Menu

Inhibitor monoaminooksydazy

Produkty powiązane z inhibitor monoaminooksydazy
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg
ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Anafranil SR 75, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Anafranil SR 75, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Urszula Początek
Urszula Początek
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Sara Janowska
Sara Janowska
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Imigran FDT, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Atimos, 12 mcg/dawkę odmierz – przeciwwskazania
  3. Atimos, 12 mcg/dawkę odmierz – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Cinie 100, 100 mg – wskazania – na co działa?
  5. Cinie 100, 100 mg – przeciwwskazania
  6. Cinie 100, 100 mg – dawkowanie leku
  7. Cinie 50, 50 mg – przeciwwskazania
  8. Cinie 50, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Cinie 50, 50 mg – dawkowanie leku
  10. Forastmin, 12 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. EpiPen Jr., 0,15 mg/dawkę – interakcje z lekami i alkoholem
  12. EpiPen Jr., 0,15 mg/dawkę – dawkowanie leku
  13. EpiPen Jr., 0,15 mg/dawkę – przeciwwskazania
  14. Fenardin, 267 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Symglic, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Setaloft 100 mg – przeciwwskazania
  17. Setaloft 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Setaloft 50 mg – przeciwwskazania
  19. Setaloft 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Xetanor 20 mg – przeciwwskazania
  21. Xetanor 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Xetanor 20 mg – dawkowanie leku
  23. Symglic, 3 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Symglic, 2 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Imigran FDT, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Imigran FDT, zawierający sumatryptan, stosowany w leczeniu migreny, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ergotamina, inhibitory MAO, SSRI, SNRI oraz inne tryptany. Nie wykazano interakcji z alkoholem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Atimos, 12 mcg/dawkę odmierz – przeciwwskazania

    Atimos to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz w nagłych napadach duszności. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby serca, zaburzenia rytmu serca, wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, hipokaliemię, nadczynność tarczycy lub planowane jest znieczulenie ogólne. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Atimos, 12 mcg/dawkę odmierz – interakcje z lekami i alkoholem

    Atimos, lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z lekami na serce, leki przeciwhistaminowe, leki na depresję i inne. Może również wchodzić w interakcje z halogenowymi środkami znieczulającymi i alkoholem. Atimos zawiera małe ilości etanolu, które nie powinny powodować zauważalnych skutków. Ważne jest, aby pacjenci skonsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Cinie 100, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Cinie jest stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny z aurą lub bez aury. Substancją czynną jest sumatryptan, który działa jako agonista receptora 5-HT1, powodując skurcz naczyń krwionośnych i łagodząc ból migrenowy. Zalecana dawka dla dorosłych to 50 mg, jednak niektórzy pacjenci mogą wymagać dawki 100 mg. Leku nie należy stosować profilaktycznie ani u pacjentów z chorobą serca, przebyte udary, zaburzenia krążenia, wysokie ciśnienie krwi, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma schorzenia wątroby lub nerek, padaczkę, nadwrażliwość na sulfonamidy, wysokie ciśnienie krwi, stosuje leki…

  • Ilustracja poradnika Cinie 100, 100 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Cinie obejmują alergię na sumatryptan, przebyte zawały serca, choroby serca, objawy choroby serca, przebyte udary mózgu, zaburzenia krążenia obwodowego, wysokie ciśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, jednoczesne stosowanie ergotaminy i jej pochodnych oraz inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz stosowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Cinie 100, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Cinie, zawierający sumatryptan, jest stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny. Zalecana dawka dla dorosłych to 50 mg, w razie potrzeby 100 mg. Maksymalna dawka dzienna wynosi 300 mg. Leku nie zaleca się stosować u dzieci, młodzieży oraz pacjentów w wieku powyżej 65 lat. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować dawki 25 mg do 50 mg. Tabletki należy połykać w całości i popijać wodą. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na sumatryptan, przebyte zawały serca, udary mózgu, zaburzenia krążenia krwi, wysokie ciśnienie krwi, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie ergotaminy, tryptanów i inhibitorów MAO.

  • Ilustracja poradnika Cinie 50, 50 mg – przeciwwskazania

    Przed zażyciem leku Cinie, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak alergia na sumatryptan, przebyte zawały serca, choroby serca, objawy choroby serca, przebyte udary mózgu, zaburzenia krążenia obwodowego, znacząco podwyższone ciśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, jednoczesne stosowanie ergotaminy lub jej pochodnych oraz inhibitorów MAO. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich schorzeń wątroby lub nerek, padaczki, nadwrażliwości na sulfonamidy, wysokiego ciśnienia krwi, stosowania leków przeciwdepresyjnych, bólu i uczucia ucisku w klatce piersiowej, przewlekłych bólów głowy oraz zagrożenia chorobą serca.

  • Ilustracja poradnika Cinie 50, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Cinie, zawierający sumatryptan, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ergotamina, inne tryptany, inhibitory MAO, SSRI, SNRI, buprenorfina oraz ziele dziurawca. Może również wchodzić w interakcje z nikotynową terapią zastępczą. Nie stwierdzono interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Cinie.

  • Ilustracja poradnika Cinie 50, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Cinie, zawierający sumatryptan, jest stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny. Zalecana dawka dla dorosłych to 50 mg, w razie potrzeby 100 mg, maksymalnie 300 mg na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci, młodzieży oraz pacjentów w wieku powyżej 65 lat. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować dawki 25 mg do 50 mg. Lek należy przyjąć jak najszybciej po pojawieniu się bólu migrenowego. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na sumatryptan, przebyte zawały serca, udary mózgu oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Forastmin, 12 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Forastmin może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na serce, beta-blokerami oraz lekami moczopędnymi. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami i laktozą zawartą w inhalatorze. Chociaż nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność przy jego spożywaniu podczas stosowania Forastminu.

  • Ilustracja poradnika EpiPen Jr., 0,15 mg/dawkę – interakcje z lekami i alkoholem

    EpiPen Jr. może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, digoksyną, chinidyną, beta-adrenolitykami, lekami stosowanymi w chorobach tarczycy, teofiliną, oksytocyną, lekami przeciwhistaminowymi i parasympatykolitykami. Pokarm i napoje nie mają wpływu na działanie leku, ale alkohol może nasilać działanie epinefryny, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, takich jak szybkie i nieregularne bicie serca, nadciśnienie tętnicze, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, drżenie i nerwowość lub lęk.

  • Ilustracja poradnika EpiPen Jr., 0,15 mg/dawkę – dawkowanie leku

    Lek EpiPen Jr. jest stosowany w nagłych przypadkach ciężkich reakcji alergicznych. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta: dzieci (15-30 kg) – 150 mikrogramów, dorośli – 300 mikrogramów. Lek należy podawać domięśniowo w przednio-boczną część uda. Pacjenci powinni być świadomi ostrzeżeń, takich jak astma, choroby serca i ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia. Epinefryna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi i beta-adrenolitykami. Po podaniu leku należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika EpiPen Jr., 0,15 mg/dawkę – przeciwwskazania

    EpiPen Jr. jest lekiem ratującym życie w nagłych przypadkach ciężkich reakcji alergicznych. Nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do jego stosowania, ale pacjenci z chorobami serca, nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem, cukrzycą, jaskrą, ciężką chorobą nerek, gruczolakiem prostaty, hiperkalcemią, hipokaliemią i chorobą Parkinsona powinni zachować ostrożność. Epinefryna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwdepresyjnymi, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, digoksyną, chinidyną, beta-adrenolitykami, teofiliną, oksytocyną i lekami przeciwhistaminowymi. W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia leku do dłoni lub palców należy natychmiast udać się do izby przyjęć.

  • Ilustracja poradnika Fenardin, 267 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fenardin, lek zawierający fenofibrat, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, cyklosporyną, statynami, glitazonami oraz enzymami cytochromu P-450. Należy go przyjmować z jedzeniem, aby zwiększyć wchłanianie. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu, ponieważ może to zwiększać ryzyko uszkodzenia mięśni.

  • Ilustracja poradnika Symglic, 4 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Symglic, zawierający glimepiryd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do hipoglikemii lub hiperglikemii. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków. Alkohol może w nieprzewidywalny sposób wpływać na działanie glimepirydu, dlatego pacjenci powinni unikać jego spożywania lub konsultować się z lekarzem przed jego spożyciem.

