Menu

żółtaczka

Produkty powiązane z żółtaczka
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Arechin, tabletki, 250 mg
Arechin, tabletki, 250 mg
Biodrain, tabletki
Biodrain, tabletki
Biotyk synbiotyk, kapsułki
Biotyk synbiotyk, kapsułki
CDS22-formula, proszek
CDS22-formula, proszek
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – przeciwwskazania
  2. Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – dawkowanie leku
  3. Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – stosowanie u dzieci
  4. Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – skład leku
  5. Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – wskazania – na co działa?
  6. Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – profil bezpieczenstwa
  7. Polfergan, 5 mg/5 ml – dawkowanie leku
  8. SmofKabiven – przedawkowanie leku
  9. SmofKabiven EF – przedawkowanie leku
  10. Convulex, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. Convulex, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  12. Convulex, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Cazaprol, 1 mg – przeciwwskazania
  14. Scopolan compositum, 10 mg + 250 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Venlafaxine Aurovitas, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Ultracod, 500 mg + 30 mg – dawkowanie leku
  17. Ultracod, 500 mg + 30 mg – przedawkowanie leku
  18. Captopril Jelfa, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  19. Captopril Jelfa, 12,5 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Captopril Jelfa, 25 mg – profil bezpieczenstwa
  21. Promonta 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Vincristine Teva, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  23. Co-Prestarium, 5 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Co-Prestarium, 10 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – przeciwwskazania

    Lek Ceftriaxon-MIP nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na ceftriakson lub inne składniki leku, a także u osób, które miały ciężkie reakcje alergiczne na penicyliny i inne antybiotyki beta-laktamowe. Uczulenie na lidokainę również wyklucza stosowanie tego leku w zastrzykach domięśniowych. Noworodki i wcześniaki, a także pacjenci otrzymujący produkty zawierające wapń, nie powinni stosować Ceftriaxon-MIP. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku problemów z jelitami, wątrobą, nerkami, kamieniami żółciowymi, niedokrwistością hemolityczną oraz w przypadku stosowania diety niskosodowej.

  • Ilustracja poradnika Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – dawkowanie leku

    Lek Ceftriaxon-MIP jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz czynności wątroby i nerek. Lek można podawać dożylnie lub domięśniowo. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i sposobu podawania leku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ceftriakson i inne cefalosporyny oraz pewne stany u noworodków. Najczęstsze działania niepożądane to eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, biegunka i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – stosowanie u dzieci

    Lek Ceftriaxon-MIP może być stosowany u dzieci, ale wymaga przestrzegania odpowiednich dawek i zaleceń lekarza. Istnieją pewne przeciwwskazania, takie jak wcześniactwo, hiperbilirubinemia i konieczność podawania wapnia dożylnie. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to amoksycylina, cefuroksym i azitromycyna. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wysypka, zmiany w wynikach badań krwi oraz ból w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – skład leku

    Lek Ceftriaxon-MIP zawiera ceftriakson jako substancję czynną i nie zawiera substancji pomocniczych. Jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na ceftriakson i inne antybiotyki beta-laktamowe oraz lidokainę. Lek nie jest zalecany dla wcześniaków i noworodków z pewnymi zaburzeniami krwi lub żółtaczką.

  • Ilustracja poradnika Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – wskazania – na co działa?

    Ceftriaxon-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych, kości i stawów, oraz choroby przenoszone drogą płciową. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wieku pacjenta. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson oraz u wcześniaków i noworodków z hiperbilirubinemią. Najczęstsze działania niepożądane to eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, biegunka i wysypka.

