Menu

Zatrzymanie moczu

Produkty powiązane z zatrzymanie moczu
Stoperan, kapsułki, 2 mg
Stoperan, kapsułki, 2 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Antidol, tabletki, 500 mg + 15 mg
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, syrop,10 mg/5 ml
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Atarax, tabletki powlekane, 25 mg
Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/1 ml
Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/1 ml
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Ditropan, tabletki, 5 mg
Doreta, tabletki powlekane, 37,5+325 mg
Doreta, tabletki powlekane, 37,5+325 mg
Doreta, tabletki powlekane, 75+650 mg
Doreta, tabletki powlekane, 75+650 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Belaristo, 10 mg – przeciwwskazania
  2. Gripex Duo – dawkowanie leku
  3. Gripex Duo – przedawkowanie leku
  4. Acyclovir Biofarm, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Alpraxil – wskazania – na co działa?
  6. Alpraxil – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Gripex Hot Intense, 1000 mg + 50 mg + 12 – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  9. Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – przedawkowanie leku
  10. Masultab, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Anosin, 10 mg – wskazania – na co działa?
  12. Anosin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Fesoterodine fumarate Aristo – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Fesoterodine fumarate Aristo – dawkowanie leku
  15. Fesoterodine fumarate Aristo – przedawkowanie leku
  16. Fesoterodine fumarate Aristo – wskazania – na co działa?
  17. Fesoterodine fumarate Aristo – profil bezpieczenstwa
  18. Fesoterodine fumarate Aristo – przeciwwskazania
  19. Paxifar, 50 mg – profil bezpieczenstwa
  20. Evertas, 13,3 mg/24 h – wskazania – na co działa?
  21. Theraflu MAX GRIP, 1000 mg + 10 mg + 70 – wskazania – na co działa?
  22. Zidenac, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  23. Zidenac, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  24. Zidenac, 1 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Belaristo, 10 mg – przeciwwskazania

    Belaristo to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na solifenacynę, zatrzymania moczu, ciężkich chorób żołądka lub jelit, miastenii, jaskry, dializ, ciężkiej choroby wątroby oraz ciężkiej choroby nerek lub umiarkowanej choroby wątroby w połączeniu z lekami spowalniającymi wydalanie leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Gripex Duo – dawkowanie leku

    Gripex Duo to lek stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 65 kg mogą przyjmować 1-2 tabletki co 4 godziny, maksymalnie 8 tabletek na dobę. Dla osób o masie ciała 43-65 kg zaleca się 1 tabletkę co 4 godziny, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Osoby o masie ciała 33-43 kg powinny przyjmować 1 tabletkę co 6 godzin, maksymalnie 4 tabletki na dobę. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat. W przypadku niewydolności nerek lub wątroby konieczna jest modyfikacja dawkowania. Lek należy stosować doustnie, tabletkę można połknąć w całości…

  • Ilustracja poradnika Gripex Duo – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Gripex Duo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym uszkodzenia wątroby. Maksymalna dawka dobowa paracetamolu wynosi 4 g (8 tabletek) dla dorosłych o masie ciała powyżej 65 kg. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność, ogólne osłabienie, niepokój, drżenie, oczopląs, podwyższenie ciśnienia tętniczego, drgawki, trudności w oddawaniu moczu i duszność. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i udać się do szpitala. Leczenie obejmuje podanie węgla aktywowanego oraz N-acetylocysteiny.

  • Ilustracja poradnika Acyclovir Biofarm, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Acyclovir Biofarm stosowany jest w leczeniu nawrotowej opryszczki warg i twarzy oraz zewnętrznych narządów płciowych. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak bóle głowy i nudności, po bardzo rzadkie, jak zmniejszenie liczby krwinek czy ostre zaburzenia funkcji nerek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Alpraxil – wskazania – na co działa?

