Menu

żółtaczka

Produkty powiązane z żółtaczka
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Arechin, tabletki, 250 mg
Arechin, tabletki, 250 mg
Biodrain, tabletki
Biodrain, tabletki
Biotyk synbiotyk, kapsułki
Biotyk synbiotyk, kapsułki
CDS22-formula, proszek
CDS22-formula, proszek
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Contix ZRD, 20 mg – przeciwwskazania
  2. Helides, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  4. Lorista HL, 100 mg + 12,5 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Lorista HL, 100 mg + 12,5 mg – stosowanie w ciąży
  6. Panoprist – wskazania – na co działa?
  7. Hascovir, 800 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Egolanza, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Co-Dipper, 320 mg + 25 mg – stosowanie w ciąży
  10. Flumycon – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Co-Dipper, 160 mg + 25 mg – stosowanie w ciąży
  12. Co-Dipper, 160 mg + 12,5 mg – stosowanie w ciąży
  13. Escipram, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Naltex, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Naltex, 50 mg – przedawkowanie leku
  16. APAP ból i gorączka, 500 mg – wskazania – na co działa?
  17. APAP ból i gorączka, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. APAP ból i gorączka, 500 mg – stosowanie u dzieci
  19. Miansegen, 10 mg – skład leku
  20. Miansegen, 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Miansegen, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Miansegen, 10 mg – przeciwwskazania
  23. Miansegen, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Miansegen, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Contix ZRD, 20 mg – przeciwwskazania

    Contix ZRD to lek stosowany w leczeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na pantoprazol oraz stosowanie inhibitorów proteazy wirusa HIV. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku przewlekłej zgagi, wieku powyżej 55 lat, choroby wrzodowej, problemów z wątrobą, planowanych badań endoskopowych, reakcji skórnych na podobne leki oraz planowanych badań krwi na stężenie chromograniny A. Contix ZRD może wchodzić w interakcje z inhibitorami proteazy wirusa HIV, ketokonazolem, warfaryną, fenprokumonem oraz metotreksatem.

  • Ilustracja poradnika Helides, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Helides, zawierający ezomeprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD) oraz wrzody żołądka i dwunastnicy. Może powodować różne działania niepożądane, które są podzielone na częste, niezbyt częste, rzadkie, bardzo rzadkie oraz o nieznanej częstości występowania. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, objawy ze strony żołądka lub jelit oraz łagodne polipy żołądka. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak żółta skóra, ciemny mocz, nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Pacjenci z ciężkimi schorzeniami wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Helides.

  • Ilustracja poradnika Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku Cisplatinum Accord obejmuje kilka kluczowych aspektów. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, ponieważ przenika on do mleka ludzkiego. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione ze względu na działania niepożądane, takie jak nefrotoksyczność i ototoksyczność. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia, aby uniknąć nasilenia działań niepożądanych. Seniorzy powinni być monitorowani ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie powinni stosować cisplatyny, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Lorista HL, 100 mg + 12,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lorista HL to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią, ponieważ może wpływać na produkcję mleka i powodować działania niepożądane u niemowląt. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Alkohol może nasilać działanie leku, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Lorista HL jest skuteczny i dobrze tolerowany przez seniorów, ale wymaga monitorowania czynności nerek i stężenia elektrolitów. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Lorista HL, 100 mg + 12,5 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Lorista HL, zawierającego losartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Bezpieczne alternatywy to metyldopa, labetalol i nifedypina. Skonsultuj się z lekarzem, aby wybrać odpowiednie leczenie.

  • Ilustracja poradnika Panoprist – wskazania – na co działa?

    Lek Panoprist, zawierający peryndopryl i indapamid, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl rozszerza naczynia krwionośne, a indapamid działa moczopędnie, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie choroby wątroby i nerek, dializę, cukrzycę, małe lub duże stężenie potasu we krwi, niewyrównaną niewydolność serca, ciążę dłuższą niż 3 miesiące oraz okres karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. obrzęk twarzy, oczu, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, skurcz oskrzeli, silne zawroty głowy, omdlenie, ciężkie reakcje skórne, zaburzenia czynności nerek, szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej, zawał serca, udar, zapalenie trzustki, żółtaczka,…

  • Ilustracja poradnika Hascovir, 800 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hascovir to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle głowy, nudności, wysypkę, zmęczenie, a w rzadkich przypadkach reakcje anafilaktyczne i problemy z nerkami. Ważne jest, aby zgłaszać wszelkie działania niepożądane lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Egolanza, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Egolanza, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może powodować działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność, zwiększenie stężenia prolaktyny, zawroty głowy i wzmożone uczucie głodu. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują nadwrażliwość, cukrzycę, napady drgawek, sztywność mięśni i wrażliwość na światło słoneczne. Rzadkie działania niepożądane to obniżenie temperatury ciała, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, choroba wątroby i wydłużony, bolesny wzwód. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak zespół DRESS. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Co-Dipper, 320 mg + 25 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Co-Dipper, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazane w ciąży, szczególnie po trzecim miesiącu, oraz niezalecane podczas karmienia piersią. Alternatywne leki bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią to metyldopa, labetalol i nifedypina. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flumycon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flumycon to lek przeciwgrzybiczy zawierający flukonazol. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty i wysypka. Rzadziej mogą wystąpić zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zmniejszenie apetytu, bezsenność, senność, drgawki i zawroty głowy. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi, zmiany parametrów biochemicznych krwi, drżenie i reakcje alergiczne. Flumycon może również wpływać na wątrobę, powodując uczucie zmęczenia, utratę apetytu, wymioty i zażółcenie skóry lub białkówki oka. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Co-Dipper, 160 mg + 25 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Co-Dipper, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, nie jest zalecane dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych dla płodu i noworodka. Bezpiecznymi alternatywami są metyldopa, labetalol i nifedypina.