  • Ilustracja poradnika Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g – profil bezpieczenstwa

    Ceftriaxon-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przenika do mleka matki w małych ilościach, więc kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem. Może powodować zawroty głowy, wpływając na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów nie jest konieczna modyfikacja dawki, ale mogą wystąpić działania niepożądane. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki, chyba że w schyłkowej niewydolności nerek. W lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Polfergan, 5 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Polfergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, nudności, wymiotów oraz w krótkotrwałym leczeniu bezsenności i niepokoju. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i wskazania. Dla dorosłych: 25 ml przed snem, maks. 50 ml/dobę; dla dzieci: 0,125 mg/kg mc. co 6-8 godzin lub 0,5 mg/kg mc. przed snem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, stany zahamowania czynności OUN, śpiączkę, ostatni trymestr ciąży, okres karmienia piersią, dzieci do 2 lat, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO. Polfergan może powodować różne działania niepożądane, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SmofKabiven może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół przedawkowania tłuszczu, hiperlipidemia, gorączka, powiększenie wątroby i śledziony, anemia, leukopenia, trombocytopenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, śpiączka, nudności, wymioty, dreszcze, nadmierna potliwość, zwiększenie temperatury ciała oraz hiperglikemia. W przypadku przedawkowania należy zmniejszyć szybkość infuzji lub ją przerwać oraz monitorować stan pacjenta i podjąć odpowiednie leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven EF – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SmofKabiven EF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperlipidemia, gorączka, naciekanie tłuszczu, powiększenie wątroby, żółtaczka, powiększenie śledziony, anemia, leukopenia, trombocytopenia oraz śpiączka. Zalecane dawkowanie wynosi od 13 do 31 ml/kg mc./dobę, a maksymalna dawka dobowa to 35 ml/kg mc./dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych oraz monitorowaniu parametrów biochemicznych. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie hemodializy, hemofiltracji lub hemodiafiltracji.

  • Ilustracja poradnika Convulex, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Convulex to lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, takich jak napady kloniczne, toniczne, toniczno-kloniczne, nieświadomości, miokloniczne, atoniczne oraz napady częściowe. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta, a lek powinien być podawany doustnie, w trakcie lub po posiłku. Convulex jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na sodu walproinian, ostrego i przewlekłego zapalenia wątroby, porfirii, jednoczesnego stosowania z meflochiną, zaburzeń mitochondrialnych wywołanych mutacjami genu POLG oraz zaburzeń cyklu mocznikowego. Przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas pierwszych 6 miesięcy leczenia należy wykonywać laboratoryjne testy czynnościowe wątroby.

  • Ilustracja poradnika Convulex, 50 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Convulex, zawierający sodu walproinian, jest lekiem przeciwdrgawkowym stosowanym w leczeniu padaczki. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed podjęciem decyzji o karmieniu piersią. Podczas leczenia może wystąpić senność, dlatego pacjenci powinni upewnić się, jak reagują na lek, zanim przystąpią do prowadzenia pojazdów. Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby może być konieczne dostosowanie dawki leku i regularne monitorowanie funkcji narządów.

  • Ilustracja poradnika Convulex, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Convulex to lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak drżenie, nudności, niedokrwistość, trombocytopenia, osłupienie, senność, drgawki, uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki i wysypka. Działania te występują z różną częstością, od bardzo częstych do rzadkich. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w razie ich wystąpienia. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cazaprol, 1 mg – przeciwwskazania

    Lek Cazaprol, zawierający cylazapryl, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, stosowanie po trzecim miesiącu ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub sakubitrylem z walsartanem. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby serca, wątroby, nerek, dializoterapię, wymioty, biegunkę, dietę niskosodową, planowane operacje, wodobrzusze, cukrzycę, kolagenozy naczyń oraz aferezę LDL. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Scopolan compositum, 10 mg + 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Scopolan Compositum nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ może przenikać do mleka i stanowić ryzyko dla niemowlęcia. Lek może powodować zaburzenia sprawności psychofizycznej, dlatego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas jego stosowania. Spożywanie alkoholu podczas leczenia zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie i w zmniejszonych dawkach. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni unikać wielokrotnego podawania dużych dawek leku.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Aurovitas, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Venlafaxine Apotex jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, kaszel, sapanie i duszność, dezorientacja, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, silny ból brzucha oraz objawy zapalenia wątroby. Bardzo rzadko mogą pojawić się przedłużające się krwawienia, niespodziewane krwawienia oraz nietypowe wydzielanie mleka. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ultracod, 500 mg + 30 mg – dawkowanie leku

    Lek Ultracod, zawierający paracetamol i kodeinę, jest stosowany w leczeniu bólu o nasileniu średnim do dużego. Dorośli i młodzież powinni stosować 1-2 tabletki do 4 razy na dobę, w odstępach nie krótszych niż 6 godzin, maksymalnie 8 tabletek na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy czasowe. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków zdrowotnych, w tym zgonu. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ultracod, 500 mg + 30 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ultracod, zawierającego paracetamol i kodeinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie wątroby, depresja oddechowa i śpiączka wątrobowa. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 tabletek. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, senność, zawroty głowy i trudności w oddychaniu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje podanie węgla aktywnego, monitorowanie stężenia paracetamolu, podanie N-acetylocysteiny i naloksonu.

