Menu

Monoterapia

Produkty powiązane z monoterapia
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 500, tabletki, 500 mg
Metformax 500, tabletki, 500 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Berimal Forte, kapsułki
Berimal Forte, kapsułki
Berimal Metabolizm, kapsułki
Berimal Metabolizm, kapsułki
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Melkart, 50 mg – wskazania – na co działa?
  2. Melkart Duo, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?
  3. Zenofor SR, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  4. Zenofor SR, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Zenofor SR, 750 mg – dawkowanie leku
  6. Etform SR, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Etform SR, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  8. Etform SR, 500 mg – dawkowanie leku
  9. Etform SR, 750 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Etform SR, 750 mg – dawkowanie leku
  11. Lenalidomide Pharmascience, 15 mg – wskazania – na co działa?
  12. Lenalidomide Pharmascience, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  13. Kleder, 20 mg – wskazania – na co działa?
  14. Kleder, 20 mg – dawkowanie leku
  15. Kleder, 15 mg – wskazania – na co działa?
  16. Kleder, 15 mg – dawkowanie leku
  17. Kleder, 10 mg – dawkowanie leku
  18. Kleder, 5 mg – dawkowanie leku
  19. SITAGLIPTIN BIOTON, 25 mg – wskazania – na co działa?
  20. Ambrisentan AOP – stosowanie u dzieci
  21. Fingolimod Aristo, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Metformin hydrochloride Inventia, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Metformin hydrochloride Inventia, 750 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Fimodigo, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Melkart, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Melkart to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie są wystarczające do kontrolowania cukrzycy. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi zazwyczaj 50-100 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wildagliptynę, cukrzycę typu 1 i zaburzenia czynności wątroby. Działania niepożądane to m.in. obrzęk naczynioruchowy, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Melkart Duo, 50 mg + 850 mg – wskazania – na co działa?

    Melkart Duo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Zawiera wildagliptynę i metforminę, które pomagają utrzymać prawidłowe stężenie cukru we krwi. Lek jest wskazany w przypadkach, gdy inne metody leczenia nie przyniosły wystarczających rezultatów. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, niewyrównaną cukrzycę, choroby nerek i wątroby, alkoholizm oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy, ból głowy oraz obrzęk naczynioruchowy.

  • Ilustracja poradnika Zenofor SR, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Zenofor SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią z uwagi na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Zenofor SR stosowany w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność, gdy jest stosowany z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie nadmiernych ilości alkoholu może zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, a u pacjentów w wieku 75 lat i starszych nie zaleca się rozpoczynania leczenia. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR < 30 ml/min oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Zenofor SR, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Zenofor SR, zawierający metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Metformina stosowana w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność w przypadku stosowania z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania metforminy może zwiększyć ryzyko kwasicy mleczanowej. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę metforminy należy ustalić na podstawie parametrów czynności nerek, a regularna kontrola czynności nerek jest konieczna. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR <30 ml/min oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Zenofor SR, 750 mg – dawkowanie leku

    Zenofor SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający metforminę. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, czynności nerek oraz tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z innymi lekami. Dorośli z prawidłową czynnością nerek powinni rozpocząć leczenie od 500 mg raz na dobę, maksymalnie do 2000 mg. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę ustala się na podstawie czynności nerek. W leczeniu skojarzonym z insuliną dawka początkowa to 500 mg raz na dobę. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Etform SR, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina, stosowana w leku Etform SR, nie jest zalecana dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka kobiecego. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów konieczna jest regularna ocena czynności nerek, a leczenie nie jest zalecane dla osób powyżej 75 lat. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Etform SR, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Etform SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się stosowania go u kobiet karmiących, a pacjenci powinni unikać nadmiernego spożycia alkoholu. Lek jest bezpieczny do prowadzenia pojazdów w monoterapii, ale należy zachować ostrożność przy stosowaniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Seniorzy powinni regularnie oceniać czynność nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni unikać stosowania metforminy.

  • Ilustracja poradnika Etform SR, 500 mg – dawkowanie leku

    Etform SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w zapobieganiu tej chorobie u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym. Dawkowanie leku zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, czynność nerek oraz to, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w terapii skojarzonej z innymi lekami. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza i regularnie monitorowali swoje zdrowie. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 2000 mg. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie jest dostosowywane na podstawie wartości GFR. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Etform SR, 750 mg – profil bezpieczenstwa

    Etform SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Metformina stosowana w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy unikać nadmiernego spożycia alkoholu. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest regularna ocena czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Etform SR, 750 mg – dawkowanie leku

    Etform SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w zapobieganiu tej chorobie u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia pacjenta i może wynosić od 500 mg do 2000 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, kwasicą metaboliczną oraz w przypadku nadwrażliwości na metforminę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić ryzyko kwasicy mleczanowej z lekarzem. Możliwe działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha oraz zmiany smaku.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Pharmascience to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Wskazania do stosowania obejmują różne schematy leczenia, w tym monoterapię oraz terapię skojarzoną z innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Pharmascience jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Wskazania obejmują nowo rozpoznany szpiczak mnogi, leczenie podtrzymujące po przeszczepieniu komórek macierzystych oraz leczenie pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. Lek stosuje się również w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i melfalanem. W przypadku zespołów mielodysplastycznych lek jest stosowany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń i delecją 5q. W leczeniu chłoniaka grudkowego lek stosuje się w połączeniu z rytuksymabem. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki,…

