Menu

Higiena jamy ustnej

Produkty powiązane z Higiena jamy ustnej
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Bobodent, żel, 0,5 g/100 g
Bobodent, żel, 0,5 g/100 g
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Dentinox N, żel do stosowania na dziąsła
Dentinox N, żel do stosowania na dziąsła
Eludril Classic, płyn
Eludril Classic, płyn
Gardimax Medica Spray, aerozol do jamy ustnej, 20 mg + 5 mg/10 ml
Gardimax Medica Spray, aerozol do jamy ustnej, 20 mg + 5 mg/10 ml
Gardimax Medica, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Gardimax Medica, tabletki do ssania, 5 mg + 1 mg
Glimbax, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła, 0,74 mg/ml
Glimbax, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła, 0,74 mg/ml
Rapidentin, płyn do jamy ustnej
Rapidentin, płyn do jamy ustnej
Salviasept, płyn
Salviasept, płyn
Active Kids Quick Rinse, płyn
Active Kids Quick Rinse, płyn
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – przeciwwskazania
  2. DoppelSept Gardło, 5 mg + 5 mg – przeciwwskazania
  3. Octenisept oral mono, 1 mg/ml
  4. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  5. Octenisept oral mono, 1 mg/ml – stosowanie u dzieci
  6. Sebidin Intensive, 5 mg + 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Zoledronic Acid Accord – dawkowanie leku
  8. Acopair, 18 mcg – przeciwwskazania
  9. Hydroxyzine Orion, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Septolete ultra, (1,5 mg + 5 mg)/ml – dawkowanie leku
  11. Hydroxyzinum Adamed, 10 mg – stosowanie u dzieci
  12. Lafactin, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Zomikos, 4 mg/5 ml – skład leku
  14. Zomikos, 4 mg/5 ml
  15. Kefort, 150 mg – przeciwwskazania
  16. elmex Duraphat, 1,1% w/w – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Corsodyl, 0,2% w/v
  18. Corsodyl, 0,2% w/v – wskazania – na co działa?
  19. Corsodyl, 0,2% w/v – przeciwwskazania
  20. Corsodyl, 0,2% w/v – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Alneta, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Alventa, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Venlectine, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Alendran 70, 70 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Gartior, 18 μg/dawkę odmierzo – przeciwwskazania

    Lek Gartior, zawierający tiotropium, jest stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na tiotropium, atropinę lub jej pochodne. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku jaskry z wąskim kątem, problemów z prostatą, zaburzeń czynności nerek, chorób serca oraz w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych. Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę. W razie kontaktu proszku z oczami, należy natychmiast przemyć oczy ciepłą wodą i zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika DoppelSept Gardło, 5 mg + 5 mg – przeciwwskazania

    Lek DoppelSept Gardło jest skuteczny w leczeniu łagodnych infekcji gardła i jamy ustnej, ale ma przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, wiek poniżej 12 lat i methemoglobinemia. Należy zachować ostrożność w przypadku nietolerancji estrowych środków miejscowo znieczulających, ciężkich urazów błony śluzowej jamy ustnej, zapalenia przyzębia oraz u osób starszych i osłabionych. Unikać stosowania z sulfonamidami i inhibitorami cholinoesterazy. Przed rozpoczęciem terapii warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml

    Octenisept oral mono to roztwór do stosowania w jamie ustnej, który działa przeciwbakteryjnie. Stosuje się go w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej oraz w przypadku niedostatecznej higieny jamy ustnej. Lek należy stosować dwa razy dziennie, płucząc jamę ustną przez 30 sekund. Nie należy go połykać ani stosować dłużej niż przez 5 dni. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia smaku czy przebarwienia zębów. Należy unikać kontaktu z oczami oraz stosowania go u dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Octenisept oral mono to lek stosowany w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej i zahamowania tworzenia się płytki nazębnej. Przeznaczony jest dla dorosłych i można go stosować maksymalnie przez 5 dni. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia smaku i przemijające przebarwienia języka. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika Octenisept oral mono, 1 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Octenisept Oral Mono nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki, takie jak chlorheksydyna, benzydamina i roztwory soli fizjologicznej, są bezpieczne dla dzieci i mogą być stosowane w celu zmniejszenia liczby bakterii w jamie ustnej oraz zapobiegania tworzeniu się płytki nazębnej.