    Alpraxil to lek stosowany w leczeniu objawów stanów lękowych u dorosłych. Jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych oraz ryzyka uzależnienia. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Alpraxil – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Alpraxil, zawierający alprazolam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych u dorosłych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak depresja, uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci, zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zmęczenie i drażliwość. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują manię, omamy, gniew, pobudzenie, uzależnienie, niepamięć, osłabienie siły mięśniowej, nietrzymanie moczu, nieregularne miesiączki i zespół odstawienia leku. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. hiperprolaktynemia, hipomania, agresywne zachowania, wrogie zachowania, zaburzenia myślenia, zwiększona aktywność psychoruchowa, nadużywanie leku, zaburzenia działania układu nerwowego autonomicznego, dystonia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaburzenia wątroby, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości na światło, zatrzymanie moczu,…

  • Ilustracja poradnika Gripex Hot Intense, 1000 mg + 50 mg + 12 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Gripex Hot Intense może wywoływać różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, problemy z sercem, wątrobą i nerkami. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Tiotropium Elpen to lek stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jest to długotrwały rozszerzacz oskrzeli, który pomaga pacjentom w lepszym oddychaniu i zmniejsza objawy choroby. Lek jest przeznaczony do stosowania wziewnego raz na dobę za pomocą urządzenia Elpenhaler. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tiotropium, laktozę jednowodną oraz atropinę lub jej pochodne. Najczęstsze działania niepożądane to suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie, migotanie przedsionków, zapalenie gardła, chrypka, kaszel, zgaga, zaparcie, zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i gardła, wysypka, trudności w oddawaniu moczu oraz bolesne oddawanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Tiotropium Elpen, 10 mcg/dawkę inh. – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tiotropium Elpen może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyspieszenie akcji serca oraz niewyraźne widzenie. Zalecana dawka to jeden pasek leku raz na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Masultab, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Masultab, zawierający amisulpryd, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bezsenność, lęk, pobudzenie, objawy pozapiramidowe, senność, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej oraz zwiększenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują drgawki, wolne tętno, reakcje alergiczne, hiperglikemię, hiponatremię, dezorientację, przekrwienie błony śluzowej nosa, osteopenię i zatrzymanie moczu. Rzadkie działania niepożądane to złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, guz przysadki mózgowej, intensywne bicie serca i obrzęk naczynioruchowy. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zespół odstawienia u noworodka.

  • Ilustracja poradnika Anosin, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Anosin jest stosowany w leczeniu obrzęku błony śluzowej nosa oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Zawiera fenylefrynę, która zmniejsza obrzęk i ułatwia oddychanie. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Nie należy go stosować dłużej niż 7 dni bez porady lekarskiej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenylefrynę, zaburzenia sercowo-naczyniowe, cukrzycę, jaskrę, nadczynność tarczycy, rozrost gruczołu krokowego, stosowanie inhibitorów MAO, ciążę i karmienie piersią. Działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, zaburzenia trawienia, jadłowstręt, świąd, pokrzywka, bladość skóry, reakcje alergiczne, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, drżenia, zawroty i bóle głowy, lęk, niepokój, nerwowość, bezsenność, omamy, zatrzymanie moczu.

  • Ilustracja poradnika Anosin, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Anosin, zawierający fenylefrynę, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt. Rzadkie działania niepożądane obejmują świąd, pokrzywkę, bladość skóry, reakcje alergiczne, tachykardię, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca i podwyższenie ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadkie skutki uboczne to drżenia, zawroty głowy, bóle głowy, lęk, nerwowość, bezsenność, rozdrażnienie i omamy. Częstość nieznana obejmuje zatrzymanie moczu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – interakcje z lekami i alkoholem

    Fesoterodine fumarate Aristo może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami i induktorami CYP3A4 oraz inhibitorami CYP2D6, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i zielem dziurawca. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – dawkowanie leku

    Lek Fesoterodine fumarate Aristo stosuje się w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Zalecana dawka początkowa to 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem, o tej samej porze każdego dnia. Lek nie jest zalecany dla osób z nadwrażliwością, zatrzymaniem moczu, jaskrą, miastenią oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku trudności z opróżnianiem pęcherza, zaparć, jaskry, chorób nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Fesoterodine fumarate Aristo może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak halucynacje, silne pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub do szpitala. Zaleca się wykonanie płukania żołądka i podanie węgla aktywnego. Objawy przedawkowania należy leczyć odpowiednimi lekami, takimi jak fizostygmina, benzodiazepiny, leki beta-adrenolityczne oraz pilokarpina.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – wskazania – na co działa?

