Konsekwencje przedawkowania leku Lotensin: Dawki, objawy i postępowanie
Spis treści
Wstęp
Przedawkowanie leku Lotensin (benazeprylu chlorowodorku) może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą się pojawić oraz jakie kroki należy podjąć w przypadku przedawkowania.
Dawki przedawkowania
Lotensin jest dostępny w trzech mocach: 5 mg, 10 mg i 20 mg. Zalecane dawki dla różnych stanów zdrowotnych są następujące:
- Nadciśnienie tętnicze: Początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka dobowa to 40 mg[1].
- Zastoinowa niewydolność serca: Początkowa dawka wynosi 2,5 mg raz na dobę, a maksymalna dawka to 20 mg raz na dobę[1].
Przekroczenie tych dawek może prowadzić do przedawkowania, zwłaszcza jeśli dawka przekracza 40 mg na dobę w przypadku nadciśnienia tętniczego lub 20 mg na dobę w przypadku zastoinowej niewydolności serca.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania Lotensinu mogą obejmować:
- Nasilone niedociśnienie tętnicze: Znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i wstrząsu[1].
- Zaburzenia elektrolitowe: Zmiany w poziomach elektrolitów we krwi, takie jak hiperkaliemia (wysokie stężenie potasu)[1].
- Niewydolność nerek: Pogorszenie funkcji nerek, które może prowadzić do skąpomoczu (zmniejszonej ilości wydalanego moczu) i azotemii (zwiększonego stężenia azotu we krwi)[1].
- Wstrząs: Stan zagrożenia życia, w którym narządy i tkanki nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu[1].
- Bradykardia: Niska częstość akcji serca[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania Lotensinu należy podjąć następujące kroki:
- Wywołanie wymiotów: Jeśli lek został przyjęty niedawno, można wywołać wymioty, aby zmniejszyć jego wchłanianie[1].
- Podanie węgla aktywowanego: Węgiel aktywowany może pomóc w zmniejszeniu wchłaniania leku[1].
- Płukanie żołądka: W niektórych przypadkach może być konieczne płukanie żołądka[1].
- Podanie roztworu soli fizjologicznej: W przypadku znacznego niedociśnienia tętniczego, należy podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej[1].
- Monitorowanie pacjenta: Pacjent powinien być monitorowany pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych, aż do momentu całkowitego ustąpienia objawów[1].
Słownik pojęć
- Benazepryl – Substancja czynna w leku Lotensin, należąca do grupy inhibitorów ACE.
- Inhibitory ACE – Leki hamujące enzym konwertujący angiotensynę, stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.
- Niedociśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi jest zbyt niskie.
- Hiperkaliemia – Wysokie stężenie potasu we krwi.
- Azotemia – Zwiększone stężenie azotu we krwi, często związane z niewydolnością nerek.
- Bradykardia – Niska częstość akcji serca.
- Wstrząs – Stan zagrożenia życia, w którym narządy i tkanki nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu.
Materiały źródłowe
| Przedawkowanie | Przekroczenie zalecanych dawek |
| Objawy | Niedociśnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, wstrząs, bradykardia |
| Postępowanie | Wywołanie wymiotów, podanie węgla aktywowanego, płukanie żołądka, podanie roztworu soli fizjologicznej, monitorowanie pacjenta |


















