Menu

Tachykardia

Produkty powiązane z tachykardia
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 100 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Zoloft, tabletki powlekane, 50 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Captopril Jelfa, tabletki, 12,5 mg
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Cravisol, płyn doustny
Cravisol, płyn doustny
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Gastrolit, proszek
Gastrolit, proszek
Gripex Max, tabletki, 500 mg + 30 mg + 15 mg
Gripex Max, tabletki, 500 mg + 30 mg + 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – skład leku
  2. Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – przeciwwskazania
  3. Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Mydocalm forte, 150 mg – przeciwwskazania
  5. Mydocalm forte, 150 mg – dawkowanie leku
  6. Mydocalm forte, 150 mg – przedawkowanie leku
  7. Mydocalm, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Mydocalm, 50 mg – przedawkowanie leku
  9. Monural, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Monural, 2 g – dawkowanie leku
  11. Mononit 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Mononit 10, 10 mg – dawkowanie leku
  13. Mononit 10, 10 mg – przedawkowanie leku
  14. Mono Mack Depot – dawkowanie leku
  15. Mobilat, (0,2 g + 1 g + 2 g)/ – dawkowanie leku
  16. Mobilat, (0,2 g + 1 g + 2 g)/ – przedawkowanie leku
  17. Mivacron, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  18. Mivacron, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Mivacron, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  20. Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Metocard, 50 mg – przeciwwskazania
  22. Metformax 500, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Mepivastesin, 30 mg/ml – wskazania – na co działa?
  24. Mepivastesin, 30 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – skład leku

    Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku Naloxonum Hydrochloricum WZF, który zawiera naloksonu chlorowodorek jako główny składnik oraz substancje pomocnicze takie jak sodu chlorek, kwas solny rozcieńczony i woda do wstrzykiwań. Omówiono znaczenie każdego składnika oraz możliwe działania niepożądane leku. Lek jest stosowany w przypadku zatrucia opioidami, odwracania działania opioidów po operacji, leczenia trudności z oddychaniem u noworodków oraz w celu różnicowego rozpoznawania zatrucia opioidami.

  • Ilustracja poradnika Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – przeciwwskazania

    Lek Naloxonum hydrochloricum WZF jest stosowany w leczeniu zatrucia opioidami, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na nalokson lub inne składniki leku. Należy zachować ostrożność u pacjentów uzależnionych od opioidów, z chorobami serca, stosujących buprenorfinę lub pentazocynę oraz z chorobami wątroby i nerek. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym silnie działającymi lekami przeciwbólowymi, lekami nasennymi i uspokajającymi oraz lekami wpływającymi na serce i układ krążenia. Stosowanie leku w ciąży jest zalecane tylko w przypadkach bezwzględnej konieczności, a karmienie piersią należy unikać przez 24 godziny po…

  • Ilustracja poradnika Naloxonum hydrochloricum WZF, 400 mcg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Nalokson, stosowany w leczeniu przedawkowania opioidów, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym opioidami, buprenorfiną, klonidyną oraz lekami nasennymi i uspokajającymi. Interakcje z alkoholem są niejednoznaczne, a nalokson zawiera sód, co może być istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zawroty głowy i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Mydocalm Forte obejmują nadwrażliwość na tolperyzon, miastenię oraz karmienie piersią. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz kobiet w ciąży. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – dawkowanie leku

    Lek Mydocalm Forte jest stosowany w leczeniu spastyczności mięśni szkieletowych po udarze u dorosłych pacjentów. Zalecana dawka to 1 tabletka (150 mg) trzy razy na dobę, przyjmowana po posiłkach. W przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby dawkowanie może wymagać dostosowania. Objawy przedawkowania obejmują senność, objawy żołądkowo-jelitowe, szybkie bicie serca i zawroty głowy. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolperyzon, miastenią oraz w okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm forte, 150 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mydocalm Forte, zawierającego tolperyzon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, objawy żołądkowo-jelitowe, tachykardia, nadciśnienie, bradykinezja, zawroty głowy, napady drgawkowe, depresja oddechowa i śpiączka. Zalecana dawka to 150 mg trzy razy na dobę, a przekroczenie tej dawki może być niebezpieczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub oddziałem ratunkowym.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mydocalm, zawierający tolperyzon, jest stosowany w leczeniu spastyczności poudarowej. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, problemy z układem nerwowym, sercowo-naczyniowym, oddechowym, pokarmowym, mięśniowo-szkieletowym, moczowym oraz ogólne objawy. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak napady drgawkowe i śpiączka. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mydocalm, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mydocalm, zawierającego tolperyzon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Zalecana dawka wynosi od 150 do 450 mg na dobę. Objawy przedawkowania obejmują senność, objawy żołądkowo-jelitowe, tachykardię, wysokie ciśnienie krwi, bradykinezję, zawroty głowy, napady drgawkowe, depresję oddechową i śpiączkę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Monural, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Monural to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, dyspepsja, wymioty, ból brzucha, zapalenie sromu i pochwy, ból głowy, zawroty głowy, parestezje, wysypka, pokrzywka, świąd, zmęczenie, tachykardia, reakcje anafilaktyczne, astma, zapalenie jelit, obrzęk naczynioruchowy i niedociśnienie. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Monural, 2 g – dawkowanie leku

    Monural to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego. Dawkowanie dla dzieci powyżej 5 lat to 1 saszetka (2 g) w dawce jednorazowej. W zakażeniach pęcherza moczowego u dzieci obłożnie chorych zaleca się po 24 godzinach podanie drugiej dawki. W zapobieganiu zakażeniom związanym z zabiegami na drogach moczowych zaleca się dwie dawki (po 1 saszetce). Monural przyjmuje się doustnie 2-3 godziny po posiłku, najlepiej przed snem i po opróżnieniu pęcherza moczowego. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, ciężkiej niewydolności nerek oraz u pacjentów poddawanych hemodializie. Podczas stosowania mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości oraz biegunka związana z…

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, niedociśnienie i odruchowa tachykardia. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Mononit stosuje się w leczeniu dławicy piersiowej. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zazwyczaj 1 tabletka 2-3 razy na dobę, maksymalnie 120 mg na dobę. Tabletki przyjmuje się po posiłku, bez rozgryzania. Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawki, natomiast lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo, po konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mononit 10, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mononit, zawierającego izosorbidu monoazotan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Przekroczenie maksymalnej dawki dobowej 120 mg jest uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, ortostatyczne zaburzenia krążenia, bladość skóry, nadmierne pocenie się, słabo wyczuwalne tętno, odruchową tachykardię, ból głowy, osłabienie, zawroty głowy, napadowe zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, biegunkę, methemoglobinemię, sinicę, duszność, przyspieszenie oddechu oraz zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Mono Mack Depot – dawkowanie leku

    Lek Mono Mack Depot stosuje się w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej. Standardowa dawka to jedna tabletka (100 mg) raz na dobę. Nowi pacjenci powinni zaczynać od 0,5 tabletki przez pierwsze 4 dni. Lek należy przyjmować w całości, popijając niewielką ilością płynu. W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak zmniejszenie ciśnienia tętniczego i methemoglobinemia. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mobilat, (0,2 g + 1 g + 2 g)/ – dawkowanie leku

    Mobilat to maść stosowana miejscowo na skórę w leczeniu stanów zapalnych i bólu. Zalecana dawka to raz lub trzy razy na dobę na zmienione chorobowo miejsca nakładać pasek maści o długości od 5 do 15 cm. Unikaj kontaktu z otwartymi ranami, oczami i błonami śluzowymi. W przypadku przedawkowania możliwe jest zatrucie salicylanami, które wymaga odpowiedniego leczenia objawowego.

