Menu

Infuzja

Produkty powiązane z infuzja
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Metex, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 50 mg/ml
Metex, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 50 mg/ml
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 10 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 10 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 25 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 25 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 7,5 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 7,5 mg
Trexan Neo, tabletki, 10 mg
Trexan Neo, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Noradrenaline Kabi, 1 mg/ml – skład leku
  2. Bendamustine Accord, 25 mg/ml – skład leku
  3. Dexmedetomidine B. Braun – dawkowanie leku
  4. Dexmedetomidine B. Braun – przedawkowanie leku
  5. Dexmedetomidine B. Braun – skład leku
  6. Dexmedetomidine B. Braun – profil bezpieczenstwa
  7. Cifoban, 136 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Levosimendan Altan, 2,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Levosimendan Altan, 2,5 mg/ml – stosowanie w ciąży
  10. Eleber, 60 mg – skład leku
  11. Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml – skład leku
  12. Vitaminum B12-SF, 1000 mcg – wskazania – na co działa?
  13. Noradrenaline SUN, 0,5 mg/ml – skład leku
  14. Atgam, 50 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Vancomycin AptaPharma, 500 mg
  17. Vancomycin AptaPharma, 1000 mg – skład leku
  18. Vancomycin AptaPharma, 1000 mg – przeciwwskazania
  19. Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – przedawkowanie leku
  20. Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – stosowanie u dzieci
  21. Levosimendan Zentiva, 2,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Tranexamic acid Sunho, 100 mg/ml – dawkowanie leku
  23. Cefuroxime TZF, 750 mg
  24. Cefuroxime TZF, 750 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Noradrenaline Kabi, 1 mg/ml – skład leku

    Noradrenaline Kabi to lek stosowany w stanach nagłych, zawierający noradrenalinę jako substancję czynną. Każdy 1 ml koncentratu zawiera 1 mg noradrenaliny, co odpowiada 2 mg noradrenaliny winianu. Substancje pomocnicze to sodu chlorek, sodu wodorotlenek, kwas solny stężony i woda do wstrzykiwań. Lek podawany jest w formie infuzji dożylnej. Ważne jest zrozumienie składu leku, aby świadomie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Bendamustine Accord, 25 mg/ml – skład leku

    Lek Bendamustine Accord zawiera substancję czynną bendamustyny chlorowodorek jednowodny oraz substancje pomocnicze, takie jak butylohydroksytoluen i makrogol 300. Jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, chłoniaków nieziarniczych i szpiczaka mnogiego. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność i odpowiednią konsystencję leku. Potencjalne skutki uboczne obejmują zmniejszenie liczby krwinek, zakażenia, nudności, wymioty i gorączkę.

  • Ilustracja poradnika Dexmedetomidine B. Braun – dawkowanie leku

    Lek Dexmedetomidine B. Braun jest stosowany do uspokojenia pacjentów na OIOM oraz podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie. Maksymalna dawka wynosi 1,4 mikrograma/kg mc./godz., a okres stosowania nie powinien przekraczać 14 dni. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością, zaawansowanym blokiem serca, niekontrolowanym niedociśnieniem oraz ostrymi chorobami naczyniowo-mózgowymi.

  • Ilustracja poradnika Dexmedetomidine B. Braun – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dexmedetomidine B. Braun może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, depresja oddechowa oraz zatrzymanie akcji serca. W razie przedawkowania należy natychmiast zmniejszyć lub przerwać infuzję leku i skontaktować się z lekarzem. Leczenie objawów przedawkowania powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Dexmedetomidine B. Braun – skład leku

    Dexmedetomidine B. Braun to lek uspokajający stosowany na OIOM oraz podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. Głównym składnikiem aktywnym jest deksmedetomidyna, a substancjami pomocniczymi są sodu chlorek i woda do wstrzykiwań. Lek jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Po rozcieńczeniu należy go zużyć w ciągu 48 godzin.