  • Ilustracja poradnika Co-Dipper, 160 mg + 12,5 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Co-Dipper, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla dziecka. Alternatywne leki bezpieczne dla kobiet w ciąży to metyldopa, labetalol i nifedypina. W przypadku karmienia piersią, lekarz może zalecić inne leki o lepszym profilu bezpieczeństwa.

  • Ilustracja poradnika Escipram, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Escipram to lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak nudności, ból głowy, zmiany w apetycie, lęk, senność i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują pokrzywkę, omdlenia i wypadanie włosów, a rzadkie to alergiczne reakcje skórne i zespół serotoninowy. W przypadku wystąpienia myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Naltex, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Naltex, zawierający chlorowodorek naltreksonu, jest stosowany w leczeniu uzależnień od opioidów i alkoholu. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania naltreksonu do mleka ludzkiego. Naltrekson może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak jest znanych interakcji z alkoholem, jednak lek ten jest stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania u seniorów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Naltex, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Naltex może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak uszkodzenie wątroby i reakcje alergiczne. Standardowa dawka wynosi 50 mg na dobę, a przyjmowanie dawek większych niż 150 mg na dobę nie jest zalecane. Objawy przedawkowania obejmują ból brzucha, białe stolce, ciemny mocz, zażółcenie białkówek oczu, obrzęk twarzy, warg lub języka oraz trudności z oddychaniem. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika APAP ból i gorączka, 500 mg – wskazania – na co działa?

    APAP ból i gorączka to lek zawierający paracetamol, stosowany w leczeniu łagodnego i umiarkowanego bólu oraz gorączki. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na paracetamol oraz ciężką niewydolność wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób wątroby, nerek, zespołu Gilberta, astmy oraz odwodnienia.

  • Ilustracja poradnika APAP ból i gorączka, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    APAP ból i gorączka to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to reakcje alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe oraz zawroty głowy. Rzadziej mogą wystąpić uszkodzenia wątroby, reakcje nadwrażliwości oraz problemy z krwią. Bardzo rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują toksyczną nekrolizę naskórka i zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika APAP ból i gorączka, 500 mg – stosowanie u dzieci

    APAP ból i gorączka nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia. Bezpieczne alternatywy dla młodszych dzieci to ibuprofen, paracetamol w syropie oraz czopki paracetamolowe. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i konsultacja z lekarzem przed podaniem leku. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, bóle brzucha, nudności, wymioty, zawroty głowy i gorączkę.

  • Ilustracja poradnika Miansegen, 10 mg – skład leku

    Lek Miansegen zawiera mianseryny chlorowodorek jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak skrobia żelowana, krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, magnezu stearynian, Opadry White 03B28796 i talk. Substancje te wspomagają działanie i stabilność leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych działań niepożądanych, takich jak ospałość, zwiększenie masy ciała, myśli samobójcze, niedobór białych krwinek, obniżone ciśnienie krwi, bóle stawów, drżenie, obrzęki, wysypka skórna, zwolnienie czynności serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół niespokojnych nóg, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, hipomania oraz zmiany rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Miansegen, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Miansegen jest stosowany w leczeniu objawów zaburzeń depresyjnych. Dawkowanie wynosi od 30 mg do 90 mg na dobę, dostosowane indywidualnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, manię, ciężką niewydolność wątroby i stosowanie IMAO. Specjalne ostrzeżenia dotyczą chorób serca, padaczki, chorób wątroby, cukrzycy, chorób nerek, problemów z oddawaniem moczu, jaskry, chorób psychicznych i zmniejszenia liczby krwinek białych. Interakcje mogą wystąpić z alkoholem, IMAO, karbamazepiną, fenytoiną i warfaryną. Możliwe działania niepożądane to ospałość, zwiększenie masy ciała, myśli samobójcze, niedobór białych krwinek, obniżone ciśnienie krwi, bóle stawów, drżenie, obrzęki, wysypka, zwolnienie czynności serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół niespokojnych nóg, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Miansegen, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Miansegen, zawierający mianseryny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu objawów zaburzeń depresyjnych. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ mianseryna przenika do mleka matki w małych ilościach. Mianseryna może powodować senność i zaburzenia sprawności psychomotorycznej, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest niewskazane, ponieważ mianseryna nasila działanie alkoholu. Dawkowanie u seniorów powinno być dostosowane indywidualnie, zazwyczaj mniejsza dawka jest wystarczająca. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni zachować środki ostrożności i kontrolować dawkowanie leków stosowanych jednocześnie. Mianseryna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, a funkcje wątroby powinny być…

  • Ilustracja poradnika Miansegen, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Miansegen jest stosowany w leczeniu depresji, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, mania, ciężka niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Pacjenci z chorobami serca, padaczką, chorobami wątroby, cukrzycą, chorobami nerek, problemami z oddawaniem moczu, jaskrą oraz chorobami psychicznymi powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Ważne jest również unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Miansegen, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Miansegen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwzakrzepowe oraz leki wpływające na rytm serca. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Miansegen. Osoby z chorobami serca, padaczką, chorobami wątroby, cukrzycą, problemami z oddawaniem moczu oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania powinny zachować ostrożność i być monitorowane podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Miansegen, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Miansegen, stosowany w leczeniu depresji, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to ospałość, zwiększenie masy ciała i myśli samobójcze. Rzadziej mogą wystąpić niedobór białych krwinek, obniżone ciśnienie krwi, bóle stawów, drżenie, obrzęki, wysypka, zwolnienie czynności serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół niespokojnych nóg, żółte zabarwienie skóry, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, hipomania i zmiany rytmu serca. W razie przedawkowania objawy obejmują przedłużającą się ospałość, zaburzenia rytmu serca i omdlenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.