Menu

Zespół Stevensa-Johnsona

Produkty powiązane z zespół Stevensa-Johnsona
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Karbagen, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Karbagen, 300 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Karbagen, 300 mg – przeciwwskazania
  4. Karbagen, 150 mg – przeciwwskazania
  5. Karbagen, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Ranlosin, 0,4 mg – przedawkowanie leku
  7. Klabax, 250 mg – wskazania – na co działa?
  8. Apo-Tamis – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Symlosin SR, 0,4 mg – wskazania – na co działa?
  10. Symlosin SR, 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Tetralysal, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Sedron 70 mg tabletki powlekane – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Lamilept, 50 mg – przeciwwskazania
  14. Lamilept, 50 mg – stosowanie u dzieci
  15. Lamilept, 25 mg – przeciwwskazania
  16. Lamilept, 25 mg – stosowanie w ciąży
  17. Torendo Q-Tab 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Paclitaxel-Ebewe, 6 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Mirtor, 30 mg – wskazania – na co działa?
  20. Mirtor, 30 mg – przeciwwskazania
  21. Mirtor, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Mirtor, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Mirtor, 15 mg – wskazania – na co działa?
  24. Mirtor, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Karbagen, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Karbagen, zawierający okskarbazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym senność, bóle głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty i zmęczenie. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują leukopenię, niedoczynność tarczycy, hiponatremię i wysokie ciśnienie krwi. Rzadkie działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, DRESS i AGEP. Bardzo rzadkie skutki uboczne obejmują zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki i blok przedsionkowo-komorowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Karbagen, 300 mg – profil bezpieczenstwa

    Karbagen, zawierający oksakarbazepinę, jest lekiem przeciwpadaczkowym. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ lek przenika do mleka kobiecego. Oksakarbazepina może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność. Spożywanie alkoholu podczas leczenia może nasilać działanie uspokajające leku. U seniorów dawki terapeutyczne są ustalane indywidualnie, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczenie należy rozpocząć od połowy dawki początkowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność i monitorować parametry czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Karbagen, 300 mg – przeciwwskazania

    Lek Karbagen, zawierający okskarbazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać w przypadku uczulenia na okskarbazepinę, eslikarbazepinę lub karbamazepinę. Pacjenci z problemami wątrobowymi, nerkowymi, sercowymi oraz ci, którzy stosują leki moczopędne, powinni zachować ostrożność. Okskarbazepina może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowych metod. W razie wystąpienia reakcji skórnych lub innych niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Regularne badania krwi są zalecane podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Karbagen, 150 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Karbagen obejmują nadwrażliwość na okskarbazepinę, eslikarbazepinę lub inne składniki leku oraz wystąpienie ciężkich reakcji skórnych. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak uczulenie na karbamazepinę, problemy z wątrobą, nerkami, sercem oraz stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Okskarbazepina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na ich skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Karbagen, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Karbagen, zawierający oksakarbazepinę, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak senność, bóle głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie, nudności, wymioty i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranlosin, 0,4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ranlosin może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, zawrotów głowy, priapizmu, trudności w oddychaniu oraz ciężkiego stanu zapalnego skóry i błon śluzowych. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki w celu leczenia, takie jak wspomaganie układu krwionośnego, podanie płynów zwiększających objętość krwi krążącej oraz prowokowanie wymiotów i płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Klabax, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Klabax, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia zębów i jamy ustnej, zakażenia wywołane przez mykobakterie, zapobieganie zakażeniom MAC oraz zakażenia Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i wieku pacjenta, a przeciwwskazania obejmują uczulenie na klarytromycynę, jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami, niskie stężenie potasu lub magnezu we krwi, ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek oraz zaburzenia rytmu serca. Możliwe działania niepożądane to ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia smaku, bezsenność, ból głowy, nadmierne pocenie się,…

  • Ilustracja poradnika Apo-Tamis – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Apo-Tamis, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zawroty głowy, niewyraźne widzenie i zaburzenia wytrysku. Niezbyt częste obejmują ból głowy, kołatanie serca i reakcje alergiczne. Rzadkie działania to omdlenia i obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadkie to priapizm i zespół Stevensa-Johnsona. Nieznane skutki to migotanie przedsionków i duszność. W razie wystąpienia zawrotów głowy należy usiąść lub położyć się. Nie należy prowadzić pojazdów, zanim nie upewnisz się, jak lek wpływa na Ciebie. Jeśli zapomnisz zażyć dawkę, nie stosuj podwójnej dawki.

  • Ilustracja poradnika Symlosin SR, 0,4 mg – wskazania – na co działa?

    Symlosin SR to lek stosowany w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), takich jak trudności z oddawaniem moczu, częste oddawanie moczu i uczucie nagłego parcia na mocz. Substancją czynną jest tamsulosyna, która zmniejsza napięcie mięśni gruczołu krokowego i cewki moczowej. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana po śniadaniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tamsulosynę, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego krwi oraz ciężką niewydolność wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny oraz brak wytrysku.

