej komory serca |
| Interakcje | Lit, pochodne azotanów, teofilina, leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne, amiodaron, digoksyna, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, inne leki przeciwarytmiczne, karbamazepina, ryfampicyna, cymetydyna, ranitydyna, cyklosporyna, leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego, lomitapid |


















