Menu

Zakażenie wirusowe

Produkty powiązane z zakażenie wirusowe
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Hascosept Forte, aerozol, 3 mg/ml
Hascosept Forte, aerozol, 3 mg/ml
Hascovir, tabletki, 400 mg
Hascovir, tabletki, 400 mg
Hascovir, tabletki, 800 mg
Hascovir, tabletki, 800 mg
Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Polcrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Polcrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
Starazolin Alergia, krople do oczu, 1 mg/ml
Starazolin Alergia, krople do oczu, 1 mg/ml
Zabak, krople do oczu, 0,25 mg/ml
Zabak, krople do oczu, 0,25 mg/ml
ALAnerv On, kapsułki
ALAnerv On, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
  1. Ralik, 375 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania
  4. Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania
  5. Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  6. Akortor, 10 mg – stosowanie u dzieci
  7. Akortor, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Akortor, 10 mg – przeciwwskazania
  9. Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – przeciwwskazania
  10. Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Beclocomb, (100 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania
  12. Beclocomb, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku
  13. Cyxodil, 320 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  14. Cyxodil, 320 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  15. Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  16. Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku
  18. Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?
  19. Ondemet, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania
  20. Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania
  21. Dexamethasone Zentiva, 1 mg – przeciwwskazania
  22. Darifenacin Aristo, 7,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Esotkaleno, 50 mg – przeciwwskazania
  24. Aciclovir Altan, 250 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ralik, 375 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Ralik (ranolazyna) może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwarytmicznymi, nasercowymi, przeciwpadaczkowymi, obniżającymi cholesterol oraz immunosupresyjnymi. Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie ranolazyny w osoczu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimethyl fumarate Teva to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym napadowe zaczerwienienie skóry, biegunki, nudności, bóle brzucha oraz poważne skutki uboczne, takie jak PML, reakcje alergiczne i półpasiec. Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych występujących u dorosłych, ale niektóre z nich mogą występować częściej. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (200 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania

    Befoair jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed jego stosowaniem. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, chorób serca, zwężenia tętnic, zaburzeń rytmu serca, nadczynności tarczycy, hipokaliemii, chorób wątroby lub nerek, cukrzycy, guza chromochłonnego nadnerczy, gruźlicy płuc oraz w przypadku konieczności unikania alkoholu. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania

    Befoair to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami serca, nadczynnością tarczycy, hipokaliemią, cukrzycą, gruźlicą płuc oraz zakażeniami wirusowymi lub grzybiczymi. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i glukozy we krwi podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Befoair, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Lek Befoair jest stosowany w leczeniu astmy i POChP. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta. W astmie można stosować go z innym lekiem przynoszącym ulgę (1-2 rozpylenia dwa razy na dobę, maksymalnie 4 rozpylenia) lub jako jedyny lek (1 rozpylenie rano i 1 wieczorem, maksymalnie 8 rozpyleń). W POChP zalecana dawka to 2 rozpylenia rano i 2 wieczorem. Inhalator należy używać prawidłowo i regularnie czyścić. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy zdrowotne.

  • Ilustracja poradnika Akortor, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Dzieci mogą zażywać lek Akortor pod ścisłą kontrolą lekarza. Lek jest stosowany w terapii zastępczej oraz w leczeniu ciężkiej astmy i reakcji alergicznych. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na hydrokortyzon oraz nieleczone zakażenia. Alternatywne leki to prednizon, metyloprednizolon i deflazakort.

  • Ilustracja poradnika Akortor, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Akortor to lek zawierający hydrokortyzon, stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych ze stanami zapalnymi i niewydolnością nadnerczy. Wskazania do stosowania obejmują terapię zastępczą wrodzonego przerostu nadnerczy, leczenie niedoczynności kory nadnerczy, ciężką astmę oskrzelową, reakcje nadwrażliwości na leki, chorobę posurowiczą, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na hydrokortyzon, gruźlicę, ostre lub przewlekłe zakażenia bakteryjne, grzybicze, wirusowe lub pasożytnicze oraz zmniejszoną odporność spowodowaną stosowaniem dużych dawek kortykosteroidów. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, nieregularne tętno, ból głowy z wymiotami, perforacja lub krwawienia wrzodów, ostre zapalenie trzustki, zakrzep krwi oraz niewydolność serca.

