Menu

Płytka nazębna

Produkty powiązane z płytka nazębna
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Corsodyl, płyn do jamy ustnej
Eludril Classic, płyn
Eludril Classic, płyn
Active Kids Quick Rinse, płyn
Active Kids Quick Rinse, płyn
Anaftin, płyn do jamy ustnej
Anaftin, płyn do jamy ustnej
BioRepair, płyn do jamy ustnej
BioRepair, płyn do jamy ustnej
Bobodent, żel, 0,5 g/100 g
Bobodent, żel, 0,5 g/100 g
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Elmex Junior, płyn
Elmex Junior, płyn
Eludril Care, płyn do jamy ustnej, 0,05% + 0,05%
Eludril Care, płyn do jamy ustnej, 0,05% + 0,05%
Fluormex, płyn, 1%
Fluormex, płyn, 1%
Gum Ortho, płyn do jamy ustnej
Gum Ortho, płyn do jamy ustnej
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Dektaflur – mechanizm działania
  2. Chlorheksydyna – wskazania – na co działa?
  3. Chlorheksydyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Aminofluorki – wskazania – na co działa?
  5. Aminofluorki – mechanizm działania
  6. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – skład leku
  7. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  8. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  9. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  11. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  12. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – stosowanie w ciąży
  13. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – stosowanie u dzieci
  14. Faringan, 5 mg + 1,5 mg – wskazania – na co działa?
  15. Paroex, 1,2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Dezaftan med, 1,5 mg + 1 mg + 17,4 – wskazania – na co działa?
  17. elmex Duraphat, 1,1% w/w – skład leku
  18. Corsodyl, 0,2% w/v
  19. Corsodyl, 0,2% w/v – wskazania – na co działa?
  20. Sulphodent, 370 mg/g – skład leku
  21. Sulphodent, 370 mg/g – profil bezpieczenstwa
  22. Septolete D, 1 mg
  23. Duraphat, 50 mg/ml – dawkowanie leku
  24. Fluormex, (33,19 mg + 22,1 mg) – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dektaflur – mechanizm działania

    Dektaflur, znany także jako Dectaflurum, jest jednym z aminofluorków wykorzystywanych w profilaktyce próchnicy i leczeniu nadwrażliwości zębów. Jego unikalny sposób działania polega na wzmacnianiu szkliwa oraz ochronie zębów przed szkodliwym wpływem kwasów i bakterii. Dzięki zastosowaniu Dektafluru w żelach do zębów, możliwe jest nie tylko zapobieganie próchnicy, ale także wspomaganie procesu remineralizacji szkliwa i łagodzenie nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Chlorheksydyna – wskazania – na co działa?

    Chlorheksydyna to jedna z najczęściej stosowanych substancji antyseptycznych. Pomaga w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz przy dezynfekcji skóry i błon śluzowych. W zależności od formy i sposobu podania, może być używana zarówno przez dorosłych, jak i dzieci, a także przez personel medyczny do przygotowania pacjentów do zabiegów chirurgicznych. Jej szerokie spektrum działania obejmuje bakterie, grzyby oraz niektóre wirusy, co czyni ją skutecznym wsparciem w codziennej higienie i zapobieganiu infekcjom.

  • Ilustracja poradnika Chlorheksydyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Chlorheksydyna jest substancją czynną o szerokim zastosowaniu, która może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Profil tych działań zależy od drogi podania, postaci leku oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. W opisie przedstawiono, na co należy zwrócić uwagę podczas stosowania chlorheksydyny, jakie objawy mogą się pojawić oraz jak różnią się one w zależności od zastosowania.

  • Ilustracja poradnika Aminofluorki – wskazania – na co działa?

    Aminofluorki to substancje szeroko stosowane w profilaktyce próchnicy i ochronie szkliwa zębów. Dzięki swoim właściwościom nie tylko wzmacniają zęby, ale również pomagają ograniczać rozwój płytki bakteryjnej i łagodzić nadwrażliwość. Zastosowanie aminofluorków obejmuje zarówno dorosłych, jak i dzieci powyżej 5. roku życia, a ich skuteczność potwierdzają liczne wskazania stomatologiczne.