  • Ilustracja poradnika Symlosin SR, 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symlosin SR to lek stosowany w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, zaburzenia wytrysku, ból głowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, reakcje z przewodu pokarmowego, reakcje alergiczne, uczucie osłabienia, omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, zespół Stevensa-Johnsona, krwawienia z nosa, rumień wielopostaciowy, zapalenie skóry, niewyraźne widzenie i suchość w jamie ustnej. Ważne jest zgłaszanie działań niepożądanych lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Tetralysal, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tetralysal, lek stosowany w leczeniu trądziku, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to nudności, ból brzucha, biegunka i ból głowy. Inne, rzadsze działania niepożądane obejmują zmiany w liczbie komórek krwi, zaburzenia widzenia, reakcje alergiczne i nadwrażliwość na światło słoneczne. Tetralysal może również powodować przebarwienia zębów i niedorozwój szkliwa u dzieci. W przypadku wystąpienia biegunki lub innych poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sedron 70 mg tabletki powlekane – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sedron, stosowany w leczeniu osteoporozy, może powodować różne działania niepożądane. Częste działania obejmują bóle mięśniowo-szkieletowe, obrzęk stawów, ból brzucha, zaparcia, biegunka, ból głowy, łysienie, osłabienie, zawroty głowy i świąd. Rzadkie działania to reakcje alergiczne, wysypki skórne, martwica kości szczęki, nietypowe złamania kości udowej i ciężkie bóle kości, mięśni i stawów. Bardzo rzadkie działania obejmują uszkodzenie tkanki kostnej w uchu. Działania niepożądane należy zgłaszać lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Lamilept, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Lamilept, zawierający lamotryginę, jest stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lamotryginę, wysypkę po jej zastosowaniu oraz zespół Brugadów. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami nerek, wysypką lub oparzeniem słonecznym, zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych oraz myślami samobójczymi. Lek może wchodzić w interakcje z walproinianem, karbamazepiną i hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lamilept, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Lamilept może być stosowany u dzieci w wieku od 2 do 12 lat w leczeniu padaczki, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat. Stosowanie Lamilept u dzieci wiąże się z ryzykiem wysypki skórnej, myśli samobójczych i reakcji alergicznych. Alternatywne leki bezpieczne dla dzieci to okskarbazepina, lewetyracetam i topiramat.

  • Ilustracja poradnika Lamilept, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Lamilept, zawierający lamotryginę, jest stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lamotryginę, wysypkę po jej zastosowaniu oraz zespół Brugadów. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami nerek, wysypką po innych lekach, zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i fotowrażliwością. Potencjalne reakcje alergiczne i skórne to zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi. Lek może wchodzić w interakcje z walproinianem, karbamazepiną i hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Lamilept, 25 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Lamilept w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności. Zaleca się stosowanie najmniejszej możliwej dawki terapeutycznej i monitorowanie stężenia leku w surowicy. Alternatywne leki, takie jak levetiracetam i gabapentyna, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Torendo Q-Tab 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Torendo Q-Tab, zawierający rysperydon, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz krótkotrwałej agresji. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi), niezbyt częste (zmniejszenie liczby białych krwinek, reakcja alergiczna, wystąpienie cukrzycy, drgawki, nietrzymanie moczu), rzadkie (zakrzepy krwi, złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm, ciężka reakcja alergiczna), bardzo rzadkie (zagrażające życiu powikłania związane z niewyrównaną cukrzycą, ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, brak czynności jelit prowadzący do niedrożności) oraz o nieznanej częstości (ciężka lub zagrażająca życiu wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, szybkie bicie serca…

  • Ilustracja poradnika Paclitaxel-Ebewe, 6 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Paclitaxel-Ebewe to lek stosowany w leczeniu nowotworów, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to utrata włosów, nudności, wymioty, biegunka, reakcje alergiczne, niskie ciśnienie tętnicze krwi, zaburzenia krwi, drętwienie i mrowienie dłoni i stóp, ból mięśni i stawów oraz owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mirtor, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mirtor jest stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Zalecana dawka początkowa to 15 lub 30 mg na dobę, a maksymalna dawka to 45 mg na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę lub równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak napady padaczkowe, choroby wątroby, nerek, serca, schizofrenia, depresja maniakalna, cukrzyca, choroby oka, trudności w oddawaniu moczu oraz zaburzenia serca. Mirtor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to senność, uspokojenie, suchość w ustach,…

  • Ilustracja poradnika Mirtor, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę, jest stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę lub stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak napady padaczkowe, choroby wątroby, nerek, serca, schizofrenia, depresja maniakalna, cukrzyca, choroby oka, trudności w oddawaniu moczu, objawy infekcji oraz ciężkie reakcje skórne. Mirtor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z IMAO, innymi lekami przeciwdepresyjnymi, nefazodonem, lekami stosowanymi w leczeniu lęku, bezsenności, schizofrenii, alergii, silnego bólu, zakażeń, padaczki, gruźlicy, lekami przeciwzakrzepowymi oraz wpływającymi na rytm serca. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększony…

  • Ilustracja poradnika Mirtor, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę, jest stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak zwiększony apetyt i senność, po rzadkie i ciężkie, jak zespół serotoninowy czy agranulocytoza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mirtor, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę, stosowany jest w leczeniu depresji u dorosłych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zwiększony apetyt, uspokojenie, ból głowy i suchość w jamie ustnej. Niezbyt częste działania obejmują nieprawidłowe odczucia skórne, zespół niespokojnych nóg i omdlenia. Rzadkie działania to zażółcenie białkówek oczu i skóry, drganie mięśni i agresywne zachowania. Działania o nieznanej częstości to m.in. oznaki zakażenia, napady padaczkowe, zespół serotoninowy i myśli samobójcze. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mirtor, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych. Zwykle dawka wynosi od 15 do 45 mg na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia oraz równocześnie z inhibitorami MAO. Najczęstsze działania niepożądane to senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, zawroty głowy i zmęczenie. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

  • Ilustracja poradnika Mirtor, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę, jest stosowany w leczeniu depresji. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie apetytu, senność, suchość w jamie ustnej i ból głowy. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak żółtaczka, agranulocytoza, zespół serotoninowy czy ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem i nie przerywać nagle leczenia. Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia zazwyczaj nie powinny stosować tego leku.