  • Ilustracja poradnika Akortor, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Akortor, zawierający hydrokortyzon, jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych, ale ma pewne przeciwwskazania i wymaga środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, gruźlicy, nieleczonych zakażeń oraz przy szczepieniach żywymi wirusami lub bakteriami. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o istniejących schorzeniach, takich jak cukrzyca, choroba wrzodowa, osteoporoza, jaskra, choroby serca, padaczka, choroby zapalne jelit, gruźlica, zakażenie wirusem opryszczki, osłabienie mięśni oraz guz chromochłonny. Hydrokortyzon może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, przeciwgrzybiczymi, antybiotykami, przeciwnadciśnieniowymi, przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, moczopędnymi, glikozydami nasercowymi, NLPZ oraz szczepionkami.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 0,5 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Dexamethasone Zentiva obejmują uczulenie na składniki leku, infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze, szczepienia żywymi szczepionkami, oraz niektóre choroby przewlekłe i stany zapalne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate STADA, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimethyl fumarate STADA, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle żołądka. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zmniejszenie liczby płytek krwi, zapalenie wątroby oraz półpasiec. Dzieci i młodzież mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli.

  • Ilustracja poradnika Beclocomb, (100 mcg + 6 mcg)/da – przeciwwskazania

    Beclocomb to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, zawierający beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaran dwuwodny. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku lub inne leki wziewne. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent ma choroby serca, miażdżycę, nadczynność tarczycy, hipokaliemię, choroby wątroby i nerek, cukrzycę, guz chromochłonny nadnerczy, planowane znieczulenie ogólne, gruźlicę płuc, wirusowe lub grzybicze zakażenie w obrębie klatki piersiowej lub unika alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak beta-adrenolityki, leki stosowane w leczeniu nieprawidłowego rytmu serca, leki przeciwhistaminowe, niektóre leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w leczeniu choroby…

  • Ilustracja poradnika Beclocomb, (100 mcg + 6 mcg)/da – dawkowanie leku

    Beclocomb to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. W astmie zaleca się 1-2 inhalacje dwa razy na dobę, maksymalnie 4 inhalacje dziennie. W POChP zaleca się 2 inhalacje dwa razy na dobę. Lek należy wdychać przez usta do płuc. Przed pierwszym użyciem inhalatora należy wykonać test. Beclocomb nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła, ból głowy, chrypka i ból gardła.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil, 320 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Cyxodil to lek stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych. Zawiera cyklezonid, który działa przeciwzapalnie. Zalecana dawka to 160 mikrogramów raz na dobę, a w ciężkich przypadkach do 640 mikrogramów na dobę. Lek nie jest przeznaczony do łagodzenia napadów astmy. Należy zachować ostrożność w przypadku gruźlicy płuc oraz zakażeń grzybiczych, wirusowych lub bakteryjnych. Możliwe działania niepożądane to m.in. chrypka, pieczenie, zapalenie jamy ustnej, pleśniawki, ból głowy, nieprzyjemny smak, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil, 320 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Cyxodil jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na cyklezonid, gruźlicy płuc oraz zakażeń grzybiczych, wirusowych lub bakteryjnych. Pacjenci z ciężką astmą, zmniejszoną czynnością nadnerczy lub chorobami wątroby powinni być szczególnie ostrożni. Ważne jest unikanie interakcji z lekami takimi jak ketokonazol, itrakonazol, kobicystat, rytonawir i nelfinawir.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Cyxodil to lek stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cyklezonid, gruźlicę płuc oraz zakażenia grzybicze, wirusowe lub bakteryjne. Lek nie jest przeznaczony do leczenia stanu astmatycznego ani nagłego nasilenia objawów astmy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką astmą, stosujących kortykosteroidy doustnie, z chorobami wątroby oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Cyxodil może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ketokonazol, itrakonazol, kobicystat, rytonawir i nelfinawir.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – interakcje z lekami i alkoholem

    Cyxodil może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak ketokonazol, itrakonazol, kobicystat, rytonawir i nelfinawir, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Nie stwierdzono interakcji z jedzeniem, a zawartość alkoholu w leku jest minimalna i nie powinna powodować zauważalnych skutków. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku

    Lek Cyxodil stosuje się w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej. Zalecana dawka to 160 mikrogramów raz na dobę, z możliwością zmniejszenia do 80 mikrogramów lub zwiększenia do 640 mikrogramów na dobę. Lek jest podawany wziewnie za pomocą inhalatora. Ważne jest, aby pacjent prawidłowo używał inhalatora i stosował lek regularnie. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze choroby, takie jak gruźlica płuc czy zakażenia grzybicze. Możliwe działania niepożądane obejmują chrypkę, pieczenie, zapalenie jamy ustnej, ból głowy i nudności.