  • Ilustracja poradnika Mobilat, (0,2 g + 1 g + 2 g)/ – przedawkowanie leku

    Mobilat to maść stosowana miejscowo, która może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych w przypadku przedawkowania. Objawy zatrucia salicylanami obejmują wymioty, nasilone pocenie się, tachykardię, hiperwentylację, gorączkę, szumy uszne, zaburzenia świadomości, zasadowicę oddechową i zasadowy odczyn moczu. Leczenie przedawkowania obejmuje płukanie żołądka, monitorowanie stężenia salicylanów w surowicy, pomiar pH osocza i elektrolitów oraz diurezę forsowaną. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mivacron, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Mivacron jest stosowany jako uzupełnienie znieczulenia ogólnego w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych, umożliwienia intubacji dotchawiczej oraz prowadzenia mechanicznej wentylacji. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zabiegu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na miwakurium oraz nieprawidłową aktywność cholinoesterazy w osoczu. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, przemijająca tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, rumień i pokrzywka.

  • Ilustracja poradnika Mivacron, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mivacron, zawierający miwakurium, jest stosowany jako środek zwiotczający mięśnie podczas znieczulenia ogólnego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaczerwienienie skóry, przemijającą tachykardię, obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, rumień, pokrzywkę oraz bardzo rzadko ciężkie reakcje anafilaktyczne. W przypadku przedawkowania konieczne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Lek może być stosowany u dzieci w wieku 2 miesięcy i powyżej, a dawkowanie powinno być dostosowane do wieku i wagi pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Mivacron, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Mivacron może prowadzić do przedłużonego porażenia mięśni, spadku ciśnienia tętniczego krwi i przemijającej tachykardii. Dawki powyżej 0,25 mg/kg mc. są uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy utrzymać drożność dróg oddechowych, zastosować wentylację, podać leki wywołujące zniesienie świadomości oraz inhibitory acetylocholinoesterazy.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramidum 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metoclopramidum 0,5% Polpharma to lek przeciwwymiotny, który może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak senność, niekontrolowane ruchy, omamy, bradykardia, a nawet reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Metocard, 50 mg – przeciwwskazania

    Metocard to lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz pomocniczo w nadczynności tarczycy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na metoprolol, zaburzenia przewodzenia, nieleczoną niewydolność serca, bardzo słabe krążenie, wolne bicie serca, bardzo niskie ciśnienie krwi, kwasicę metaboliczną oraz ciężką astmę lub POChP. Należy zachować ostrożność w przypadku astmy, cukrzycy, guza chromochłonnego nadnerczy, nadczynności tarczycy, operacji oraz łuszczycy. Metocard może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi oraz lekami stosowanymi w zaburzeniach rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Metformax 500, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformax 500 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz zespołu policystycznych jajników. Nie zaleca się stosowania go podczas karmienia piersią, a spożywanie alkoholu zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Monoterapia metforminą nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami może wystąpić hipoglikemia. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest regularna ocena czynności nerek. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Mepivastesin, 30 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Mepivastesin to lek stosowany w stomatologii do znieczulenia miejscowego, szczególnie przy prostych ekstrakcjach, opracowaniu ubytków i zębów filarowych. Zalecany jest dla pacjentów niestabilnych hemodynamicznie. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, a maksymalna dawka wynosi 300 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia przewodzenia impulsów nerwowych, ostrą niewydolność serca i ciężkie niedociśnienie. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek i wątroby, dławicy piersiowej, stwardnienia tętnic, wstrzyknięć do miejsc objętych procesem zapalnym i ciężkich zaburzeń krzepliwości krwi. Możliwe działania niepożądane to m.in. metaliczny smak, szum w uszach, zawroty głowy, nudności, wymioty, niepokój, senność, drgawki, spadek ciśnienia krwi, tachykardia, bradykardia i zatrzymanie…

  • Ilustracja poradnika Mepivastesin, 30 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Mepivastesin może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak objawy ze strony układu nerwowego (metaliczny smak, szum w uszach, zawroty głowy), układu krążenia (spadek ciśnienia krwi, tachykardia, bradykardia) oraz rzadkie reakcje alergiczne (wysypka, świąd, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć odpowiednie działania ratunkowe i skontaktować się z lekarzem.