Menu

Kreatynina

Produkty powiązane z kreatynina
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apo-URO Plus, kapsułki
Apo-URO Plus, kapsułki
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Devikap, kapsułki miękkie, 10 000 IU
Devikap, kapsułki miękkie, 10 000 IU
Ibum, kapsułki
Ibum, kapsułki
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Laser Pure Retinol głębokie zmarszczki serum na noc
Laser Pure Retinol głębokie zmarszczki serum na noc
MIG, tabletki
MIG, tabletki
Mary&May 6 Peptide Complex Serum
Mary&May 6 Peptide Complex Serum
Medik8 Crystal Retinal 6 intensywne serum przeciwstarzeniowe
Medik8 Crystal Retinal 6 intensywne serum przeciwstarzeniowe
Moilec, tabletki, 7,5 mg
Moilec, tabletki, 7,5 mg
Naxii, tabletki, 220 mg
Naxii, tabletki, 220 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Monural, 2 g – wskazania – na co działa?
  2. Monural, 2 g – stosowanie w ciąży
  3. Monural, 3 g – wskazania – na co działa?
  4. Metronidazol 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Metronidazol Polpharma, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Spamilan – profil bezpieczenstwa
  8. Spamilan – przeciwwskazania
  9. Spamilan – dawkowanie leku
  10. Sojourn, 100% – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Magnesium Asparticum Filofarm, 40 mg Mg2+ – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Lotensin, 20 mg – wskazania – na co działa?
  13. Lotensin, 20 mg – przeciwwskazania
  14. Lotensin, 20 mg – dawkowanie leku
  15. Lotensin, 20 mg – stosowanie u dzieci
  16. Lotensin, 10 mg – stosowanie u dzieci
  17. Lotensin – skład leku
  18. Lotensin – profil bezpieczenstwa
  19. Lotensin – dawkowanie leku
  20. Lokren 20 – profil bezpieczenstwa
  21. Lokren 20 – dawkowanie leku
  22. Lipanthyl 200M, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Lamisil, 250 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Kliogest, 2 mg + 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Monural, 2 g – wskazania – na co działa?

    Monural to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego, takich jak ostre niepowikłane bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego, obfity bezobjawowy bakteriomocz oraz w zapobieganiu zakażeniom związanym z zabiegami chirurgicznymi i diagnostycznymi. Lek działa poprzez zaburzanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Monural jest dostępny w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego i należy go przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Monural, 2 g – stosowanie w ciąży

    Monural jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń układu moczowego, ale jego stosowanie przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Alternatywne leki, takie jak amoksycylina i cefaleksyna, mogą być bezpieczniejsze dla tych grup pacjentek.

  • Ilustracja poradnika Monural, 3 g – wskazania – na co działa?

    Monural to antybiotyk stosowany w leczeniu ostrego, niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet i dziewcząt powyżej 12 roku życia oraz w ramach antybiotykoterapii profilaktycznej przed biopsją przezodbytniczą gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn. Lek należy przyjmować na czczo, najlepiej przed snem i po opróżnieniu pęcherza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fosfomycynę, ciężką niewydolność nerek oraz wiek poniżej 12 lat. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, biegunka, nudności, niestrawność, ból brzucha oraz zapalenie sromu i pochwy.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Metronidazol 0,5% Polpharma może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwzakrzepowymi, solami litu, terfenadyną, astemizolem, disulfiramem, 5-fluorouracylem, busulfanem, cyklosporyną, fenytoiną, fenobarbitalem i cymetydyną. Wykazuje również niezgodność farmaceutyczną z mrówczanem cefamandolu, solą sodową cefoksytyny, 10% roztworem glukozy, mleczanem sodu i solą potasową benzylopenicyliny. Spożywanie alkoholu podczas leczenia metronidazolem oraz przez co najmniej 48 godzin po zakończeniu terapii może prowadzić do reakcji disulfiramowej, objawiającej się m.in. uczuciem gorąca, potami, bólami głowy, nudnościami i wymiotami.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Polpharma, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Metronidazol Polpharma może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, amiodaronem, solami litu, disulfiramem, cyklosporyną i 5-fluorouracylem. Może również wchodzić w interakcje z enzymami wątrobowymi i pokarmem. Spożycie alkoholu podczas leczenia metronidazolem może wywołać niepożądane reakcje, takie jak uczucie gorąca, poty, bóle głowy, nudności, wymioty i bóle w nadbrzuszu. Pacjent powinien unikać alkoholu przez co najmniej 48 godzin po zakończeniu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramidum Polpharma, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Metoclopramidum Polpharma to lek przeciwwymiotny, który nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią ze względu na ryzyko działań niepożądanych u niemowląt. Może wywołać senność i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol nasila działanie sedacyjne leku. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest dostosowanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Spamilan – profil bezpieczenstwa