  • Ilustracja poradnika Kleder, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Kleder, zawierający lenalidomid, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Działa poprzez wpływ na układ immunologiczny i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to obniżenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, bóle kończyn, gorączka, drętwienia, zmniejszenie apetytu, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, niskie stężenie potasu lub wapnia we krwi oraz problemy z nerkami. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Kleder, 20 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Kleder, zawierającego lenalidomid, stosowanego w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza i chłoniaka grudkowego. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i stanu pacjenta. Ważne jest, aby nie otwierać, nie łamać ani nie rozgryzać kapsułek oraz zażywać lek o tej samej porze każdego dnia. W artykule zawarto również informacje na temat dostosowania dawki w szczególnych przypadkach, takich jak zaburzenia czynności nerek i wiek pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Kleder, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Kleder, zawierający lenalidomid, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Wskazania obejmują nowo rozpoznany szpiczak mnogi u pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego, pacjentów, u których nie ma możliwości leczenia z wykorzystaniem przeszczepu, oraz pacjentów poddanych wcześniejszemu leczeniu. Lek Kleder jest również stosowany w monoterapii u pacjentów z MDS oraz chłoniakiem z komórek płaszcza, a także w połączeniu z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym. Najczęstsze działania niepożądane to obniżenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, bóle kończyn, gorączka, drętwienia, zmniejszenie apetytu, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha,…

  • Ilustracja poradnika Kleder, 15 mg – dawkowanie leku

    Lek Kleder, zawierający lenalidomid, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza i chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i etapu choroby. Przykładowo, w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim po przeszczepie dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, a w chłoniaku z komórek płaszcza 25 mg raz na dobę. Przed i w trakcie leczenia konieczne są regularne badania krwi. Najczęstsze działania niepożądane to obniżenie liczby czerwonych krwinek, wysypki i skurcze mięśni.

  • Ilustracja poradnika Kleder, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Kleder, zawierający lenalidomid, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W szpiczaku mnogim dawka początkowa wynosi 25 mg raz na dobę, w cyklach 28-dniowych. W zespołach mielodysplastycznych dawka wynosi 10 mg raz na dobę w cyklach 28-dniowych. W chłoniaku z komórek płaszcza dawka wynosi 25 mg raz na dobę w cyklach 28-dniowych. W chłoniaku grudkowym dawka wynosi 20 mg raz na dobę w cyklach 28-dniowych przez maksymalnie 12 cykli. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, a dawkowanie może być modyfikowane w zależności…

  • Ilustracja poradnika Kleder, 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Kleder, zawierający lenalidomid, jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza i chłoniak grudkowy. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i wcześniejszego leczenia pacjenta. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, połykać kapsułki w całości, najlepiej popijając wodą. W przypadku pominięcia dawki, należy postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w ulotce leku.

  • Ilustracja poradnika SITAGLIPTIN BIOTON, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sitagliptin Bioton jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera sytagliptynę, która należy do inhibitorów DPP-4. Lek pomaga kontrolować poziom cukru we krwi poprzez zwiększenie wydzielania insuliny po posiłku oraz zmniejszenie produkcji cukru przez organizm. Może być stosowany w monoterapii, dwuskładnikowej terapii doustnej, trójskładnikowej terapii doustnej oraz jako lek uzupełniający do insuliny. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, cukrzycę typu 1 oraz kwasicę ketonową. Najczęstsze działania niepożądane to małe stężenie cukru we krwi, ból głowy oraz zakażenia górnych dróg oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Ambrisentan AOP – stosowanie u dzieci

    Ambrisentan AOP jest stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego u dzieci w wieku od 8 lat do ukończenia 18 roku życia. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 8 roku życia. Alternatywne leki dla dzieci z nadciśnieniem płucnym to Sildenafil, Iloprost i Epoprostenol, które działają poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych w płucach, co ułatwia przepływ krwi i obniża ciśnienie.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Aristo, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Fingolimod Aristo jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Pomaga zmniejszyć liczbę rzutów choroby oraz spowalnia postęp niesprawności. Zalecana dawka dla dorosłych to 0,5 mg na dobę, a dla dzieci zależy od masy ciała. Przeciwwskazania obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie zakażenia, aktywne nowotwory oraz pewne zaburzenia serca. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, biegunka i kaszel.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Inventia, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania metforminy ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Metformina stosowana w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi może powodować hipoglikemię. Spożywanie alkoholu podczas leczenia metforminą zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. U seniorów istnieje zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek, co może prowadzić do nagromadzenia metforminy i zwiększenia ryzyka kwasicy mleczanowej. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby.

  • Ilustracja poradnika Metformin hydrochloride Inventia, 750 mg – profil bezpieczenstwa

    Metformina jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Kobiety karmiące powinny unikać jej stosowania, ponieważ przenika do mleka ludzkiego. Metformina w monoterapii nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale w połączeniu z innymi lekami może powodować hipoglikemię. Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania metforminy może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Seniorzy powinni regularnie monitorować czynność nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni unikać stosowania metforminy.

  • Ilustracja poradnika Fimodigo, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Fimodigo to lek stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (SM). Zawiera substancję czynną fingolimod, która zmniejsza zdolność limfocytów do przemieszczania się po organizmie i przenikania do mózgu oraz rdzenia kręgowego, co ogranicza uszkodzenie nerwów. Lek jest wskazany dla pacjentów z wysoką aktywnością choroby pomimo wcześniejszego leczenia lub z szybko rozwijającą się, ciężką postacią SM. Przeciwwskazania obejmują m.in. zespół niedoboru odporności, ciężkie zakażenia, aktywne złośliwe choroby nowotworowe, ciężkie zaburzenia rytmu serca oraz ciążę.