  • Ilustracja poradnika Dexmedetomidine B. Braun – profil bezpieczenstwa

    Lek Dexmedetomidine B. Braun jest stosowany w celu uspokojenia pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych. Kobiety karmiące powinny rozważyć przerwanie karmienia piersią lub podawania leku. Po otrzymaniu leku nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Należy porozmawiać z lekarzem o stosowaniu alkoholu po otrzymaniu leku. U seniorów zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki, ale mogą być bardziej podatni na niedociśnienie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować lek ostrożnie i rozważyć zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Cifoban, 136 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cifoban, stosowany jako antykoagulant w terapii nerkozastępczej i wymianie osocza, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipokalcemia, hipernatremia i zasadowica metaboliczna. Mniej częste skutki uboczne obejmują reakcje alergiczne, nadmiar płynu w organizmie, drgawki, nieprawidłowe bicie serca oraz trudności w oddychaniu. Przedawkowanie leku może prowadzić do stanu zagrożenia życia, dlatego ważne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów takich jak skurcze mięśni czy dezorientacja. Lek może być stosowany u dzieci, ale nie jest zalecany dla wcześniaków.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Altan, 2,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Levosimendan Altan to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak tachykardia, niedociśnienie i ból głowy. Ważne jest, aby pacjent był monitorowany przez okres 4-5 dni po zakończeniu infuzji. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast poinformować lekarza.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Altan, 2,5 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Levosimendan Altan nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które mogą być bezpieczniejsze, to digoksyna, dobutamina i milrinon. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

  • Ilustracja poradnika Eleber, 60 mg – skład leku

    Lek Eleber zawiera kabazytaksel jako główny składnik aktywny oraz substancje pomocnicze takie jak polisorbat 80, kwas cytrynowy, etanol 96% i woda do wstrzykiwań. Jest stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek, utrata apetytu, podrażnienie żołądka, ból pleców, obecność krwi w moczu oraz uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml – skład leku

    Cabazitaxel G.L. to lek stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego, zawierający kabazytaksel jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak polisorbat 80, etanol bezwodny i kwas cytrynowy, które stabilizują roztwór i umożliwiają jego prawidłowe działanie. Lek jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

  • Ilustracja poradnika Vitaminum B12-SF, 1000 mcg – wskazania – na co działa?

    Vitaminum B12-SF to lek zawierający cyjanokobalaminę, stosowany w leczeniu niedoborów witaminy B12 spowodowanych złym odżywianiem, problemami z wchłanianiem jelitowym oraz w doustnym leczeniu niedokrwistości złośliwej. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. Do możliwych działań niepożądanych należą ciężkie reakcje nadwrażliwości, trądzikopodobne wysypki skórne, pęcherze, anafilaksja i gorączka.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline SUN, 0,5 mg/ml – skład leku

    Noradrenaline SUN to lek stosowany w leczeniu nagłych stanów spadku ciśnienia krwi u pacjentów we wstrząsie. Głównym składnikiem aktywnym jest noradrenalina w postaci winianu noradrenaliny. Substancje pomocnicze, takie jak sodu chlorek, disodu edetynian (E386), butylohydroksyanizol (E320), kwas solny, wodorotlenek sodu oraz woda do wstrzykiwań, pełnią kluczowe funkcje, zapewniając stabilność i skuteczność leku.

  • Ilustracja poradnika Atgam, 50 mg/ml – dawkowanie leku

    Atgam to lek stosowany w leczeniu umiarkowanej lub ciężkiej postaci nabytej niedokrwistości aplastycznej. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i może być podawane według trzech schematów: 16 mg/kg mc./dobę przez 10 dni, 20 mg/kg mc./dobę przez 8 dni, lub 40 mg/kg mc./dobę przez 4 dni. Przygotowanie leku wymaga zachowania procedur aseptycznych, a pacjentów należy monitorować pod kątem zdarzeń niepożądanych. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na jego składniki. Ważne jest unikanie szczepień podczas leczenia lekiem Atgam.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Irinotecan Eugia stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego może wywoływać różnorodne działania niepożądane, takie jak biegunka, neutropenia, nudności i wymioty, zespół cholinergiczny, zaburzenia płuc i serca oraz inne. Biegunka może być ciężka i prowadzić do odwodnienia, neutropenia zwiększa ryzyko zakażeń, a zespół cholinergiczny objawia się m.in. katarem i poceniem się. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Vancomycin AptaPharma, 500 mg