    Spamilan, zawierający buspiron, jest lekiem przeciwlękowym stosowanym w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Spamilan może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, powodując senność lub zawroty głowy. Podczas leczenia nie należy pić alkoholu. Seniorzy mogą stosować lek w standardowych dawkach, jednak zawsze pod nadzorem lekarza. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożne stosowanie i monitorowanie objawów.

  • Ilustracja poradnika Spamilan – przeciwwskazania

    Lek Spamilan, zawierający buspiron, jest stosowany w leczeniu zaburzeń lękowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na buspiron lub inne składniki leku, padaczki, ciężkiej niewydolności nerek, ciężkiej niewydolności wątroby oraz ostrego zatrucia alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi lub przeciwpsychotycznymi. Pacjenci z łagodną niewydolnością nerek mogą stosować lek pod nadzorem lekarza. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W trakcie przyjmowania leku nie należy pić alkoholu ani soku grejpfrutowego.

  • Ilustracja poradnika Spamilan – dawkowanie leku

    Lek Spamilan stosuje się w leczeniu zaburzeń lękowych. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 5 mg dwa lub trzy razy na dobę, maksymalnie 60 mg na dobę. Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga zmian. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożne stosowanie i indywidualne dostosowanie dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Lek należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub bez posiłku. Unikać alkoholu i soku grejpfrutowego.

  • Ilustracja poradnika Sojourn, 100% – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Sojourn, zawierający sewofluran, stosowany jest do znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym niepokój u dzieci, wolne bicie serca, niedociśnienie tętnicze, kaszel oraz wymioty i nudności. Rzadziej mogą wystąpić poważne skutki uboczne, takie jak hipertermia złośliwa, hiperkaliemia i reakcje anafilaktyczne. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i zgłaszać je swojemu lekarzowi lub pielęgniarce.

  • Ilustracja poradnika Magnesium Asparticum Filofarm, 40 mg Mg2+ – interakcje z lekami i alkoholem

    Magnesium Asparticum Filofarm może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak tetracykliny, związki żelaza, fluoru, fluorochinolony oraz leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny. Leku nie należy podawać jednocześnie z fosforanami i związkami wapnia. Produkt zawiera sacharozę i sód, co może być istotne dla pacjentów z nietolerancją niektórych cukrów. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Zalecane dawki to 10-40 mg na dobę dla nadciśnienia i 2,5-20 mg na dobę dla ZNS. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciążę po trzecim miesiącu oraz jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Działania niepożądane to m.in. kołatanie serca, zawroty głowy, ból głowy, kaszel, wysypka, uczucie zmęczenia, bóle w klatce piersiowej, dławica piersiowa, biegunka, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, zawał mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, niedrożność jelit, zespół Stevensa-Johnsona.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – przeciwwskazania