  • Ilustracja poradnika Sebidin Intensive, 5 mg + 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sebidin Intensive to lek stosowany w leczeniu objawów infekcji jamy ustnej i gardła. Może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie czubka języka, brązowe przebarwienie zębów i języka, methemoglobinemia, reakcje alergiczne, zaburzenia smaku, podrażnienie gardła i suchość w jamie ustnej. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Zoledronic Acid Accord – dawkowanie leku

    Zoledronic Acid Accord jest lekiem stosowanym w zapobieganiu powikłaniom kostnym oraz leczeniu hiperkalcemii wywołanej chorobą nowotworową. Zalecana dawka wynosi 4 mg co 3-4 tygodnie w przypadku zapobiegania powikłaniom kostnym oraz 4 mg jednorazowo w leczeniu hiperkalcemii. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną oraz u kobiet karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy monitorować funkcje nerek oraz utrzymywać higienę jamy ustnej. Najczęstsze działania niepożądane to ciężkie zaburzenia czynności nerek oraz małe stężenie wapnia we krwi.

  • Ilustracja poradnika Acopair, 18 mcg – przeciwwskazania

    Acopair to lek stosowany w leczeniu POChP, który ma kilka przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na tiotropium, atropinę i jej pochodne. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku jaskry, problemów z prostatą, zaburzeń czynności nerek, reakcji nadwrażliwości, skurczu oskrzeli, suchości błony śluzowej jamy ustnej oraz chorób serca. Acopair może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub ból głowy mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzine Orion, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hydroxyzine Orion to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu lęku, świądu i pokrzywki. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, ból głowy, zmęczenie i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, dezorientację, omamy, napady drgawkowe i skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Septolete ultra, (1,5 mg + 5 mg)/ml – dawkowanie leku

    Septolete Ultra to lek stosowany miejscowo w jamie ustnej, który działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i antyseptycznie. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni nacisnąć pompkę rozpylającą jeden do dwóch razy, a dzieci od 6 do 12 lat jeden raz. Dawkę można powtarzać co 2 godziny, 3-5 razy na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż 7 dni. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Adamed, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Hydroxyzinum Adamed może być stosowany u dzieci w wieku 6 lat i powyżej w leczeniu świądu, ale nie jest zalecany dla młodszych dzieci ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak drgawki. Alternatywy obejmują cetyryzynę, loratadynę oraz hydroksyzynę w formie syropu, które mogą być bezpieczniejsze i łatwiejsze do podania dzieciom.

  • Ilustracja poradnika Lafactin, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lafactin, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zmniejszenie apetytu, bezsenność, nudności, ból głowy, pocenie się, zmiany w ciśnieniu krwi, drżenie oraz objawy zespołu serotoninowego. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości występowania, od bardzo częstych do bardzo rzadkich. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Zomikos, 4 mg/5 ml – skład leku

    Lek Zomikos zawiera kwas zoledronowy, mannitol, sodu cytrynian dwuwodny i wodę do wstrzykiwań. Stosowany jest w leczeniu powikłań kostnych u pacjentów z przerzutami nowotworowymi do kości oraz w leczeniu hiperkalcemii wywołanej chorobą nowotworową. Przed rozpoczęciem leczenia ważne jest przeprowadzenie badania stomatologicznego i utrzymanie odpowiedniej higieny jamy ustnej.

  • Ilustracja poradnika Zomikos, 4 mg/5 ml

    Zomikos to lek zawierający kwas zoledronowy, stosowany w infuzji w celu zapobiegania powikłaniom kostnym u pacjentów z przerzutami nowotworowymi do kości oraz w celu zmniejszenia stężenia wapnia we krwi w przypadkach hiperkalcemii wywołanej nowotworem. Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci powinni być świadomi ryzyka martwicy kości szczęki, co wymaga przestrzegania odpowiednich środków ostrożności. Lek jest podawany przez wykwalifikowany personel medyczny, a jego dawkowanie zależy od stanu pacjenta. Zomikos może powodować działania niepożądane, w tym zaburzenia czynności nerek oraz hipokalcemii. Należy monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych objawów niepożądanych. Użytkownicy powinni być informowani o konieczności utrzymania higieny jamy ustnej podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Kefort, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Kefort, zawierający kwas ibandronowy, jest stosowany w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, problemów z przełykiem, niemożności utrzymania pozycji wyprostowanej oraz hipokalcemii. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach jamy ustnej, braku rutynowej opieki stomatologicznej, paleniu tytoniu, stosowaniu kortykosteroidów, chorobach nerek oraz zaburzeniach metabolizmu związków mineralnych. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zgaga, ból żołądka, skurcze mięśni i objawy grypopodobne.

  • Ilustracja poradnika elmex Duraphat, 1,1% w/w – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek elmex DURAPHAT nie wykazuje znanych interakcji z innymi lekami, ale należy unikać nadmiernego spożycia fluoru z innych źródeł. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się mycie zębów po posiłkach, aby zapewnić maksymalną skuteczność leku.