  • Ilustracja poradnika Setaloft 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Setaloft, zawierający sertralinę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na sertralinę lub inne składniki leku, jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) lub pimozydu, padaczki, chorób psychicznych, zaburzeń krwotocznych, u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia (z wyjątkiem zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych), w ciąży i podczas karmienia piersią oraz w przypadku interakcji z innymi lekami. Pacjenci powinni zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Setaloft 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Setaloft, zawierający sertralinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), pimozyd, amfetaminy, tramadol, buprenorfina, fentanyl, warfaryna, lit i fenytoina. Może również wchodzić w interakcje z ziołami, takimi jak ziele dziurawca zwyczajnego, oraz sokiem grejpfrutowym. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku Setaloft nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Setaloft 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Setaloft, zawierający sertralinę, nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na jego składniki, jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO lub pimozydu, padaczki, chorób psychicznych, myśli samobójczych, zespołu serotoninowego, niskiego stężenia sodu we krwi, chorób wątroby, cukrzycy, zaburzeń krwotocznych, u dzieci poniżej 18 lat (z wyjątkiem ZO-K), podczas terapii elektrowstrząsowej, problemów z oczami oraz wydłużenia odstępu QT.

  • Ilustracja poradnika Setaloft 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Setaloft, zawierający sertralinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), pimozydem, amfetaminami, tramadolem, buprenorfiną, fentanylem, sumatryptanem, warfaryną, metamizolem i inhibitorami proteazy. Może również wchodzić w interakcje z zielem dziurawca zwyczajnego oraz sokiem grejpfrutowym. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Setaloft nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane sertraliny.

  • Ilustracja poradnika Xetanor 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Xetanor, zawierający paroksetynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na paroksetynę lub lecytynę sojową, jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO, tiorydazyny lub pimozydu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku stosowania tamoksyfenu, problemów z nerkami, wątrobą, sercem, padaczki, manii, leczenia elektrowstrząsami, krwawień, cukrzycy, diety o obniżonej zawartości sodu, jaskry, ciąży, wieku poniżej 18 lat, leczenia buprenorfiną.

  • Ilustracja poradnika Xetanor 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Xetanor, zawierający paroksetynę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), tiorydazyna, pimozyd, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), tramadol, petydyna, buprenorfina, inne SSRI, lit, rysperydon, perfenazyna, klozapina, fentanyl, fozamprenawir, rytonawir, ziele dziurawca, fenobarbital, fenytoina, walproinian sodu, karbamazepina, atomoksetyna, procyklidyna, warfaryna, propafenon, flekainid, metoprolol, prawastatyna, ryfampicyna, linezolid, tamoksyfen. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak lecytyna sojowa i sód. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Xetanor, ponieważ może to nasilać objawy choroby oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Xetanor 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Xetanor, zawierający paroksetynę, jest stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zaburzenia i wynosi od 20 mg do 60 mg na dobę. Lek należy przyjmować rano, w trakcie posiłku, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na paroksetynę, orzeszki ziemne, soję oraz jednoczesne stosowanie z IMAO, tiorydazyną i pimozydem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie inne przyjmowane leki oraz istniejące problemy zdrowotne.

  • Ilustracja poradnika Symglic, 3 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Symglic, zawierający glimepiryd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do hipoglikemii lub hiperglikemii. Pokarmy mogą wpływać na wchłanianie leku, a sztuczne środki słodzące są nieskuteczne w przypadku hipoglikemii. Alkohol może w nieprzewidywalny sposób nasilać lub osłabiać działanie glimepirydu. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu i unikać jego nadmiernego spożycia.

  • Ilustracja poradnika Symglic, 2 mg – dawkowanie leku

    Lek Symglic jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od wyników oznaczeń stężenia glukozy we krwi i moczu. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 1 mg na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 6 mg na dobę. Lek można stosować w leczeniu skojarzonym z metforminą lub insuliną. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, cukrzycę typu 1, śpiączkę cukrzycową, kwasicę ketonową, ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby, ciążę i karmienie piersią. Działanie leku może być nasilone lub osłabione przez inne leki. Pacjenci powinni ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania.