Menu

Inhibitor monoaminooksydazy

Produkty powiązane z inhibitor monoaminooksydazy
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg
ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Anafranil SR 75, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Anafranil SR 75, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Urszula Początek
Urszula Początek
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Sara Janowska
Sara Janowska
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Fluoxetin Polpharma, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Tegretol CR 200, 200 mg – przeciwwskazania
  3. Paracetamol Aflofarm, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Claritine Active, 5 mg + 120 mg – przeciwwskazania
  5. Claritine Active, 5 mg + 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Staloral, zestaw do leczenia p – przeciwwskazania
  7. Staloral, zestaw do leczenia p – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Vertix, 24 mg – wskazania – na co działa?
  9. Vertix, 24 mg – przeciwwskazania
  10. Vertix, 24 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Humulin M3 (30/70), 100 j.m./ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Betaserc, 8 mg – przeciwwskazania
  13. Betaserc, 8 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Betaserc, 8 mg – dawkowanie leku
  15. Madopar – wskazania – na co działa?
  16. Madopar – przeciwwskazania
  17. Madopar – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Polvertic, 24 mg – przeciwwskazania
  19. Polvertic, 24 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Lavistina, 24 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Lavistina, 24 mg – dawkowanie leku
  22. Lavistina, 24 mg – wskazania – na co działa?
  23. Lavistina, 24 mg – przeciwwskazania
  24. Histigen, 24 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fluoxetin Polpharma, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fluoxetin Polpharma może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, metoprololem, litem, tryptofanem, selegiliną, ziołami zawierającymi ziele dziurawca, tryptanami, opioidami, fenytoiną, flekainidem, propafenonem, nebiwololem, atomoksetyną, karbamazepiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, rysperydonem, lekami wpływającymi na rytm serca, tamoksyfenem, lekami przeciwzakrzepowymi, cyproheptadyną, lekami powodującymi hiponatremię oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy. Pokarm nie wpływa na biodostępność fluoksetyny, ale picie alkoholu podczas leczenia nie jest zalecane. Alkohol może nasilać objawy depresji oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Tegretol CR 200, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Tegretol CR jest stosowany w leczeniu padaczki, zespołu maniakalnego, alkoholowego zespołu abstynencyjnego oraz nerwobólu nerwu trójdzielnego i językowo-gardłowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na karbamazepinę, ciężkie choroby serca, choroby krwi, porfirię wątrobową oraz stosowanie inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszelkich innych schorzeniach.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Aflofarm, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Paracetamol Aflofarm może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak metokroplamid, propentelina, leki nasenne i przeciwpadaczkowe, rifampicyna, zydowudyna, leki przeciwzakrzepowe, NLPZ oraz inhibitory MAO. Może również fałszować wyniki badań laboratoryjnych, takich jak oznaczenie stężenia glukozy i kwasu moczowego we krwi. Podczas stosowania Paracetamolu Aflofarm nie należy pić alkoholu, gdyż może to spowodować uszkodzenie wątroby.

  • Ilustracja poradnika Claritine Active, 5 mg + 120 mg – przeciwwskazania

    Claritine Active jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Przed jego zażyciem należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, jaskra, nadczynność tarczycy, trudności w oddawaniu moczu, wysokie ciśnienie tętnicze, choroby serca, udar mózgu, przyjmowanie inhibitorów MAO, trudności w połykaniu tabletek, ciężka choroba nerek, wiek poniżej 12 lat oraz ciąża. Ważne jest również skonsultowanie się z lekarzem w przypadku przewlekłych schorzeń, planowania zabiegu chirurgicznego, doświadczania niepokojących objawów oraz przyjmowania innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z Claritine Active.

  • Ilustracja poradnika Claritine Active, 5 mg + 120 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Claritine Active, lek stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, glikozydy naparstnicy, leki obniżające ciśnienie krwi, leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej, leki zmniejszające apetyt, pochodne amfetaminy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w migrenie, linezolid, bromokryptyna, leki zobojętniające sok żołądkowy i kaolin. Może również wpływać na wyniki testów laboratoryjnych i testów antydopingowych. Badania wykazały, że loratadyna stosowana jednocześnie z alkoholem nie nasila jego działania.

  • Ilustracja poradnika Staloral, zestaw do leczenia p – przeciwwskazania

    Lek STALORAL jest stosowany w immunoterapii swoistej u pacjentów uczulonych na różne alergeny. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zaburzenia układu immunologicznego, choroby nowotworowe, ciężką astmę oraz zapalenie jamy ustnej. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o ciężkich objawach alergii, innych chorobach, zabiegach w jamie ustnej, eozynofilowym zapaleniu przełyku, diecie niskosodowej oraz stosowaniu beta-adrenolityków. Interakcje mogą wystąpić z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO oraz beta-adrenolitykami. Nie zaleca się rozpoczynania immunoterapii w czasie ciąży lub karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Staloral, zestaw do leczenia p – interakcje z lekami i alkoholem

    STALORAL może wchodzić w interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO oraz lekami beta-adrenolitycznymi. Zawiera chlorek sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vertix, 24 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Vertix, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a oraz objawowych zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Choroba Ménière’a charakteryzuje się zawrotami głowy, postępującą utratą słuchu i szumami usznymi. Vertix poprawia przepływ krwi w uchu wewnętrznym, co pomaga obniżyć zwiększone ciśnienie. Zalecana dawka to 48 mg na dobę, podzielona na dwie dawki po 24 mg. Lek należy przyjmować z posiłkiem lub po posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę oraz guz chromochłonny nadnerczy. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaburzenia trawienia i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika Vertix, 24 mg – przeciwwskazania

    Lek Vertix, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz przy guzie chromochłonnym nadnerczy. Pacjenci z wrzodami żołądka, astmą oskrzelową, reakcjami alergicznymi oraz niskim ciśnieniem tętniczym powinni zachować ostrożność. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Vertix, 24 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Vertix, zawierający betahistynę, może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i lekami przeciwhistaminowymi. Zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu. Przyjmowanie leku z jedzeniem może zmniejszyć dolegliwości żołądkowe.