  • Ilustracja poradnika Corsodyl, 0,2% w/v

    Corsodyl 0,2% to płyn do stosowania w jamie ustnej, który zawiera glukonian chlorheksydyny o działaniu przeciwbakteryjnym. Lek jest stosowany w celu hamowania tworzenia się płytki nazębnej oraz w leczeniu i zapobieganiu zapaleniu dziąseł. Może być również używany do utrzymania higieny jamy ustnej w sytuacjach, gdy nie można skutecznie szczotkować zębów, na przykład po zabiegach chirurgicznych. Corsodyl wspomaga leczenie aft oraz zakażeń jamy ustnej drożdżakami. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami, nie przekraczając maksymalnego czasu stosowania wynoszącego 4 tygodnie. Użytkownicy powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych, takich jak przebarwienia zębów i języka.

  • Ilustracja poradnika Corsodyl, 0,2% w/v – wskazania – na co działa?

    Lek Corsodyl jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu schorzeniom jamy ustnej, takim jak płytka nazębna, zapalenie dziąseł, afty i zakażenia drożdżakami. Dawkowanie dla dorosłych to dwa razy na dobę, 10 ml płynu przez jedną minutę. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 12 lat bez konsultacji z lekarzem. W razie wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obłożony język, suchość i pieczenie w jamie ustnej, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Corsodyl, 0,2% w/v – przeciwwskazania

    Lek Corsodyl, zawierający glukonian chlorheksydyny, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zapaleniu dziąseł oraz w utrzymaniu higieny jamy ustnej. Nie należy go stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na chlorheksydynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku, oraz u dzieci poniżej 12 lat bez zalecenia lekarza. Lek jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego, nie należy go połykać, a przed jego zastosowaniem po umyciu zębów pastą do zębów należy dokładnie wypłukać jamę ustną wodą. Możliwe działania niepożądane to m.in. obłożony język, suchość i uczucie pieczenia w jamie ustnej, brak smaku, ból języka oraz zaburzenia czucia.

  • Ilustracja poradnika Corsodyl, 0,2% w/v – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Corsodyl, zawierający glukonian chlorheksydyny, jest niezgodny z substancjami anionowymi, takimi jak laurylosiarczan sodu, często występujący w pastach do zębów. Przed zastosowaniem Corsodylu po umyciu zębów należy dokładnie wypłukać jamę ustną wodą i odczekać 5 minut lub zastosować Corsodyl o innej porze dnia. Substancje pomocnicze w Corsodylu, takie jak alkohol benzylowy, cytral, geraniol, limonen, linalol, eugenol i cytronellol, mogą powodować reakcje alergiczne. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji Corsodylu z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Alneta, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Alneta, zawierający amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Może powodować różne działania niepożądane, w tym obrzęk, ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, ból brzucha, nudności, zmiana rytmu wypróżnień, zmęczenie i osłabienie. Rzadziej mogą wystąpić zmiany nastroju, drżenie, omdlenia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożona potliwość, swędzenie skóry, zaburzenia oddawania moczu, niemożność osiągnięcia erekcji. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu czy silne reakcje skórne, należy natychmiast zgłosić się do szpitala. Nie należy samodzielnie przerywać stosowania leku, a w razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Alventa, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Alventa, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować działania niepożądane, takie jak suchość w ustach, zmniejszenie łaknienia, bezsenność, nudności, zawroty głowy i potliwość. Przerwanie leczenia może prowadzić do objawów odstawienia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza. Ważne jest również zwrócenie uwagi na ryzyko myśli samobójczych i zespół serotoninowy.

  • Ilustracja poradnika Venlectine, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Venlectine to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, bóle głowy i nadmierne pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, mania, nietrzymanie moczu i reakcje anafilaktyczne. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem i stosować się do zaleceń dotyczących radzenia sobie z działaniami niepożądanymi.

  • Ilustracja poradnika Alendran 70, 70 mg – przeciwwskazania

    Alendran 70 to lek stosowany w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, schorzenia przełyku, niemożność utrzymania pozycji pionowej przez co najmniej 30 minut oraz hipokalcemię. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent ma chorobę nerek, trudności w połykaniu, przełyk Barretta, zespół złego wchłaniania, problemy zdrowotne jamy ustnej, nowotwór, przechodzi chemioterapię lub radioterapię, stosuje kortykosteroidy lub pali tytoń. Interakcje z innymi lekami mogą obejmować suplementy wapnia, leki zobojętniające oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).