Jak prawidłowo dawkować lek Lignocain 2%?

Lignocain 2% to roztwór do wstrzykiwań stosowany zarówno jako środek znieczulający miejscowo, jak i przeciwarytmiczny. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować Lignocain 2%, uwzględniając różne wskazania i grupy pacjentów.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lignocain 2% jest stosowany w dwóch głównych celach:

• Znieczulenie miejscowe: Stosowany do znieczulenia nasiękowego, zewnątrzoponowego (nadtwardówkowego), infiltracyjnego oraz do znieczulenia nerwów i zwojów nerwowych zewnątrzoponowych. W stomatologii stosowany do znieczulenia nerwu.
• Środek przeciwarytmiczny: Stosowany w zagrażających życiu komorowych zaburzeniach rytmu, takich jak częstoskurcz komorowy lub migotanie komór oraz w zapobieganiu ich występowaniu po zawale serca, zabiegach kardiologii inwazyjnej i kardiochirurgicznej^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Lignocain 2% zależy od wskazania, wieku, masy ciała pacjenta oraz specyficznych okoliczności klinicznych.

Znieczulenie miejscowe

Ogólne zasady dawkowania:

• Należy podać najmniejszą możliwą dawkę, która zapewnia wystarczające znieczulenie.
• Dawka powinna być indywidualnie dostosowana do wieku i masy ciała pacjenta.
• Przy wstrzykiwaniu do tkanek charakteryzujących się znacznym wchłanianiem ogólnoustrojowym, bez jednoczesnego podania leku zwężającego naczynia krwionośne, pojedyncza dawka lidokainy nie powinna przekroczyć 300 mg.
• Jeśli stosuje się w mieszaninie z lekiem zwężającym naczynia, nie należy przekraczać 500 mg w jednej dawce^[1].

Przykładowe dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat:

• Znieczulenie powierzchniowe: do 15 ml (do 300 mg)
• Znieczulenie nasiękowe: do 15 ml (do 300 mg)
• Znieczulenie nasiękowe i przewodowe w stomatologii: do 15 ml (do 300 mg)
• Blokada nerwów obwodowych: do 15 ml (do 300 mg)
• Znieczulenie zewnątrzoponowe: do 15 ml (do 300 mg)
• Znieczulenie miejscowe infiltracyjne: do 25 ml (do 500 mg)^[2].

Leczenie ostrego częstoskurczu komorowego lub tachyarytmii

Dawkowanie dla dorosłych:

• Początkowo 70 do 100 mg (1 do 1,5 mg/kg masy ciała) jednowodnego chlorowodorku lidokainy, co odpowiada 3,5 do 5 ml preparatu Lignocain 2%, powoli dożylnie.
• Szybkość podawania nie powinna przekraczać 25 mg/minutę.
• Jeśli efekt terapeutyczny pierwszej dawki jest niewystarczający, po 10-15 minutach można podać drugą dawkę, równą od jednej trzeciej do połowy dawki początkowej.
• W ciągu jednej godziny można podać nie więcej niż 200 do 300 mg chlorowodorku lidokainy (jednowodnego), co odpowiada 10 do 15 ml preparatu Lignocain 2%^[1].

Przeciwwskazania

Lignocain 2% nie wolno stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na środki miejscowo znieczulające typu amidowego.
• Poważne zaburzenia przewodzenia w układzie przewodzącym serca, np. ciężki blok węzłowo-przedsionkowy lub przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia).
• Nagła niewydolność serca (ostra dekompensacja serca)^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem każdego zabiegu znieczulania należy zapewnić odpowiednie uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej oraz, w razie potrzeby, skorygować hipowolemię. W trakcie znieczulania obszarów w okolicy szyi i głowy, pacjenci narażeni są na większe ryzyko toksycznego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy^[2].

Działania niepożądane

Możliwe działania niepożądane lidokainy są w dużej mierze takie same jak w przypadku innych środków miejscowo znieczulających o budowie amidowej. Mogą obejmować objawy neurologiczne i kardiologiczne, takie jak drgawki, zawroty głowy, zaburzenia słuchu i wzroku, a także nagłe niedociśnienie^[1].

Słownik pojęć

• Znieczulenie miejscowe – Znieczulenie ograniczone do określonego obszaru ciała, bez wpływu na świadomość pacjenta.
• Chlorowodorek lidokainy – Substancja czynna w leku Lignocain 2%, stosowana jako środek znieczulający i przeciwarytmiczny.
• Tachyarytmia – Szybkie, nieregularne bicie serca.
• Blokada nerwów obwodowych – Technika znieczulenia, w której środek znieczulający jest wstrzykiwany w pobliżu nerwów, aby zablokować ból w określonym obszarze ciała.
• Hipowolemia – Stan, w którym objętość krwi krążącej w organizmie jest zmniejszona.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku