Menu

Reakcja skórna

Produkty powiązane z reakcja skórna
NITOCLIN szampon leczniczy + grzebień, szampon + grzebień
NITOCLIN szampon leczniczy + grzebień, szampon + grzebień
Tormentalum, maść
Tormentalum, maść
Tormentile Forte, maść
Tormentile Forte, maść
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Verospiron, 100 mg
  3. Verospiron, 100 mg – wskazania – na co działa?
  4. Monkasta, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Uro-Vaxom, 6 mg liofilizowanego – przeciwwskazania
  6. Toramat, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Toramat, 200 mg – stosowanie u dzieci
  8. Imazol plus, (10 mg + 2,5 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Imazol plus, (10 mg + 2,5 mg)/g – dawkowanie leku
  10. Imazol plus, (10 mg + 2,5 mg)/g – przedawkowanie leku
  11. Contracid – przeciwwskazania
  12. Toramat, 50 mg – skład leku
  13. Toramat, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Imazol, 10 mg – przedawkowanie leku
  15. Estraderm MX 100 – skład leku
  16. Imazol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Imazol, 10 mg – dawkowanie leku
  18. Entus Junior, 15 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Entus Max, 30 mg/5 ml – profil bezpieczenstwa
  20. Entus Max, 30 mg/5 ml – przeciwwskazania
  21. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Nicorette Invisipatch, 25 mg/16 h – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Nicorette Invisipatch, 25 mg/16 h – dawkowanie leku
  24. Nicorette Invisipatch, 10 mg/16 h
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Methadone Hydrochloride Molteni jest stosowany w leczeniu zespołu abstynencyjnego, uzależnień od morfiny i heroiny oraz w zwalczaniu silnych bólów. Najczęstsze działania niepożądane to wymioty, nudności, osłabienie, euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja, zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia oraz zaparcia. Rzadziej mogą wystąpić ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności, depresja oddechowa, spadek ciśnienia krwi, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, zmniejszenie libido i impotencja. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Verospiron, 100 mg

    Verospiron to lek diuretyczny, który pomaga w usuwaniu nadmiaru płynów z organizmu, co jest szczególnie przydatne w przypadku zastoinowej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz obrzęków. Działa poprzez blokowanie działania aldosteronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i wody. Lek może powodować częstsze oddawanie moczu oraz zmiany w poziomie elektrolitów we krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków moczopędnych. Działania niepożądane mogą obejmować problemy z sercem oraz reakcje skórne. Verospiron jest dostępny w postaci kapsułek twardych o różnych dawkach.

  • Ilustracja poradnika Verospiron, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Verospiron to lek moczopędny stosowany w leczeniu schorzeń związanych z nadmiarem płynów w organizmie, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze, obrzęki w zespole nerczycowym oraz hiperaldosteronizm pierwotny. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i wynosi od 25 mg do 400 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, bezmocz, ostrą niewydolność nerek, hiperkaliemię, chorobę Addisona oraz jednoczesne stosowanie eplerenonu. Możliwe działania niepożądane to hiperkaliemia, senność, zawroty głowy, reakcje skórne, problemy żołądkowo-jelitowe oraz zmiany hormonalne.

  • Ilustracja poradnika Monkasta, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Monkasta, stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle brzucha, bóle głowy i zakażenia górnych dróg oddechowych. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zmiany zachowania i nastroju oraz zawroty głowy. Rzadko mogą wystąpić zwiększona skłonność do krwawień, drżenie i kołatanie serca. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane to zespół Churga-Strauss, ciężkie reakcje skórne i zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Uro-Vaxom, 6 mg liofilizowanego – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do stosowania leku Uro-Vaxom, w tym nadwrażliwość na składniki leku oraz ostrzeżenia dotyczące reakcji alergicznych i stosowania leków immunosupresyjnych. Przedstawia również informacje na temat interakcji z innymi lekami oraz zalecenia dotyczące stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Toramat, zawierający topiramat, jest lekiem przeciwpadaczkowym i zapobiegającym migrenom, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to depresja, napady padaczkowe, lęk, drażliwość, kamienie nerkowe oraz zmniejszenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują kwasicę metaboliczną, zmniejszenie pocenia się oraz myśli o samookaleczeniu się. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to jaskra, hiperamonemia oraz ciężkie reakcje skórne. Dzieci mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 200 mg – stosowanie u dzieci

    Toramat może być stosowany u dzieci w leczeniu padaczki, ale wymaga ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne ryzyka, takie jak kwasica metaboliczna, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie potliwości, myśli samobójcze i reakcje skórne. Istnieją alternatywne leki, takie jak lamotrygina, kwas walproinowy, levetiracetam i okskarbazepina, które mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie.

  • Ilustracja poradnika Imazol plus, (10 mg + 2,5 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Imazol Plus mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak zaczerwienienie skóry, pieczenie, parzenie oraz kontaktowe zapalenie skóry. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą i zgłosić objawy do odpowiednich organów. Imazol Plus może być stosowany w okresie ciąży i podczas karmienia piersią wyłącznie na zalecenie lekarza prowadzącego.

  • Ilustracja poradnika Imazol plus, (10 mg + 2,5 mg)/g – dawkowanie leku

    Lek Imazol Plus jest stosowany w leczeniu zakażeń skóry spowodowanych przez grzyby wrażliwe na klotrymazol, z towarzyszącymi nadkażeniami bakteryjnymi. Należy go stosować 1-2 razy dziennie, cienką warstwą na skórę, kontynuując leczenie przez co najmniej 3 tygodnie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne lub pomocnicze, na skórę w pobliżu oczu ani na żołądź prącia. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy zaprzestać stosowania. Imazol Plus może zmniejszać skuteczność pewnych antybiotyków, dlatego należy unikać stosowania kosmetyków na obszarze objętym grzybicą. Lek może być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią wyłącznie na zalecenie lekarza. Możliwe działania niepożądane to zaczerwienienie,…

  • Ilustracja poradnika Imazol plus, (10 mg + 2,5 mg)/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Imazol Plus nie jest dobrze udokumentowane, ale nadmierne stosowanie może prowadzić do zaczerwienienia, pieczenia i kontaktowego zapalenia skóry. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Contracid – przeciwwskazania

    Contracid, zawierający pantoprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na pantoprazol lub inne inhibitory pompy protonowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zaburzeń czynności wątroby, stosowania NLPZ, niedoboru witaminy B12, stosowania inhibitorów proteazy HIV, osteoporozy, hipomagnezemii oraz wcześniejszych reakcji skórnych. Contracid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ketokonazol, warfaryna, metotreksat, fluwoksamina, ryfampicyna i ziele dziurawca zwyczajnego.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 50 mg – skład leku

    Toramat to lek przeciwpadaczkowy zawierający topiramat jako substancję czynną. Lek dostępny jest w różnych dawkach i zawiera różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, hypromeloza 5 cP, makrogol 400, polisorbat 80, tytanu dwutlenek (E171), żółcień pomarańczowa (E110) i żelaza tlenki (E172). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych skutków ubocznych, aby mogli bezpiecznie stosować lek i unikać ewentualnych reakcji alergicznych.

  • Ilustracja poradnika Toramat, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Toramat to lek przeciwpadaczkowy, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak depresja, napady padaczkowe, lęk, drażliwość, kwasica metaboliczna, zmniejszenie lub brak pocenia się, myśli lub próby samookaleczenia, jaskra oraz ciężkie reakcje skórne. Działania te są klasyfikowane według częstości występowania: bardzo często, często, niezbyt często i rzadko. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Imazol, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Imazol jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do zaczerwienienia, pieczenia i reakcji alergicznych. Zalecana dawka to 0,5 cm pasty na obszar skóry o wielkości dłoni, raz lub dwa razy dziennie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Estraderm MX 100 – skład leku

    ESTRADERM MX to lek stosowany w Hormonalnej Terapii Zastępczej, zawierający estradiol jako substancję czynną. Pomaga w łagodzeniu objawów menopauzy oraz w profilaktyce osteoporozy. Składniki pomocnicze, takie jak izopropylu palmitynian i Durotak 326-1753, wspomagają działanie leku i jego aplikację. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i jego działania, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Imazol, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Imazol może powodować działania niepożądane, takie jak zaczerwienienie skóry, pieczenie, wrażenie parzenia oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia tych objawów, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem. Unikanie kosmetyków w obszarze objętym grzybicą może pomóc w zwiększeniu skuteczności leczenia.