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Nie jest odpowiedni dla pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, obrzękiem naczynioruchowym, w ciąży po 3. miesiącu, z cukrzycą i zaburzeniami czynności nerek przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu oraz stosujących sakubitryl z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – dawkowanie leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i może wynosić od 10 do 40 mg na dobę w przypadku nadciśnienia oraz od 2,5 do 20 mg na dobę w przypadku niewydolności serca. Dawkowanie u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku jest dostosowane do ich specyficznych potrzeb. Ważne jest monitorowanie pacjentów po pierwszej dawce oraz dostosowywanie dawki w zależności od reakcji organizmu. Lotensin można przyjmować niezależnie od posiłku.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Lotensin może być stosowany u dzieci w wieku od 7 do 16 lat, o masie ciała ≥ 25 kg, w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Alternatywne leki to enalapryl, lisinopryl i amlodypina. Bezpieczeństwo i skuteczność Lotensinu u dzieci zostały potwierdzone, ale nie przeprowadzono badań dotyczących długotrwałego wpływu na wzrost i rozwój dzieci. Ważne jest monitorowanie stosowania leku przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Lotensin może być stosowany u dzieci w wieku powyżej 7 lat i o masie ciała większej niż 25 kg, ale nie jest zalecany dla młodszych dzieci ani tych, które nie mogą połykać tabletek. Alternatywne leki dla dzieci to enalapryl, lisinopryl, amlodypina i losartan. Możliwe działania niepożądane Lotensinu u dzieci są podobne do tych u dorosłych.

  • Ilustracja poradnika Lotensin – skład leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Głównym składnikiem aktywnym jest benazeprylu chlorowodorek, który obniża ciśnienie krwi. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, olej rycynowy uwodorniony, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana żelowana, krospowidon, hypromeloza, żelaza tlenek żółty, makrogol 8000, talk i tytanu dwutlenek. Substancje te pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa smaku czy ułatwienie jego podania. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby unikać potencjalnych alergenów i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Lotensin – profil bezpieczenstwa

    Lotensin, zawierający benazeprylu chlorowodorek, jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Stosowanie leku podczas karmienia piersią nie jest zalecane, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. Lotensin może powodować zawroty głowy, wpływając na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Picie alkoholu może nasilić działanie obniżające ciśnienie krwi i zwiększać ryzyko zawrotów głowy. Seniorzy mogą stosować Lotensin z zachowaniem ostrożności. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia niewydolności nerek, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Lotensin – dawkowanie leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta: w nadciśnieniu zaczyna się od 10 mg raz na dobę, a w niewydolności serca od 2,5 mg raz na dobę. Dawkowanie u dzieci wynosi 0,2 mg/kg mc. raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciążę oraz jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem i aliskirenem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – profil bezpieczenstwa

    LOKREN 20, zawierający betaksololu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Kobiety karmiące powinny unikać tego leku ze względu na ryzyko hipoglikemii i bradykardii u noworodka. Podczas stosowania mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu. Seniorzy powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dawki, a pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby wymagają ścisłej kontroli lekarskiej.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – dawkowanie leku

    LOKREN 20 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka raz na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy dostosować do czynności nerek, a u pacjentów z niewydolnością wątroby zmiana dawkowania nie jest konieczna. Lek nie jest zalecany dla dzieci. U pacjentów w podeszłym wieku leczenie należy rozpocząć od najmniejszej skutecznej dawki. Nie należy nagle przerywać stosowania leku. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lipanthyl 200M, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lipanthyl 200M, zawierający fenofibrat, jest stosowany w celu obniżenia stężenia tłuszczów we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak biegunka i bóle brzucha, po rzadkie, jak utrata włosów i zwiększona wrażliwość skóry na światło. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Lamisil, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Lamisil to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu zakażeń skóry, włosów i paznokci. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem, ponieważ lek przenika do mleka. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Seniorzy mogą stosować tę samą dawkę co młodsi pacjenci, ale powinni poinformować lekarza o zaburzeniach czynności wątroby lub nerek. Lamisil nie jest zalecany dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby.

  • Ilustracja poradnika Kliogest, 2 mg + 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leku Kliogest z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym ziołach i suplementach. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale warto skonsultować się z lekarzem.