Menu

Reakcja anafilaktyczna

Produkty powiązane z reakcja anafilaktyczna
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Mini, tabletki musujące, 100 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Acc Inpharm, tabletki musujące, 200 mg
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Adrenalina WZF, roztwór do wstrzykiwań, 300 μg/0,3 ml
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Imodium Instant, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 2 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Celestone, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Cefaleksyna TZF, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Cefaleksyna TZF, 500 mg – przeciwwskazania
  4. Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku
  5. Calcium Sandoz + Vitamin C, 260 mg Ca2+ + 1000 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Buscopan, 10 mg – wskazania – na co działa?
  7. Buscopan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Braunovidon, 100 mg/g – skład leku
  9. Braunovidon, 100 mg/g – wskazania – na co działa?
  10. Braunovidon, 100 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Braunovidon, 100 mg/g – dawkowanie leku
  12. Braunovidon, 100 mg/g – przedawkowanie leku
  13. Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Biotaksym, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Biosotal 40, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Biosotal 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Bioracef, 500 mg – wskazania – na co działa?
  18. Biodacyna, 125 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Biodacyna, 250 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Betoptic 0,5%, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Betadine, 100 mg/ml – przeciwwskazania
  22. Betadine, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Betadine, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  24. Betadine, 100 mg/g – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Celestone, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Celestone może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia układu nerwowego. Inne skutki uboczne obejmują problemy z widzeniem, hipokaliemię, osteoporozę, zaćmę, jaskrę, wzrost masy ciała i zmiany nastroju. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych zagrożeń i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Cefaleksyna TZF, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Cefaleksyna TZF jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Kobiety karmiące powinny zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Brak jest danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni być świadomi możliwości wystąpienia zawrotów głowy. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania, ale u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne dostosowanie dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Cefaleksyna TZF, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Cefaleksyna TZF jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cefaleksynę, penicyliny oraz substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić wywiad alergiczny i zachować ostrożność u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością nerek oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Cefaleksyna może wchodzić w interakcje z probenecydem i wpływać na wyniki niektórych testów laboratoryjnych. Działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe, zmiany w wynikach badań krwi oraz inne objawy.

  • Ilustracja poradnika Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi leczonych antracyklinami. Zalecana dawka wynosi 500 mg/m² pc. i jest podawana w krótkotrwałym wlewie dożylnym na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Dawkowanie może wymagać dostosowania w przypadku dzieci, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osób w wieku podeszłym. Lek powinien być rekonstytuowany i rozcieńczony przez przeszkolony personel. Możliwe działania niepożądane to m.in. niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, osłabienie i łysienie.

  • Ilustracja poradnika Calcium Sandoz + Vitamin C, 260 mg Ca2+ + 1000 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Calcium Sandoz + Vitamin C może powodować różne działania niepożądane, w tym hiperkalcemię, hiperkalciurię, reakcje nadwrażliwości, problemy żołądkowo-jelitowe, uogólnione reakcje alergiczne, zespół mleczno-alkaliczny, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie oraz kamicę moczową. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Buscopan to lek stosowany w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich w obrębie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Substancją czynną leku jest hioscyny butylobromek, który działa rozkurczowo. Lek jest skuteczny w leczeniu takich schorzeń jak bolesne skurcze żołądka, kolka jelitowa, zespół jelita drażliwego, kolka żółciowa, bolesne miesiączkowanie oraz kolka nerkowa. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a lek nie powinien być stosowany dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, nużliwość mięśni, patologiczne poszerzenie jelita grubego, mechaniczne zwężenie przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną lub niedrożność jelit. Możliwe działania niepożądane to m.in. szybkie bicie serca, suchość w jamie…

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Buscopan, zawierający hioscyny butylobromek, jest lekiem rozkurczowym stosowanym w leczeniu skurczów mięśni gładkich narządów wewnętrznych jamy brzusznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak szybkie bicie serca, suchość w jamie ustnej, zmniejszenie wydzielania potu oraz reakcje skórne. Rzadkie działania niepożądane obejmują zatrzymanie moczu, a działania o nieznanej częstości to wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – skład leku

    Lek Braunovidon zawiera powidon jodowany jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona i sodu wodorowęglan. Jest stosowany w leczeniu oparzeń, zakażonych owrzodzeń, odleżyn i ropnych zmian skórnych. Nie powinien być stosowany u noworodków do 6 miesiąca życia oraz u osób uczulonych na jod. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje skórne i zaburzenia czynności tarczycy.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – wskazania – na co działa?

    Maść Braunovidon jest stosowana w leczeniu oparzeń, zakażonych owrzodzeń, odleżyn, ropnych zmian skórnych oraz chorób skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia. Należy ją nakładać kilka razy dziennie, zmieniając opatrunek w momencie odbarwienia maści. Możliwe działania niepożądane to reakcje skórne, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia czynności tarczycy oraz zaburzenia osmolarności surowicy. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Braunovidon może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak reakcje skórne, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia osmolarności surowicy oraz kwasica metaboliczna. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skonsultować się z lekarzem. Ważne jest również monitorowanie czynności tarczycy w przypadku stosowania leku na dużej powierzchni ciała lub wielokrotnego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Braunovidon jest stosowany jako środek dezynfekujący w leczeniu zakażeń skóry. Maść należy nakładać kilka razy dziennie, co 4-6 godzin na zakażoną powierzchnię skóry. Ważne jest, aby dokładnie pokryć całą powierzchnię rany. Nie stosować u noworodków oraz w ciąży po dziewiątym tygodniu. W przypadku przedawkowania lub działań niepożądanych, skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Braunovidon, 100 mg/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Braunovidon może wystąpić przy stosowaniu dużych dawek na duże powierzchnie skóry. Objawy obejmują kwasicę metaboliczną, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, reakcje skórne i anafilaktyczne. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, hemodializę, dializę otrzewnową oraz wyrównanie zakłóceń równowagi wodnej i elektrolitowej.

  • Ilustracja poradnika Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Trimesolphar to lek przeciwbakteryjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększenie stężenia potasu we krwi, zakażenia grzybicze, ból głowy, nudności, biegunka oraz wysypka. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zaburzenia liczby krwinek, methemoglobinemię, plamicę, reakcje anafilaktyczne, kwasicę metaboliczną, zapalenie trzustki, żółtaczkę cholestatyczną, martwicę wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biotaksym, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biotaksym, zawierający cefotaksym, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu podania, biegunka i wysypka. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak neutropenia, niedokrwistość hemolityczna czy reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biosotal 40, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Biosotal, zawierający sotalol, stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, neuroleptykami, antagonistami wapnia, lekami przeciwpasożytniczymi, metadonem, wziewnymi anestetykami halogenowymi, azytromycyną, propafenonem, lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo, lekami powodującymi utratę potasu, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lidokainą podawaną dożylnie oraz fluorochinolonami. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak środki do znieczulenia ogólnego i środki kontrastowe zawierające jod. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia sotalolem.

  • Ilustracja poradnika Biosotal 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Biosotal, zawierający sotalol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak amiodaron, dyzopiramid, chinidyna, amisulpryd, haloperydol, werapamil, diltiazem, klonidyna, metyldopa, leki moczopędne, insulina i lidokaina. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak środki do znieczulenia ogólnego i środki kontrastowe zawierające jod. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zalecana jest ostrożność. Nagłe przerwanie stosowania leku może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Bioracef, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Bioracef to antybiotyk z grupy cefalosporyn stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie gardła, zatok, ucha środkowego, oskrzeli, pęcherza moczowego, nerek, skóry i tkanek miękkich oraz choroby z Lyme. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zakażenia. Lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na cefalosporyny lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia grzybicze, ból głowy, zawroty głowy, biegunka i ciężkie reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna, 125 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Biodacyna, zawierająca amikacynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami aminoglikozydowymi, antybiotykami beta-laktamowymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, silnie działającymi lekami moczopędnymi, indometacyną, bisfosfonianami, związkami platyny oraz tiaminą. Może również reagować z substancjami takimi jak sód i cytryniany. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii Biodacyną, zwłaszcza jeśli przyjmują inne leki.

  • Ilustracja poradnika Biodacyna, 250 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leków takich jak Biodacyna i Piperacillin/Tazobactam Kabi mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, neurotoksyczność, ototoksyczność, nefrotoksyczność oraz reakcje skórne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktowali się z lekarzem. Regularne monitorowanie stanu zdrowia i przestrzeganie zaleceń lekarza może pomóc w minimalizowaniu ryzyka poważnych reakcji.

  • Ilustracja poradnika Betoptic 0,5%, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Betoptic 0,5% może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym doustnymi lekami blokującymi kanały wapniowe, lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne, lekami przeciwarytmicznymi, glikozydami nasercowymi, parasympatykomimetykami, guanetydyną, adrenaliną oraz lekami stosowanymi w zaburzeniach emocjonalnych, zachowania lub umysłowych. Chlorek benzalkoniowy, substancja pomocnicza w leku, może wpływać na soczewki kontaktowe. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Betadine, 100 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Betadine, 100 mg/ml, roztwór na skórę, ma kilka przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę przed jego zastosowaniem. Nie należy go stosować u pacjentów uczulonych na jod, powidon lub inne składniki leku, u osób z zaburzeniami czynności tarczycy, opryszczkowym zapaleniem skóry, niewydolnością nerek, przed i w trakcie scyntygrafii radiojodem oraz leczenia radiojodem raka tarczycy, a także jednocześnie z lekami zawierającymi rtęć. Leku nie wolno stosować u noworodków i niemowląt przed ukończeniem 1. roku życia, a także nie zaleca się jego stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Betadine, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Betadine, 100 mg/ml, roztwór na skórę, jest skutecznym środkiem antyseptycznym, ale może wywoływać działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, kontaktowe zapalenie skóry, nadczynność i niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności nerek, chemiczne oparzenia skóry, zaburzenia elektrolitowe oraz kwasicę metaboliczną. Ważne jest, aby być świadomym tych skutków ubocznych i wiedzieć, jak postępować w przypadku ich wystąpienia. Lek należy przechowywać w odpowiednich warunkach, aby zachować jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Betadine, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Betadine, 100 mg/ml, roztwór na skórę, jest lekiem stosowanym do dezynfekcji skóry i błon śluzowych. Stosuje się go w postaci nierozcieńczonej lub rozcieńczonej, w zależności od miejsca aplikacji. Lek jest wskazany do dezynfekcji skóry przed iniekcją, pobraniem krwi, biopsją igłową, transfuzją, do aseptycznego zaopatrzenia ran, leczenia infekcji bakteryjnych i grzybiczych oraz całkowitej i częściowej dezynfekcji pacjenta przed operacją. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na jod, zaburzenia czynności tarczycy, opryszczkowe zapalenie skóry, niewydolność nerek oraz stosowanie u noworodków i niemowląt przed ukończeniem 1. roku życia. Należy zachować ostrożność, unikać kontaktu leku z oczami i biżuterią oraz nie podgrzewać leku przed aplikacją. Działania niepożądane…

  • Ilustracja poradnika Betadine, 100 mg/g – wskazania – na co działa?

    Betadine to maść zawierająca powidon jodowany, stosowana w leczeniu oparzeń, ran, otarć, owrzodzeń troficznych i zakażeń skóry. Maść jest przeznaczona wyłącznie do stosowania na skórę i jest skuteczna w zwalczaniu bakterii, wirusów, grzybów oraz niektórych pierwotniaków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na powidon jodowany, zaburzenia tarczycy, scyntygrafię radiojodem, opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa, jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi rtęć oraz stosowanie u dzieci przed ukończeniem 1. roku życia. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje uczuleniowe, kontaktowe zapalenie skóry, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, zaburzenia nerek, zaburzenia elektrolitowe, kwasica metaboliczna, nieprawidłowa osmolarność krwi oraz przebarwienie skóry w miejscu aplikacji.