    Vancomycin AptaPharma to antybiotyk z grupy glikopeptydów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia skóry, płuc, kości oraz zapalenie wsierdzia. Może być podawany zarówno dożylnie, jak i doustnie, w zależności od rodzaju zakażenia. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz stanu zdrowia. Wankomycyna jest skuteczna w zwalczaniu bakterii Clostridium difficile, a także w zapobieganiu zakażeniom u pacjentów poddawanym poważnym zabiegom chirurgicznym. Należy monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych. Lek jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji.

  • Ilustracja poradnika Vancomycin AptaPharma, 1000 mg – skład leku

    Vancomycin AptaPharma to lek stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Głównym składnikiem jest wankomycyna chlorowodorku, dostępna w dawkach 500 mg i 1000 mg. Lek nie zawiera substancji pomocniczych i jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak działa ich terapia.

  • Ilustracja poradnika Vancomycin AptaPharma, 1000 mg – przeciwwskazania

    Vancomycin AptaPharma to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na wankomycynę oraz podania domięśniowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze reakcje skórne, alergie na teikoplaninę, zaburzenia słuchu i nerek. Ważne jest monitorowanie reakcji skórnych, badanie słuchu oraz kontrola czynności nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Noradrenaline hameln może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bardzo wysokie ciśnienie krwi, wolne bicie serca, nieregularne bicie serca, duszność, martwica tkanek w miejscu podania oraz centralizacja krążenia. Zalecana dawka wynosi od 1 do 20 mikrogramów na minutę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i nasączyć dotknięty obszar lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne.

  • Ilustracja poradnika Noradrenaline hameln, 0,2 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Noradrenaline hameln nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki to dopamina, dobutamina i adrenalina. Ważne jest monitorowanie ciśnienia krwi, częstości akcji serca oraz miejsca podania infuzji.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Zentiva, 2,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Levosimendan Zentiva to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak szybkie bicie serca, ból głowy, zmniejszenie ciśnienia krwi, hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy, migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze serca, niewydolność serca, niedotlenienie mięśnia sercowego, nudności, zaparcie, biegunka, wymioty i mała liczba krwinek. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast poinformować lekarza.

  • Ilustracja poradnika Tranexamic acid Sunho, 100 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Tranexamic acid Sunho jest stosowany w celu zapobiegania i leczenia krwawień wywołanych przez fibrynolizę. Dawkowanie zależy od grupy pacjentów i rodzaju krwawienia. Dorośli zazwyczaj przyjmują 0,5-1 g dwa do trzech razy na dobę lub 1 g co 6-8 godzin. Dzieci otrzymują 20 mg/kg mc./dobę. Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają zmniejszenia dawki, chyba że mają niewydolność nerek. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zależy od stężenia kreatyniny w surowicy. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Lek należy podawać w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego lub infuzji.

  • Ilustracja poradnika Cefuroxime TZF, 750 mg

    Cefuroxime TZF to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia płuc, układu moczowego, skóry oraz tkanek miękkich. Działa poprzez niszczenie bakterii wrażliwych na cefuroksym. Lek jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Dawkowanie zależy od ciężkości zakażenia oraz stanu pacjenta. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z alergiami na antybiotyki beta-laktamowe. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne oraz problemy żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Cefuroxime TZF, 750 mg – stosowanie u dzieci

    Cefuroxime TZF jest antybiotykiem stosowanym u dzieci, w tym u noworodków, w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Jeśli dziecko jest uczulone na cefalosporyny, alternatywne leki to amoksycylina, azitromycyna, cefaleksyna i klarytromycyna. Ważne jest, aby zawsze konsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.