  • Ilustracja poradnika Cyxodil, 80 mcg/dawkę inh. – wskazania – na co działa?

    Cyxodil to lek stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży. Zalecana dawka wynosi 160 mikrogramów raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cyklezonid oraz czynną lub nieaktywną gruźlicę płuc, zakażenia grzybicze, wirusowe lub bakteryjne. Najczęstsze działania niepożądane to chrypka, pieczenie, zapalenie, podrażnienie jamy ustnej lub gardła, pleśniawki w jamie ustnej, ból głowy, nieprzyjemny smak w ustach, suchość w jamie ustnej lub gardle, nudności lub wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ondemet, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Ondemet to lek stosowany w leczeniu astmy, POChP i zespołu krupu. Nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na budezonid, z gruźlicą płuc oraz z grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, zmiany leku zawierającego kortyzon, wzrostu dzieci i młodzieży, ostrych ataków astmy oraz zaburzeń widzenia. Lek może wchodzić w interakcje z ketokonazolem, itrakonazolem oraz inhibitorami proteazy HIV. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie płuc, podrażnienie gardła, kaszel, pleśniawki, niewyraźne widzenie, zaćma, depresja, niepokój, skurcze mięśni, drżenie, reakcje alergiczne, zmiany gęstości mineralnej kości, jaskra oraz zmniejszone tempo wzrostu…

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Dexamethasone Zentiva, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne, niektóre choroby pasożytnicze, choroba Heinego-Medina, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy oraz gruźlica. Należy również zachować szczególną ostrożność w przypadku niedoczynności kory nadnerczy, infekcji, chorób psychicznych, chorób oczu, perforacji jelit, cukrzycy, reakcji anafilaktycznych oraz osteoporozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ mogą one wpływać na działanie deksametazonu lub odwrotnie.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 1 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Dexamethasone Zentiva obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne, zakażenia grzybicze, niektóre choroby pasożytnicze, chorobę Heinego-Medina, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy oraz przebycie gruźlicy bez równoczesnego stosowania środków przeciwgruźliczych. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wrzodowej żołądka i jelit, osteoporozy, ciężkiej niewydolności serca, trudnego do wyrównania nadciśnienia tętniczego, trudnej do wyrównania cukrzycy, chorób psychicznych, jaskry oraz uszkodzeń i owrzodzeń rogówki.

  • Ilustracja poradnika Darifenacin Aristo, 7,5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Darifenacin Aristo może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, immunosupresyjnymi, przeciwwirusowymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, stosowanymi w chorobach serca i zaburzeniach żołądka oraz innymi lekami przeciwmuskarynowymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i zielem dziurawca. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność podczas jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Esotkaleno, 50 mg – przeciwwskazania

    Esotkaleno to lek zawierający prednizon, stosowany w leczeniu wielu chorób. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na prednizon, ostre zakażenia wirusowe, bakteryjne i grzybicze, niektóre choroby pasożytnicze oraz opuchnięte węzły chłonne po szczepieniu przeciw gruźlicy. Należy zachować ostrożność w przypadku twardziny skóry, wrzodów żołądka i jelit, trudnego do wyrównania nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, osteoporozy, chorób psychicznych, jaskry oraz uszkodzeń i owrzodzeń rogówki. Esotkaleno może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Altan, 250 mg – dawkowanie leku

    Lek Aciclovir Altan jest stosowany w leczeniu zakażeń wirusowych, takich jak opryszczka pospolita i ospa wietrzna. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia i funkcji nerek. Dorośli przyjmują 5-10 mg/kg mc. co 8 godzin, dzieci 250-500 mg/m² co 8 godzin, a noworodki 20 mg/kg mc. co 8 godzin. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki. Możliwe działania niepożądane obejmują zapalenie żył, nudności i świąd. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na acyklowir lub walacyklowir.