Robitussin Junior to syrop przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku od 2 do 12 lat, który skutecznie łagodzi suchy, męczący kaszel. Zawiera dekstrometorfanu bromowodorek, który działa na ośrodek kaszlu w mózgu, przynosząc ulgę w objawach. Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia oraz w przypadku astmy, niewydolności oddechowej czy uczulenia na składniki leku. Należy unikać stosowania go z niektórymi lekami, w tym inhibitorami MAO. Dawkowanie zależy od wieku dziecka, a maksymalne dawki nie powinny być przekraczane. W przypadku braku poprawy po 7 dniach stosowania, należy skontaktować się z lekarzem.
Robitussin Junior to syrop stosowany w leczeniu suchego, męczącego kaszlu u dzieci w wieku od 2 do 12 lat. Lek ten jest skuteczny w łagodzeniu objawów kaszlu, jednak należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, astmę oskrzelową i niewydolność oddechową. Ważne jest również zachowanie ostrożności w przypadku przewlekłego kaszlu, choroby wątroby oraz podczas przyjmowania niektórych leków przeciwdepresyjnych.
Robitussin Junior to lek na suchy kaszel dla dzieci w wieku od 2 do 12 lat. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i przeciwwskazań. Alternatywne leki to syrop prawoślazowy, syrop z miodem i cytryną, syrop z tymiankiem oraz syrop z babki lancetowatej. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku lub domowego środka, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Lovasterol to lek stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii i miażdżycy naczyń wieńcowych. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi od 10 do 80 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, czynne choroby wątroby, ciążę, karmienie piersią, ciężką niewydolność nerek, miopatię i cholestazę. Najczęstsze działania niepożądane to osłabienie, zawroty głowy, bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, wzdęcia, nudności, mimowolne skurcze mięśni, bóle mięśniowe, wysypka i zaburzenia widzenia.
Przeciwwskazania do stosowania leku Pecto Drill obejmują nadwrażliwość na karbocysteinę, czynną chorobę wrzodową, karmienie piersią oraz dzieci poniżej 2 lat. Należy zachować ostrożność w przypadku luźnego śluzu, długotrwałej choroby oskrzeli, wrzodów żołądka, nietolerancji cukrów oraz ciężkiej niewydolności oddechowej. Podczas stosowania leku nie należy stosować innych leków zawierających karbocysteinę, leków przeciwkaszlowych ani leków zmniejszających wydzielanie oskrzelowe.
Pecto Drill jest lekiem stosowanym w objawowym leczeniu chorób układu oddechowego z nadmiernym wytwarzaniem gęstej i lepkiej wydzieliny. Lek zawiera karbocysteinę, która zmniejsza lepkość śluzu i ułatwia odkrztuszanie. Zalecana dawka to jedna tabletka trzy razy na dobę, a po uzyskaniu zadowalającej odpowiedzi na leczenie, dawkę należy zmniejszyć do jednej tabletki dwa razy na dobę. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać pięciu dni. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy oraz reakcje alergiczne.
Sanval to lek nasenny stosowany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności u dorosłych. Zawiera zolpidem, który przyspiesza zasypianie i poprawia jakość snu. Zalecana dawka to 10 mg na dobę dla dorosłych i 5 mg na dobę dla pacjentów w podeszłym wieku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zespół bezdechu sennego, miastenię, ciężką niewydolność wątroby i inne. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak zakażenia dróg oddechowych, omamy, senność i ból głowy. Sanval nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Sanval, lek nasenny zawierający zolpidem, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, cierpiące na zespół bezdechu sennego, miastenię, ciężką niewydolność wątroby lub ostrą niewydolność oddechową. Jest również przeciwwskazany u osób zatrutych lekami neuroleptycznymi lub przeciwdepresyjnymi oraz u pacjentów, u których wystąpiły złożone zachowania w czasie snu po przyjęciu zolpidemu. Nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Sanval, zawierający zolpidem, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Alternatywy to melatonina, doksepina i hydroksyzyna. Skonsultuj się z lekarzem przed stosowaniem jakiegokolwiek leku.
Lek Tussicom, zawierający acetylocysteinę, jest stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych z gęstą wydzieliną oskrzelową oraz w mukowiscydozie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na acetylocysteinę i stosowanie u dzieci poniżej 2 lat. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z astmą, chorobą wrzodową, w podeszłym wieku oraz ze zmniejszoną zdolnością do odkrztuszania. Acetylocysteina może wchodzić w interakcje z antybiotykami, lekami zmniejszającymi odruch kaszlu, nitrogliceryną i węglem aktywowanym.
Lek Tussal Antitussicum jest stosowany w leczeniu objawowym suchego kaszlu różnego pochodzenia. Zawiera dekstrometorfan, który hamuje ośrodek kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, astmę oskrzelową, niewydolność oddechową i stosowanie inhibitorów MAO. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci 6-12 lat – 1 tabletka co 6-8 godzin, dorośli i dzieci powyżej 12 lat – 2 tabletki co 6-8 godzin. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, bóle żołądka, zawroty głowy i reakcje alergiczne.
Lek Dostinex, zawierający kabergolinę, jest stosowany w celu zahamowania laktacji oraz leczenia zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny. Zalecana dawka to 1 mg kabergoliny w pierwszym dniu po porodzie lub 0,25 mg co 12 godzin przez dwa dni w celu przerwania wydzielania mleka. W leczeniu hiperprolaktynemii dawka początkowa to 0,5 mg na tydzień, stopniowo zwiększana do 2 mg na tydzień. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, szczególnie w przypadku ciężkich zaburzeń sercowo-naczyniowych, zespołu Raynauda, choroby wrzodowej, wywiadu psychiatrycznego, ciężkiej niewydolności wątroby, jednoczesnego stosowania leków obniżających ciśnienie krwi oraz choroby Parkinsona. Możliwe działania niepożądane obejmują wady zastawek serca, ból…
Lek Midanium, zawierający midazolam, jest stosowany w celu uspokojenia pacjentów przed i w trakcie zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych, jako premedykacja przed operacjami, do wprowadzenia do znieczulenia ogólnego oraz do sedacji w oddziałach intensywnej opieki medycznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, niepamięć, depresja oddechowa i reakcje paradoksalne. Przeciwwskazaniami są uczulenie na midazolam oraz ciężka niewydolność oddechowa.
Lek Midanium, zawierający midazolam, jest stosowany w celu wywołania sedacji i uspokojenia pacjentów przed zabiegami medycznymi. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na midazolam, ciężką niewydolność oddechową oraz ostrą depresję oddechową. Środki ostrożności dotyczą pacjentów powyżej 60 lat, z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, przewlekłą niewydolnością oddechową, w stanie ciężkim oraz z miastenią. Midazolam może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwgrzybiczymi, antybiotykami makrolidowymi, inhibitorami proteazy HIV, lekami blokującymi kanał wapniowy, silnymi lekami przeciwbólowymi, lekami stosowanymi w zaburzeniach psychicznych, uspokajającymi, przeciwlękowymi, nasennymi, stosowanymi w leczeniu depresji, alergii, hydralazyną, wziewnymi środkami znieczulającymi oraz mieszankami ziołowymi zawierającymi wyciąg z dziurawca zwyczajnego.
Mustophoran, zawierający fotemustynę, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu rozsianego czerniaka złośliwego oraz pierwotnych, złośliwych guzów mózgu. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, zmniejszenie liczby krwinek oraz umiarkowane zwiększenie parametrów krwi. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, śródmiąższowa choroba płuc oraz zespół mielodysplastyczny i ostra białaczka szpikowa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.












