Konsekwencje przedawkowania leku Mononit: objawy i dawki

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawki przedawkowania
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Przedawkowanie leku Mononit, zawierającego izosorbidu monoazotan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku^[1][2].

Dawki przedawkowania

Zalecana maksymalna dawka dobowa leku Mononit wynosi 120 mg izosorbidu monoazotanu. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania^[1]. W przypadku przyjęcia większej ilości leku niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala^[2].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Mononit mogą obejmować^[1][2]:

• Znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi – może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
• Ortostatyczne zaburzenia krążenia – obniżenie ciśnienia krwi związane z gwałtowną pionizacją ciała.
• Bladość skóry – wynikająca z niedostatecznego przepływu krwi.
• Nadmierne pocenie się – jako reakcja organizmu na stres związany z przedawkowaniem.
• Słabo wyczuwalne tętno – może być objawem poważnych zaburzeń krążenia.
• Odruchowa tachykardia – przyspieszenie akcji serca jako reakcja na niskie ciśnienie krwi.
• Ból głowy – często występujący objaw przy przedawkowaniu azotanów.
• Osłabienie i zawroty głowy – mogą prowadzić do utraty przytomności.
• Napadowe zaczerwienienie skóry – zwłaszcza twarzy i szyi.
• Nudności, wymioty i biegunka – objawy ze strony układu pokarmowego.
• Methemoglobinemia – stan, w którym hemoglobina nie jest w stanie efektywnie przenosić tlenu, co prowadzi do sinicy i duszności.
• Zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego – może prowadzić do objawów pochodzenia mózgowego.

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Mononit, poza standardowymi metodami jak płukanie żołądka i ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami, należy poddać pacjenta obserwacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej^[1]. W zależności od objawów, mogą być zastosowane następujące środki:

• Substytucja płynów – w przypadku znacznego niedociśnienia.
• Noradrenalina (norepinefryna) i (lub) dopamina – we wlewie dożylnym w przypadku wstrząsu.
• Witamina C – doustnie lub dożylnie w przypadku methemoglobinemii.
• Błękit metylenowy – dożylnie w przypadku methemoglobinemii.
• Tlenoterapia, hemodializa, transfuzja wymienna krwi – w ciężkich przypadkach methemoglobinemii.

Słownik pojęć

• Izosorbidu monoazotan – substancja czynna leku Mononit, należąca do grupy azotanów organicznych, stosowana w leczeniu dławicy piersiowej.
• Methemoglobinemia – stan, w którym hemoglobina nie jest w stanie efektywnie przenosić tlenu, co prowadzi do sinicy i duszności.
• Ortostatyczne zaburzenia krążenia – obniżenie ciśnienia krwi związane z gwałtowną pionizacją ciała, np. podczas wstawania.
• Odruchowa tachykardia – przyspieszenie akcji serca jako reakcja na niskie ciśnienie krwi.

Podsumowanie

Przedawkowanie leku Mononit może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, methemoglobinemia, zawroty głowy, omdlenia i inne. Przekroczenie maksymalnej dawki dobowej 120 mg izosorbidu monoazotanu jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala^[1][2].

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku