Menu

Zapalenie wątroby

Lista powiązanych wpisów:

Fingolimod Symphar, 0,5 mg – przeciwwskazania
Lek Fingolimod Symphar jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Należy unikać stosowania tego leku w przypadku zmniejszonej odpowiedzi immunologicznej, ciężkich czynnych zakażeń, aktywnych nowotworów, ciężkich zaburzeń czynności wątroby, chorób serca, nieregularnego bicia serca, stosowania pewnych leków na arytmię, ciąży oraz nadwrażliwości na składniki leku. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć potencjalnych powikłań.
Fingolimod Alvogen, 0,5 mg – przeciwwskazania
Lek Fingolimod Alvogen jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować, jeśli pacjent ma uczulenie na fingolimod lub inne składniki leku, zmniejszoną odpowiedź immunologiczną, ciężkie zakażenia, aktywne choroby nowotworowe, ciężkie choroby wątroby, choroby serca, nieregularne bicie serca, przyjmuje leki na nieregularne bicie serca, jest w ciąży lub nie stosuje skutecznej antykoncepcji. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
INZOLFI, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
Lek Inzolfi, zawierający fingolimod, jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Działa poprzez zmniejszenie zdolności niektórych krwinek białych (limfocytów) do swobodnego przemieszczania się po organizmie pacjenta oraz powstrzymuje je przed przenikaniem do mózgu i rdzenia kręgowego. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie aktywne zakażenia, aktywne złośliwe choroby nowotworowe oraz nadwrażliwość na substancję czynną.
INZOLFI, 0,5 mg – przeciwwskazania
Lek Inzolfi, zawierający fingolimod, jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak zmniejszona odpowiedź immunologiczna, ciężkie czynne zakażenie, czynna choroba nowotworowa, ciężka choroba wątroby, ostatnie incydenty sercowe, nieregularne bicie serca, przyjmowanie leków na nieregularne bicie serca, ciąża oraz nadwrażliwość na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie związane z bezdechem sennym, nieprawidłowym zapisem EKG, objawami wolnej częstości akcji serca, przyjmowaniem leków spowalniających czynność serca, historią omdleń, planowanymi szczepieniami, ospą wietrzną, zaburzeniami wzroku, chorobami wątroby, wysokim ciśnieniem krwi oraz chorobami płuc.
Fingolimod Stada, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
Lek Fingolimod Stada jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych o masie ciała powyżej 40 kg. Pomaga zmniejszyć liczbę rzutów choroby oraz spowalnia postęp niepełnosprawności. Lek działa poprzez zmniejszenie zdolności limfocytów do przemieszczania się po organizmie i powstrzymanie ich przed przenikaniem do mózgu i rdzenia kręgowego. Przeciwwskazania obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie aktywne zakażenia, aktywne nowotwory złośliwe, ciężkie upośledzenie czynności wątroby, problemy kardiologiczne, problemy z rytmem serca, blok przedsionkowo-komorowy, odstęp QTc ≥ 500 ms, ciążę oraz nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze.
Fingolimod Stada, 0,5 mg – przeciwwskazania
Lek Fingolimod Stada nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z obniżoną odpornością, ciężkimi zakażeniami, aktywnymi nowotworami złośliwymi, poważnymi problemami z wątrobą, problemami z sercem, nieregularnym biciem serca, przyjmujące pewne leki na nieregularne bicie serca oraz kobiety w ciąży lub zdolne do zajścia w ciążę bez skutecznej antykoncepcji.
Fingolimod MSN, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
Lek Fingolimod MSN jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych pacjentów z wysoce aktywną chorobą lub szybko postępującą postacią SM. Zalecana dawka to jedna kapsułka 0,5 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie aktywne zakażenia, aktywne złośliwe choroby nowotworowe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia rytmu serca oraz ciążę. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, biegunka, kaszel, grypa, zapalenie zatok i ból pleców.
Fingolimod MSN, 0,5 mg – przeciwwskazania
Lek Fingolimod MSN jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM). Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak zmniejszona odpowiedź immunologiczna, ciężkie zakażenia, choroby nowotworowe, ciężkie choroby wątroby, choroby serca, nieregularne bicie serca, stosowanie leków na nieregularne bicie serca, ciąża oraz nadwrażliwość na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące problemy zdrowotne, takie jak zaburzenia oddychania podczas snu, nieprawidłowy zapis EKG, spowolnienie akcji serca, przyjmowanie leków spowalniających czynność serca, omdlenia, planowane szczepienia, ospa wietrzna, problemy z widzeniem, problemy z wątrobą, wysokie ciśnienie krwi oraz choroby płuc.
Rozesta, 20 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Rozesta, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak trudności w oddychaniu, ból mięśni, problemy z wątrobą i nerkami oraz reakcje alergiczne. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające, a hemodializa jest mało prawdopodobna, aby przyniosła korzyści.
Rozesta, 40 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Rozesta, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Maksymalna dawka to 40 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu. Objawy przedawkowania obejmują trudności w oddychaniu, ból mięśni, problemy z wątrobą i nerkami oraz ciężkie reakcje skórne. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie jest objawowe i wspomagające.
Rozesta, 5 mg + 10 mg – dawkowanie leku
Lek Rozesta jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Przed rozpoczęciem leczenia należy stosować dietę zmniejszającą stężenie lipidów. Lek nie jest odpowiedni do rozpoczęcia leczenia; należy najpierw ustalić odpowiednie dawki substancji czynnych w postaci oddzielnych leków. Regularne badania krwi są konieczne. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów pochodzących z Azji. Możliwe działania niepożądane obejmują biegunki, wzdęcia, ból głowy i mięśni. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Rozesta, 5 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Rozesta może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak trudności w oddychaniu, ból mięśni, problemy z wątrobą, ciężkie reakcje skórne oraz problemy z nerkami. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku podejrzenia przedawkowania.
Rozesta, 10 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku Rozesta może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak trudności w oddychaniu, ból mięśni, zapalenie trzustki, żółtaczka i obrzęk. Dawki powyżej 50 mg/dobę ezetymibu są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe.
Combodiab, 50 mg + 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Combodiab, zawierający sytagliptynę i metforminę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, zakażenie górnych dróg oddechowych oraz ból głowy. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból brzucha, biegunka, zaparcia, senność, zawroty głowy i świąd. Rzadko mogą wystąpić zmniejszona liczba płytek krwi, a bardzo rzadko kwasica mleczanowa, zapalenie wątroby, pokrzywka, rumień i śródmiąższowe choroby płuc. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia objawów kwasicy mleczanowej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować…
SEDIVAL – wskazania – na co działa?
Lek Sedival, zawierający agomelatynę, jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Objawy depresji mogą obejmować głęboki smutek, poczucie braku wartości, utratę zainteresowania ulubionymi czynnościami, zaburzenia snu, uczucie spowolnienia, niepokoju oraz zmiany masy ciała. Zalecana dawka to 25 mg raz na dobę, wieczorem przed snem, z możliwością zwiększenia do 50 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zaburzenie czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP1A2. Ważne jest monitorowanie czynności wątroby oraz unikanie alkoholu. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, zawroty głowy, senność, trudności w zasypianiu, nudności, biegunka, zaparcie, ból brzucha, ból pleców, zmęczenie, lęk, nietypowe sny, zwiększona aktywność enzymów…
SEDIVAL – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Sedival, zawierający agomelatynę, jest stosowany w leczeniu depresji u dorosłych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, senność i nudności. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie czynności wątroby podczas leczenia.
Combodiab, 50 mg + 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Combodiab, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, ból głowy i zakażenie górnych dróg oddechowych. Niezbyt częste działania obejmują ból brzucha, biegunki, zaparcia, senność, zawroty głowy i świąd. Rzadkie skutki to zmniejszona liczba płytek krwi, choroby nerek i śródmiąższowe choroby płuc. Bardzo rzadkie działania to kwasica mleczanowa, zapalenie wątroby, pokrzywka i zaczerwienienie skóry. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, pęcherze na skórze i obrzęk twarzy, warg, języka i gardła. Kwasica mleczanowa jest poważnym powikłaniem metabolicznym, które może prowadzić do śpiączki.
Lisinopril Aurovitas, 20 mg – wskazania – na co działa?
Lisinopril Aurovitas to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, ostrego zawału mięśnia sercowego oraz nerkowych powikłań cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i innych przyjmowanych leków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub sakubitrylem/walsartanem. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, zawroty głowy, kaszel, biegunka, wymioty, zmiany nastroju, uczucie senności, trudności w zasypianiu, szybka czynność serca, katar, nudności, ból brzucha, wysypka skórna, uczucie zmęczenia, uczucie dezorientacji, suchość błony śluzowej jamy ustnej, utrata włosów, łuszczyca, powiększenie piersi u mężczyzn, zmiany dotyczące niektórych…
Lisinopril Aurovitas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lisinopril Aurovitas to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, po zawale mięśnia sercowego oraz w leczeniu zaburzeń nerek spowodowanych cukrzycą typu 2. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, biegunka, suchy kaszel, wymioty oraz zaburzenia dotyczące nerek. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany nastroju, zmiany zabarwienia palców, zmiany w odczuwaniu smaku, uczucie senności, trudności w zasypianiu, udar mózgu, szybka czynność serca, katar, nudności, ból brzucha, wysypka skórna, impotencja, uczucie zmęczenia oraz znaczne zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Rzadkie działania niepożądane to uczucie dezorientacji, guzkowata wysypka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, utrata włosów, łuszczyca, zmiany odczuwania zapachu,…
Erlotinib Krka, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Erlotinib Krka stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, podrażnienie tkanki płucnej oraz zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują perforacje przewodu pokarmowego i zmiany rzęs, a rzadkie to zapalenie wątroby i niewydolność wątroby. Bardzo rzadkie skutki uboczne to perforacje lub owrzodzenia rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
Erlotinib Krka, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Erlotinib Krka, stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, podrażnienie oczu, śródmiąższowa choroba płuc, wysypka i zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują perforacje przewodu pokarmowego i zapalenie rogówki. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie wątroby i zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, a bardzo rzadkie to perforacje lub owrzodzenia rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia nasilonych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Erlotinib Krka, 100 mg – skład leku
Lek Erlotinib Krka zawiera erlotynib i różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza, celuloza i hydroksypropyloceluloza. Jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki z przerzutami. Potencjalne skutki uboczne to biegunka, wymioty, podrażnienie oczu i śródmiąższowa choroba płuc. Pacjenci powinni być świadomi składu leku i możliwych skutków ubocznych.
Erlotinib Krka, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Lek Erlotinib Krka stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wysypka, podrażnienie oczu, trudności w oddychaniu, nudności i wymioty oraz zmęczenie. Niezbyt częste działania obejmują perforacje przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby i śródmiąższową chorobę płuc. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie wątroby i zapalenie zabarwionej części oka, a bardzo rzadkie to perforacje lub owrzodzenia rogówki oraz zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i regularnie monitorować swój stan zdrowia.
Romazic, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Romazic, zawierający rozuwastatynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu wysokiego stężenia cholesterolu i profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból brzucha, zaparcie, nudności, ból mięśni, osłabienie, zawroty głowy, zwiększenie ilości białka w moczu oraz cukrzycę. Rzadziej mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, uszkodzenie mięśni, silne bóle brzucha, zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych we krwi, większa niż zwykle skłonność do krwawień lub powstawania siniaków oraz objawy zespołu toczniopodobnego. Bardzo rzadko mogą wystąpić żółtaczka, zapalenie wątroby, obecność krwi w moczu, uszkodzenie nerwów kończyn górnych i dolnych, bóle stawów, utrata pamięci oraz powiększenie piersi u mężczyzn. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek…