Menu

Reakcja anafilaktyczna

Produkty powiązane z reakcja anafilaktyczna
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Miconal, 20 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Pangrol 10 000, 10 000 j. Ph. Eur. l – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Voluven – dawkowanie leku
  4. Voluven – przeciwwskazania
  5. Voluven – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Voluven – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Anbinex, 1000 j.m. – profil bezpieczenstwa
  8. Anbinex, 1000 j.m. – dawkowanie leku
  9. Anbinex, 1000 j.m. – przedawkowanie leku
  10. Anbinex, 500 j.m. – wskazania – na co działa?
  11. Anbinex, 500 j.m. – dawkowanie leku
  12. Ximve, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Ximve, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Immunine 1200 IU, 1200 j.m. – dawkowanie leku
  15. Immunine 1200 IU, 1200 j.m. – wskazania – na co działa?
  16. Immunine 1200 IU, 1200 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Timo-COMOD 0,5 %, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Timo-COMOD 0,5 %, 5 mg/ml – dawkowanie leku
  19. Aethoxysklerol 0,5%, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  20. Panadol Femina, 500 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  21. Panadol Femina, 500 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. ACC, 200 mg – profil bezpieczenstwa
  23. ACC, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. MultiHance – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Miconal, 20 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Miconal, zawierający mikonazol, stosowany jest miejscowo w leczeniu grzybiczych zakażeń skóry i paznokci. Działania niepożądane są rzadkie, ale mogą obejmować podrażnienie skóry, kontaktowe zapalenie skóry oraz reakcje w miejscu podania. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pangrol 10 000, 10 000 j. Ph. Eur. l – działania niepożądane i skutki uboczne

    W artykule omówiono działania niepożądane i skutki uboczne dwóch leków: Depralin i Pangrol. Depralin, zawierający escytalopram, może powodować m.in. ból głowy, bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej, zwiększone pocenie się, zmniejszenie łaknienia, lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego, brak orgazmu u kobiet, zmęczenie, gorączka, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, omdlenia, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, szumy uszne, tachykardia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, pokrzywka, łysienie, wysypka, świąd, obrzęk, agresja, depersonalizacja, omamy, bradykardia, zespół serotoninowy, reakcja anafilaktyczna, hiponatremia, mania, myśli samobójcze, zachowania samobójcze, dyskineza, zaburzenia ruchowe, drgawki, niepokój psychoruchowy (akatyzja),…

  • Ilustracja poradnika Voluven – dawkowanie leku

    VOLUVEN to lek osoczozastępczy stosowany w leczeniu hipowolemii. Maksymalna dawka dobowa wynosi 30 ml/kg mc., a okres podawania nie powinien przekraczać 24 godzin. Lek podaje się dożylnie, a leczenie wymaga monitorowania hemodynamiki, czynności nerek i krzepliwości krwi. VOLUVEN nie jest zalecany dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Voluven – przeciwwskazania

    VOLUVEN to lek osoczozastępczy stosowany w celu przywracania objętości krwi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, posocznica, oparzenia, niewydolność nerek, krwawienie wewnątrzczaszkowe, stan krytyczny, przewodnienie, obrzęk płuc, odwodnienie, ciężka hipernatremia lub hiperchloremia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, ciężkie zaburzenia krzepnięcia oraz pacjenci po przeszczepie narządów. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach. Lekarz będzie monitorował stan pacjenta, aby uniknąć powikłań.

  • Ilustracja poradnika Voluven – interakcje z lekami i alkoholem

    VOLUVEN to lek osoczozastępczy stosowany w celu przywracania objętości krwi. Dotychczas nie są znane żadne interakcje tego leku z innymi lekami, jedzeniem, piciem ani alkoholem. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i skonsultować się przed spożyciem alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Voluven – działania niepożądane i skutki uboczne

    VOLUVEN to lek osoczozastępczy stosowany w celu przywracania objętości krwi. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak świąd, wzrost aktywności amylazy, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zgłosić je lekarzowi. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci. Ważne jest monitorowanie pacjenta podczas leczenia i natychmiastowe przerwanie infuzji w przypadku reakcji alergicznej.

  • Ilustracja poradnika Anbinex, 1000 j.m. – profil bezpieczenstwa

    Anbinex to lek przeciwzakrzepowy stosowany w leczeniu niedoboru antytrombiny. Kobiety karmiące powinny stosować go tylko w przypadkach jednoznacznie wskazanych. Lek nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być ściśle monitorowani i dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie.

  • Ilustracja poradnika Anbinex, 1000 j.m. – dawkowanie leku

    Lek Anbinex jest stosowany w leczeniu wrodzonego i nabytego niedoboru antytrombiny. Dawkowanie zależy od rodzaju niedoboru oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. W przypadku wrodzonego niedoboru początkowa dawka wynosi 30-50 j.m./kg masy ciała. Lek należy podawać powoli dożylnie, a szybkość podawania nie powinna przekraczać 0,08 ml/kg/min. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 roku życia. Przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na antytrombinę lub inne składniki leku.

  • Ilustracja poradnika Anbinex, 1000 j.m. – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Anbinex może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje alergiczne, anafilaktyczne oraz krwawienia. Dawki uznawane za przedawkowanie to przekroczenie 30-50 j.m./kg masy ciała. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, przerwać podawanie leku i monitorować stan pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Anbinex, 500 j.m. – wskazania – na co działa?

    Anbinex to lek przeciwzakrzepowy stosowany w leczeniu wrodzonego i nabytego niedoboru antytrombiny. Pomaga zapobiegać zakrzepicy żył głębokich oraz powikłaniom zakrzepowo-zatorowym. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowane i monitorowane przez lekarza. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na antytrombinę lub składniki leku. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, zaczerwienienie twarzy, wysypka i spadek ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Anbinex, 500 j.m. – dawkowanie leku

    Lek Anbinex jest stosowany w leczeniu wrodzonego i nabytego niedoboru antytrombiny. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie dla każdego pacjenta. Początkowa dawka dla wrodzonego niedoboru wynosi 30-50 j.m./kg masy ciała. Lek podaje się powoli dożylnie, a szybkość podawania nie powinna przekraczać 0,08 ml/kg/min. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na antytrombinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne lub anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Ximve, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ximve, zawierający symwastatynę, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to bóle głowy, zaparcia, bóle brzucha, nudności i wzdęcia. Rzadkie działania niepożądane obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby i reakcje alergiczne. Bardzo rzadkie skutki uboczne to ginekomastia, zapalenie trzustki, uszkodzenie mięśni i reakcje anafilaktyczne. Niektóre działania niepożądane, takie jak depresja, problemy z pamięcią, problemy z oddychaniem i problemy ze ścięgnami, nie mogą być określone na podstawie dostępnych danych. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ximve, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ximve, zawierający symwastatynę, jest stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zaparcia, bóle brzucha i nudności. Rzadkie działania niepożądane obejmują miopatię, zapalenie wątroby i reakcje alergiczne. Bardzo rzadkie działania niepożądane to niewydolność wątroby, ginekomastia i anafilaksja. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Unikaj picia soku grejpfrutowego podczas stosowania leku Ximve.

  • Ilustracja poradnika Immunine 1200 IU, 1200 j.m. – dawkowanie leku

    IMMUNINE to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią B. Dawkowanie zależy od ciężkości niedoboru czynnika IX, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. W artykule omówiono szczegółowe dawkowanie w różnych sytuacjach klinicznych oraz sposób podawania leku. Ważne jest monitorowanie poziomów czynnika IX w trakcie leczenia. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne. W razie wątpliwości pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Immunine 1200 IU, 1200 j.m. – wskazania – na co działa?

    IMMUNINE to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzoną hemofilią B. Jest odpowiedni dla dzieci powyżej 6 lat i dorosłych. Dawka i czas trwania leczenia zależą od ciężkości niedoboru czynnika IX oraz stanu klinicznego pacjenta. IMMUNINE nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz uczuleniem na heparynę. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, gorączkę, dreszcze, a w rzadkich przypadkach zawał serca i zakrzepicę.

  • Ilustracja poradnika Immunine 1200 IU, 1200 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    IMMUNINE jest lekiem stosowanym w leczeniu hemofilii B, który może wywoływać różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne. Ważne jest regularne monitorowanie leczenia oraz świadomość możliwych skutków ubocznych. Środki zapobiegawcze przed przeniesieniem czynników zakaźnych obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe oraz procedury inaktywacji wirusów.

  • Ilustracja poradnika Timo-COMOD 0,5 %, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Timo-COMOD 0,5% może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, w tym antagonistami kanału wapniowego, beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi, glikozydami naparstnicy, parasympatykomimetykami, guanetydyną, adrenaliną, inhibitorami CYP2D6, pilokarpiną, nifedypiną, werapamilem i diltiazemem. Może również wchodzić w interakcje z soczewkami kontaktowymi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać jednoczesnego stosowania dwóch beta-adrenolityków.

  • Ilustracja poradnika Timo-COMOD 0,5 %, 5 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Timo-COMOD 0,5% stosuje się w leczeniu podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Zalecana dawka to jedna kropla dwa razy na dobę. Przed zakropleniem należy zdjąć nakładkę z dozownika i unikać kontaktu zakraplacza z okiem. Specjalne grupy pacjentów, takie jak dzieci, młodzież, wcześniaki i niemowlęta, wymagają szczególnej ostrożności. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia serca i układu oddechowego. Regularna kontrola ciśnienia wewnątrzgałkowego jest kluczowa.

  • Ilustracja poradnika Aethoxysklerol 0,5%, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Aethoxysklerol 0,5% nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy obejmują kompresjoterapię, laseroterapię i skleroterapię z użyciem innych substancji. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Panadol Femina, 500 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?

    Panadol Femina to lek stosowany w leczeniu bólu menstruacyjnego, kolki nerkowej, kolki wątrobowej i zespołu drażliwego jelita. Zawiera paracetamol i butylobromek hioscyny, które działają przeciwbólowo i rozkurczowo. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a maksymalna dawka to 6 tabletek na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby lub nerek, chorobę alkoholową i jaskrę. Panadol Femina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a działania niepożądane obejmują m.in. reakcje anafilaktyczne, skurcz oskrzeli i zaburzenia czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Panadol Femina, 500 mg + 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Panadol Femina to lek stosowany w leczeniu dolegliwości związanych z bolesnym miesiączkowaniem, kolką nerkową, wątrobową oraz zespołem drażliwego jelita. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zawroty głowy, biegunka, wymioty, nudności, zmęczenie, tachykardia, rumień, zaburzenia oddawania moczu, reakcje anafilaktyczne, skurcz oskrzeli, zaburzenia czynności wątroby i jaskra. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika ACC, 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Bezpieczeństwo stosowania leku ACC jest kluczowe dla różnych grup pacjentów. Kobiety karmiące powinny stosować lek tylko po dokładnym rozważeniu przez lekarza. Nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się ostrożność. Unikanie alkoholu jest zalecane, aby nie nasilać działań niepożądanych. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością ze względu na możliwe nasilone działania niepożądane. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika ACC, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    ACC to lek zawierający acetylocysteinę, stosowany w leczeniu zapalenia oskrzeli związanego z przeziębieniem. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, szumy uszne, nudności, wymioty, biegunka, wysypka i świąd. Rzadziej mogą wystąpić skurcz oskrzeli, niestrawność i duszność. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują reakcję anafilaktyczną, zespół Stevensa-Johnsona i krwotok. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika MultiHance – przedawkowanie leku

    MultiHance to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce MRI. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje anafilaktyczne, drgawki, problemy z oddychaniem oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Zalecana dawka wynosi 0,05 mmol/kg masy ciała, a dawki do 0,4 mmol/kg nie powodowały ciężkich reakcji. W przypadku przedawkowania pacjent powinien być uważnie obserwowany i leczony objawowo. Hemodializa może pomóc w usunięciu leku z organizmu, jednak brak jest dowodów na jej skuteczność w zapobieganiu NSF.