  • Ilustracja poradnika Imazol, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Imazol stosuje się w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Dawkowanie dla dorosłych, młodzieży i dzieci od 1 miesiąca to 1-2 razy dziennie. Leczenie grzybic skóry trwa 3 tygodnie po ustąpieniu objawów, a pieluszkowego zapalenia skóry 7 dni. Nie stosować na otwarte rany ani błony śluzowe. Możliwe działania niepożądane to zaczerwienienie, pieczenie i reakcje uczuleniowe.

  • Ilustracja poradnika Entus Junior, 15 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Entus Junior może powodować różne działania niepożądane, w tym zgagę, niestrawność, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, reakcje nadwrażliwości, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka i ostrą uogólnioną krostkowicę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Entus Max, 30 mg/5 ml – profil bezpieczenstwa

    Lek Entus Max, zawierający ambroksolu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, ponieważ przenika do mleka. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zawiera niewielką ilość alkoholu. Seniorzy mogą go stosować, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Entus Max, 30 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Entus Max to lek wykrztuśny stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, chorobę wrzodową, zaburzenia nerek i wątroby, osłabiony odruch kaszlowy oraz astmę oskrzelową. Należy zachować ostrożność w przypadku nadmiernej ilości wydzieliny, ciężkich reakcji skórnych oraz nietolerancji fruktozy. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami, teofiliną i lekami przeciwkaszlowymi.

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia, wymioty, bóle brzucha oraz reakcje skórne. Czynniki ryzyka obejmują niewydolność nerek, uszkodzenie szpiku kostnego i nietrzymanie moczu. Leki takie jak nifedypina, rezerpina, labetalol, kokaina oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wpływać na skuteczność MIBG-131 I. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale w razie wystąpienia objawów nadciśnienia należy podać fentolaminę i propranolol.

  • Ilustracja poradnika Nicorette Invisipatch, 25 mg/16 h – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nicorette Invisipatch może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje skórne, alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe, sercowo-naczyniowe, psychiczne, układu nerwowego, oddechowego oraz mięśniowo-szkieletowe. Częstość występowania tych działań jest różna i zależy od indywidualnej reakcji pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie nikotyny i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nicorette Invisipatch, 25 mg/16 h – dawkowanie leku

    Lek Nicorette Invisipatch jest stosowany w leczeniu uzależnienia od wyrobów tytoniowych. Dawkowanie zależy od stopnia uzależnienia: dla dużego stopnia uzależnienia stosuje się plastry 25 mg/16 h przez 8 tygodni, następnie 15 mg/16 h przez 2 tygodnie, a na końcu 10 mg/16 h przez 2 tygodnie. Dla małego stopnia uzależnienia stosuje się plastry 15 mg/16 h przez 8 tygodni, a następnie 10 mg/16 h przez 4 tygodnie. Plastry należy stosować na czystą, suchą, nieuszkodzoną skórę, zmieniając miejsce przyklejenia każdego dnia. Możliwe działania niepożądane to m.in. łagodne reakcje skórne, palpitacje, tachykardia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, astenia, reakcje anafilaktyczne i inne. Plastry można stosować w…

  • Ilustracja poradnika Nicorette Invisipatch, 10 mg/16 h

    Nicorette Invisipatch to system transdermalny, który dostarcza nikotynę do organizmu, pomagając w walce z uzależnieniem od tytoniu. Plastry są stosowane przez 16 godzin dziennie, co imituje naturalne wahania stężenia nikotyny u palaczy. Dzięki nim można złagodzić objawy odstawienia nikotyny, takie jak drażliwość, niepokój czy zaburzenia snu. Lek jest dostępny w trzech dawkach: 10 mg, 15 mg i 25 mg. Należy stosować je zgodnie z zaleceniami, aby skutecznie wspierać proces rzucania palenia. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje skórne oraz objawy związane z nikotyną.