Jak wygląda łupież rumieniowy i jak go leczyć?

Co to jest łupież rumieniowy?

Łupież rumieniowy jest chorobą skóry, która objawi się występowaniem czerwono-brązowych zmian. Łupież rumieniowy pojawiają się między fałdami skóry w miejscach, gdzie pojawia się zwiększona potliwość, częstym przypadkiem jest łupież rumieniowy pod pachami, w pachwinach, czy między palcami. Powierzchnia zmiany często się łuszczy, co wyróżnia łupież rumieniowy od innych chorób skórnych o podobnym przebiegu. Zmiany najczęściej są jedyną dolegliwością, jaka towarzyszy chorobie, nie występuje świąd ani ból [1].

Jaka jest przyczyna łupieżu rumieniowego?

Łupież rumieniowy jest wynikiem bakterie wnikają do organizmu i zaczynają się w nim rozmnażać, co może prowadzić do różnych objawów i chorób.” data-term=”316686″>zakażenia bakteryjnego, za co odpowiedzialne są bakterie Corynebacterium minutissimum. Drobnoustroje te występują naturalnie na powierzchni naszej skóry, jednak w wyniku zwiększonej potliwości między fałdami skóry tworzy się środowisko, które zapewnia świetne warunki do ich patologicznego namnażania. Następnie wnikają one w głębsze warstwy skóry i rozwijają powstawanie zmian [1]. 

Jak leczyć łupież rumieniowy?

Jak skutecznie usunąć łupież rumieniowy? Leczenie łupieżu rumieniowego polega na podawaniu antybiotyków doustnych oraz w postaci maści do smarowania. Niezwykle istotna jest odpowiednia diagnoza schorzenia. Lekarz dermatolog powinien sprawdzić zmiany przy pomocy lampy Wooda. Zmiany łupieżu rumieniowego świecą się na malinowy kolor [1].

Kapsułki i tabletki na łupież rumieniowy

Do leczenia łupieżu rumieniowego, w pierwszej kolejności pacjenci dostają antybiotyki doustne, w formie kapsułek lub tabletek, zawierające:

• klarytromycynę (Fromilid, Klabax, Klacid, Klarmin): pacjent zażywa jedną dawkę 1 g;
• erytromycynę (Erythromycinum TZF): 250 mg 4 razy dziennie przez 2 tygodnie;
• tetracyklinę (Tetracyclinum TZF): 250 mg 4 razy dziennie przez 2 tygodnie.

Klarytromycyna i erytromycyna należą do tej samej grupy antybiotyków, zazwyczaj wybiera się klarytromycynę ze względu na pojedyncze podanie. W wyniku terapii jednym z tych dwóch antybiotyków może dojść do wystąpienia dolegliwości żołądkowych.  W przypadku występowania alergii na makrolidy można zastosować tetracyklinę. Jest zazwyczaj dobrze tolerowana przez pacjentów [1].

Żele i maści na łupież rumieniowy

Oprócz antybiotyków doustnych w terapii stosujemy preparaty do użytku zewnętrznego, takie jak płyny, żele i maści na łupież rumieniowy. Można wyróżnić:

• klindamycyna (Clindacne, Klindacin T, Normaclin). Trzeba smarować zmiany 3 razy dziennie przez 7 dni. 
• kwas fusydowy (Fucidin, Fusacid). Należy aplikować antybiotyk 2 razy dziennie przez 14 dni.
• mupirocyna (Bactroban, Mupirox, Taconal). Stosowanie 2 razy dziennie przez 14 do 28 dni.

Leczenie łupieżu rumieniowego za pomocą antybiotyków do smarowania ogranicza występowanie działań niepożądanych i jest równie skuteczna co antybiotykami doustnymi. Niestety nie zawsze stan pacjenta pozwala na zastosowanie jedynie środków do smarowania [1].

Jak zapobiegać występowaniu łupieżu rumieniowego?

Łupież rumieniowy najczęściej występuje u osób otyłych oraz chorych na cukrzycę. Razem z otyłością możemy zaobserwować nadmierne pocenie się, a pot między fałdami skórnymi w połączeniu ze zwiększoną ilością glukozy we krwi jest regulowany przez insulinę, hormon produkowany przez trzustkę.” data-term=”276228″>glukozy w organizmie stanowią idealny rezerwuar dla rozwoju bakterii. W związku z tym warto zadbać o przyczynę rozwoju łupieżu rumiankowego i próbę eliminacji tej przyczyny. W innym przypadku wdrożone leczenie będzie jedynie doraźnym zagojeniem zmian, które powrócą po jakimś czasie [1].