    Fesoterodine fumarate Aristo jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak nietrzymanie moczu, naglące parcie na mocz oraz zwiększona częstotliwość oddawania moczu. Zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 8 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, jaskrę, miastenię oraz ciężkie zaburzenia wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w ustach, suchość oczu, zaparcia, niestrawność oraz bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – profil bezpieczenstwa

    Fezoterodyna fumarate Aristo jest lekiem stosowanym w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka ludzkiego. Lek może powodować zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie, dlatego pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak specyficznych danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Fezoterodyna jest bezpieczna dla seniorów, ale należy zachować ostrożność. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby dawkowanie powinno być dostosowane, a w ciężkich przypadkach stosowanie leku jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Fesoterodine fumarate Aristo – przeciwwskazania

    Lek Fesoterodine fumarate Aristo jest stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, zatrzymanie treści żołądkowej, jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz zaburzenia czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na środki ostrożności, takie jak trudności z opróżnianiem pęcherza, problemy z wypróżnianiem, jaskra, choroby nerek lub wątroby, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, choroby układu żołądkowo-jelitowego, zgaga lub odbijanie się oraz zakażenie dróg moczowych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka…

  • Ilustracja poradnika Paxifar, 50 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Paxifar, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz ciężkich zaburzeń psychicznych w przebiegu choroby Parkinsona. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, ponieważ klozapina przenika do mleka matki. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani przez lekarza. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny.

  • Ilustracja poradnika Evertas, 13,3 mg/24 h – wskazania – na co działa?

    Lek Evertas jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego. Substancją czynną jest rywastygmina, która zwiększa stężenie acetylocholiny w mózgu. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Dawka początkowa to 4,6 mg/24 h, a dawka podtrzymująca to 9,5 mg/24 h, z możliwością zwiększenia do 13,3 mg/24 h po 6 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i reakcje alergiczne w miejscu podania. Możliwe działania niepożądane to m.in. utrata apetytu, zawroty głowy, pobudzenie, senność, nietrzymanie moczu, zaburzenia rytmu serca, omamy, wrzód żołądka, odwodnienie, nadmierna ruchliwość i agresja.

  • Ilustracja poradnika Theraflu MAX GRIP, 1000 mg + 10 mg + 70 – wskazania – na co działa?

    Theraflu MAX GRIP to lek stosowany w łagodzeniu objawów przeziębienia i grypy, takich jak przekrwienie błony śluzowej nosa, gorączka, ból gardła, ból głowy, ból mięśni i ból zatok. Zawiera paracetamol, fenylefryny chlorowodorek i kwas askorbowy. Zalecana dawka to jedna saszetka co 4 do 6 godzin, maksymalnie 4 saszetki na dobę, nie dłużej niż 3 dni. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy, jaskrę zamykającego się kąta, nadczynność tarczycy, cukrzycę, choroby układu krążenia, guz chromochłonny nadnerczy, jednoczesne leczenie trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz ciężką niewydolność wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, wysypka skórna, problemy z oddychaniem, sińce,…

  • Ilustracja poradnika Zidenac, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Zidenac, zawierający dimetyndenu maleinian, jest stosowany w leczeniu objawów alergii. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 20-40 kropli 3 razy na dobę. Dla dzieci dawka zależy od masy ciała i wynosi 2 krople na kg masy ciała na dobę, podzielone na 3 dawki. Osoby starsze mogą stosować taką samą dawkę jak dorośli. Krople należy przyjmować w stanie nierozcieńczonym. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Leku nie należy stosować dłużej niż 14 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zidenac, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zidenac może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, pobudzenie, objawy przeciwcholinergiczne oraz spadek ciśnienia tętniczego krwi. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i zastosować standardowe postępowanie, takie jak podawanie węgla aktywowanego i podtrzymywanie podstawowych czynności życiowych.

  • Ilustracja poradnika Zidenac, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Zidenac, zawierający dimetyndenu maleinian, jest stosowany w leczeniu objawów alergicznych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz u niemowląt do ukończenia pierwszego roku życia. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku jaskry, zatrzymania moczu, padaczki oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Leki przeciwdepresyjne, przeciwcholinergiczne, uspokajające, przeciwlękowe, nasenne, opioidowe leki przeciwbólowe oraz alkohol mogą wchodzić w interakcje z lekiem Zidenac.