  • Ilustracja poradnika Captopril Jelfa, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Kaptopryl jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz nefropatii w przebiegu cukrzycy typu I. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania kaptoprylu, zwłaszcza w przypadku noworodków. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a alkohol może nasilać jego działanie hipotensyjne. U seniorów zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni mieć dostosowaną dawkę, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani pod kątem poważnych zaburzeń wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Captopril Jelfa, 12,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kaptopryl nie jest zalecany dla kobiet karmiących noworodki, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, a spożywanie alkoholu może nasilać jego działanie hipotensyjne. U seniorów zaleca się mniejsze dawki początkowe, a u pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby konieczna jest ostrożność i dostosowanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Captopril Jelfa, 25 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Captopril Jelfa jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca, zawału mięśnia sercowego oraz nefropatii w przebiegu cukrzycy typu I. Stosowanie leku podczas karmienia piersią nie jest zalecane, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia lub podczas zmiany dawki. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki początkowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę leku należy zmniejszyć lub wydłużyć przerwę między dawkami. Pacjenci z zaburzeniami czynności…

  • Ilustracja poradnika Promonta 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Promonta 5 mg, stosowany w leczeniu astmy u dzieci, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy i ból brzucha. Niezbyt częste obejmują reakcje alergiczne i zmiany zachowania. Rzadkie skutki to zwiększona skłonność do krwawień i kołatanie serca, a bardzo rzadkie to omamy i zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Vincristine Teva, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Vincristine Teva jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak ostra białaczka limfocytowa, chłoniaki złośliwe, szpiczak mnogi, nowotwory litych, mięsak Ewinga i idiopatyczna plamica małopłytkowa. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz stanu zdrowia pacjenta. Dorośli zazwyczaj otrzymują 1,4 mg/m² raz na tydzień, dzieci 1,5-2,0 mg/m² raz na tydzień, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni mieć zmniejszoną dawkę o 50%. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zaparciami oraz u pacjentów otrzymujących radioterapię obejmującą wątrobę. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wynaczynienia oraz kontaktu leku z oczami i skórą. Interakcje mogą wystąpić z…

  • Ilustracja poradnika Co-Prestarium, 5 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Co-Prestarium to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, kaszel, nudności, wymioty, ból brzucha, zmęczenie i obrzęk. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują wahania nastroju, lęk, depresję, bezsenność, drżenie, omdlenie, wypadanie włosów, ból pleców, ból stawów i mięśni, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy i impotencję. Rzadkie działania niepożądane to ostra niewydolność nerek, SIADH i nasilenie łuszczycy. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują zaburzenia sercowo-naczyniowe, eozynofilowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne, zapalenie trzustki i zażółcenie skóry. Działania niepożądane o nieznanej częstości to drżenie, usztywnienie…

  • Ilustracja poradnika Co-Prestarium, 10 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Artykuł omawia działania niepożądane leku Co-Prestarium, stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej choroby wieńcowej. Najczęstsze skutki uboczne to ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, kaszel, nudności, zmęczenie i obrzęk. Niezbyt częste działania obejmują wahania nastroju, bezsenność, omdlenie, wypadanie włosów, ból stawów i mięśni, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy i impotencję. Rzadkie skutki to ostra niewydolność nerek, SIADH i nasilenie łuszczycy. Bardzo rzadkie obejmują dławicę piersiową, zawał serca, udar mózgu, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i rumień wielopostaciowy. Częstość nieznana obejmuje drżenie, usztywnienie postawy, maskowatość twarzy, spowolnienie ruchów, chwiejny chód i objaw Raynauda.