  • Ilustracja poradnika Humulin M3 (30/70), 100 j.m./ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Humulin M3 (30/70) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak steroidy, doustne leki przeciwcukrzycowe, kwas acetylosalicylowy i inne. Alkohol może zarówno zwiększać, jak i zmniejszać poziom glukozy we krwi, co może prowadzić do hipoglikemii lub hiperglikemii. Pacjenci powinni monitorować swoje objawy i konsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Betaserc, 8 mg – przeciwwskazania

    Betaserc jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Meniere’a i zawrotów głowy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę i guz chromochłonny nadnerczy. Pacjenci z wrzodami żołądka lub astmą oskrzelową powinni być monitorowani. Betaserc może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaburzenia trawienia i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika Betaserc, 8 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Betaserc może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przyjmowanie leku z jedzeniem może zmniejszyć dolegliwości żołądkowe. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Betaserc, 8 mg – dawkowanie leku

    Betaserc to lek stosowany w leczeniu choroby Meniere’a i zawrotów głowy. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 24-48 mg na dobę w dawkach podzielonych. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 18 lat. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia, a poprawę można zaobserwować po kilku tygodniach lub miesiącach leczenia.

  • Ilustracja poradnika Madopar – wskazania – na co działa?

    Madopar to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg (RLS). Zawiera lewodopę i benzerazyd, które pomagają zwiększyć poziom dopaminy w mózgu. Lek jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych i dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, leczenie nieselektywnymi inhibitorami MAO oraz niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne, czynności nerek lub wątroby, choroby serca, choroby psychiczne z objawami psychotycznymi oraz jaskrę z zamkniętym kątem przesączania.

  • Ilustracja poradnika Madopar – przeciwwskazania

    Madopar jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg (RLS). Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent ma uczulenie na składniki leku, stosuje nieselektywne inhibitory MAO, ma niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne, niewyrównane zaburzenia czynności nerek i wątroby, choroby serca, zaburzenia psychiczne, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, jest w wieku poniżej 25 lat, jest w ciąży lub nie stosuje skutecznej antykoncepcji, lub ma nadwrażliwość na orzeszki ziemne lub soję. Pacjenci z cukrzycą powinni częściej sprawdzać stężenie glukozy we krwi. Podczas stosowania leku Madopar może wystąpić senność lub nagłe napady snu, dlatego należy zachować…

  • Ilustracja poradnika Madopar – interakcje z lekami i alkoholem

    Madopar może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami przeciwnadciśnieniowymi, neuroleptykami, sympatykomimetykami, inhibitorami COMT, metoklopramidem i domperydonem. Spożywanie pokarmów bogatych w białko oraz środków zobojętniających sok żołądkowy może osłabiać działanie leku. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Polvertic, 24 mg – przeciwwskazania

    Polvertic to lek stosowany w leczeniu choroby Ménière’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na betahistynę, guza chromochłonnego nadnerczy oraz nietolerancji laktozy. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wrzodowej żołądka, astmy, reakcji alergicznych i niskiego ciśnienia tętniczego. Polvertic może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO i lekami przeciwhistaminowymi. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.

  • Ilustracja poradnika Polvertic, 24 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Polvertic, zawierający betahistynę, może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO oraz lekami przeciwhistaminowymi. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni zachować ostrożność. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność w jego spożywaniu.

  • Ilustracja poradnika Lavistina, 24 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lavistina, zawierająca betahistynę, może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO, lekami przeciwhistaminowymi i salbutamolem. Zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu oraz przyjmowania leku z pokarmami i substancjami zawierającymi laktozę. Przed rozpoczęciem nowego leczenia zawsze skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lavistina, 24 mg – dawkowanie leku

    Lavistina to lek stosowany w leczeniu objawów choroby Meniere’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Zalecana dawka dla dorosłych to pół do jednej tabletki (12-24 mg) dwa razy na dobę, przyjmowane podczas posiłku. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę wrzodową, astmę oskrzelową, pokrzywkę, wysypkę skórną lub niskie ciśnienie tętnicze. Lavistina może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami MAO. Działania niepożądane obejmują ból głowy, nudności, niestrawność oraz reakcje nadwrażliwości. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C, w oryginalnym opakowaniu.

  • Ilustracja poradnika Lavistina, 24 mg – wskazania – na co działa?

    Lavistina jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Meniere’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Zalecana dawka to 12-24 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę, guz chromochłonny nadnerczy, wiek poniżej 18 lat oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową, astmą oskrzelową, pokrzywką oraz niskim ciśnieniem tętniczym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, nudności i niestrawność.

  • Ilustracja poradnika Lavistina, 24 mg – przeciwwskazania

    Lavistina jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Meniere’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Nie powinna być stosowana przez osoby uczulone na betahistynę, z guzem chromochłonnym nadnerczy, dzieci i młodzież oraz kobiety karmiące piersią. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową, astmą, alergicznymi reakcjami skórnymi i niskim ciśnieniem tętniczym. Lavistina może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO i lekami przeciwhistaminowymi.

  • Ilustracja poradnika Histigen, 24 mg – przeciwwskazania

    Histigen to lek stosowany w leczeniu zespołu Ménière’a. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę i guz chromochłonny nadnerczy. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z wrzodami żołądka i astmą oskrzelową. Ważne jest monitorowanie interakcji z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami MAO.