  • Ilustracja poradnika Aminofluorki – mechanizm działania

    Aminofluorki to substancje wykorzystywane w stomatologii do ochrony zębów przed próchnicą i nadwrażliwością. Ich unikalny mechanizm działania polega na wielokierunkowym wsparciu dla zdrowia jamy ustnej – od wzmacniania szkliwa, przez hamowanie powstawania płytki bakteryjnej, aż po zmniejszanie nadwrażliwości zębów. Dowiedz się, jak aminofluorki działają na poziomie zęba i jakie procesy zachodzą w organizmie po ich zastosowaniu.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – skład leku

    Octenisept Oral Mono to lek przeciwbakteryjny stosowany w jamie ustnej. Głównym składnikiem aktywnym jest oktenidyny dwuchlorowodorek, a substancje pomocnicze to m.in. glicerol, sodu glukonian, kwas cytrynowy i aromat miętowy. Lek jest skuteczny w zmniejszaniu liczby bakterii i hamowaniu tworzenia się płytki nazębnej. Nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia smaku i przebarwienia zębów.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Octenisept oral mono to lek stosowany w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej i zahamowania tworzenia się płytki nazębnej. Przeznaczony jest dla dorosłych i można go stosować maksymalnie przez 5 dni. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia smaku i przemijające przebarwienia języka. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Octenisept Oral Mono to lek stosowany w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz u dzieci i młodzieży. Ważne jest unikanie kontaktu leku z oczami oraz niepołykanie go. Lek może wchodzić w interakcje z pastami do zębów i produktami zawierającymi powidon jodowany. W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie leku jest możliwe po konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Octenisept Oral Mono to lek stosowany w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia smaku oraz przemijające przebarwienia języka i zębów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból głowy, nudności, uczucie mrowienia języka i zwiększone wydzielanie śliny. Rzadko mogą wystąpić reakcje skórne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Octenisept Oral Mono to lek stosowany w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej i zahamowania tworzenia się płytki nazębnej. Należy go stosować dwa razy na dobę, najlepiej po posiłku lub myciu zębów, w dawce 10 mL roztworu. Leku nie należy stosować dłużej niż przez 5 dni. Octenisept Oral Mono jest przeznaczony wyłącznie do płukania jamy ustnej. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia smaku oraz przemijające przebarwienia języka. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Octenisept Oral Mono to lek stosowany w jamie ustnej, który może być przedawkowany. Zalecana dawka to 10 mL dwa razy na dobę przez maksymalnie 5 dni. Przedawkowanie może prowadzić do objawów żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, ból brzucha i biegunka. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i stosować leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Octenisept Oral Mono jest bezpieczny dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Alternatywami są chlorheksydyna, benzydamina oraz woda utleniona.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Octenisept Oral Mono nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki, takie jak chlorheksydyna, benzydamina i roztwory soli fizjologicznej, są bezpieczne dla dzieci i mogą być stosowane w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej oraz zapobiegania tworzeniu się płytki nazębnej.

  • Ilustracja poradnika Faringan, 5 mg + 1,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Faringan jest stosowany w leczeniu miejscowym stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł, afty i zapalenie gardła. Zawiera chloroheksydynę o działaniu przeciwbakteryjnym i benzokainę o działaniu znieczulającym. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami i skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią po 5 dniach.

  • Ilustracja poradnika Paroex, 1,2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Paroex, roztwór do płukania jamy ustnej, może powodować różne działania niepożądane, takie jak odwracalne brązowawe zabarwienie zębów, zwiększone tworzenie płytki nazębnej, podrażnienie śluzówki jamy ustnej oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaksję. Długotrwałe stosowanie może zmienić mikroflorę jamy ustnej, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych i grzybiczych. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Paroex nie powinien być stosowany dłużej niż 5 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dezaftan med, 1,5 mg + 1 mg + 17,4 – wskazania – na co działa?

    Dezaftan med to lek w postaci tabletek do ssania, który działa antyseptycznie i miejscowo znieczulająco. Jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, zapalenia dziąseł oraz zakażeń i owrzodzeń błony śluzowej jamy ustnej. Lek zawiera chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy jednowodny oraz glukonian cynku. Nie należy stosować leku dłużej niż przez 5 dni bez konsultacji z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują miejscowe reakcje skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika elmex Duraphat, 1,1% w/w – skład leku

    Elmex DURAPHAT to pasta do zębów o wysokiej zawartości fluoru, stosowana w profilaktyce przeciwpróchniczej u młodzieży powyżej 16 roku życia i dorosłych pacjentów. Głównym składnikiem aktywnym jest fluorek sodu, który wzmacnia szkliwo zębów i zapobiega próchnicy. Pasta zawiera również szereg substancji pomocniczych, takich jak sorbitol, krzemionka, makrogol 600, potasu pirofosforan, guma ksantan, sodu benzoesan, sodu laurylosiarczan, aromat miętowy, sacharyna sodowa, błękit brylantowy FCF i woda oczyszczona. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu produktu, aby uniknąć ewentualnych reakcji alergicznych i innych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Corsodyl, 0,2% w/v

    Corsodyl 0,2% to płyn do stosowania w jamie ustnej, który zawiera glukonian chlorheksydyny o działaniu przeciwbakteryjnym. Lek jest stosowany w celu hamowania tworzenia się płytki nazębnej oraz w leczeniu i zapobieganiu zapaleniu dziąseł. Może być również używany do utrzymania higieny jamy ustnej w sytuacjach, gdy nie można skutecznie szczotkować zębów, na przykład po zabiegach chirurgicznych. Corsodyl wspomaga leczenie aft oraz zakażeń jamy ustnej drożdżakami. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami, nie przekraczając maksymalnego czasu stosowania wynoszącego 4 tygodnie. Użytkownicy powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych, takich jak przebarwienia zębów i języka.

  • Ilustracja poradnika Corsodyl, 0,2% w/v – wskazania – na co działa?

    Lek Corsodyl jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu schorzeniom jamy ustnej, takim jak płytka nazębna, zapalenie dziąseł, afty i zakażenia drożdżakami. Dawkowanie dla dorosłych to dwa razy na dobę, 10 ml płynu przez jedną minutę. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 12 lat bez konsultacji z lekarzem. W razie wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obłożony język, suchość i pieczenie w jamie ustnej, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sulphodent, 370 mg/g – skład leku

    Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku Sulphodent, w tym zarówno składników aktywnych, jak i substancji pomocniczych. Główne składniki to woda chlorkowo-sodowa (solanka) siarczkowa, jodkowa oraz bocheńska lecznicza sól jodowo-bromowa. Substancje pomocnicze obejmują m.in. krzemionkę koloidalną bezwodną, glicerol 85%, gumę ksantanową i olejek mięty pieprzowej. Lek jest wskazany do leczenia zapalenia przyzębia, zapalenia dziąseł oraz profilaktyki chorób przyzębia. Nie zaleca się stosowania u dzieci i osób z nadwrażliwością na składniki leku.

  • Ilustracja poradnika Sulphodent, 370 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Sulphodent to mineralna pasta do zębów stosowana w leczeniu zapalenia przyzębia i dziąseł. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet karmiących, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz seniorów, dlatego zaleca się konsultację z lekarzem. Sulphodent nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z alkoholem, więc zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Septolete D, 1 mg

    Septolete D to lek w postaci pastylek twardych, który zawiera chlorek benzalkoniowy, działający bakteriobójczo i grzybobójczo. Stosowany jest w leczeniu objawów stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, takich jak ból gardła, chrypka, nieświeży oddech oraz zapalenie dziąseł. Lek nie zawiera cukru, co zapobiega rozwojowi bakterii powodujących płytkę nazębną. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami, a w przypadku nasilenia objawów skontaktować się z lekarzem. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 4. roku życia oraz w czasie ciąży i karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Duraphat, 50 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Duraphat jest stosowany w profilaktyce próchnicy i leczeniu nadwrażliwości zębów. Dawkowanie zależy od rodzaju uzębienia: dla zębów mlecznych do 0,25 ml, dla uzębienia mieszanego do 0,4 ml, a dla uzębienia stałego do 0,75 ml. Lek powinien być nakładany przez stomatologa, a pacjent nie powinien jeść ani pić przez 4 godziny po aplikacji. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić nudności i wymioty. Lek zawiera etanol, dlatego nie zaleca się jego stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Fluormex, (33,19 mg + 22,1 mg) – skład leku

    Fluormex to żel do fluoryzacji zębów, zawierający aminofluorki i sodu fluorek jako składniki aktywne. Dodatkowo, zawiera substancje pomocnicze takie jak glicerol, parahydroksybenzoesany, hydroksyetyloceluloza, glikol polioksyetylenopolioksypropylenowy, woda oczyszczona i aromat miętowy. Każdy składnik pełni określoną rolę, wspomagając działanie żelu i poprawiając jego właściwości użytkowe. Fluormex skutecznie chroni zęby przed próchnicą i zmniejsza ich nadwrażliwość.