Menu

Dysfagia

Produkty powiązane z dysfagia
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Helicid Control, kapsułki, 10 mg
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Alugastrin, smak miętowy, zawiesina doustna, 1,02 g/15 ml
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Controloc Control, tabletki dojelitowe, 20 mg
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon lek na zgagę refluks smak, tabletki do rozgryzania i żucia
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Gaviscon, zawiesina doustna, 500 mg + 267 mg + 160 mg/10 ml
Hascosept Forte, aerozol, 3 mg/ml
Hascosept Forte, aerozol, 3 mg/ml
Hascosept, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle, 1,5 mg/g
Hascosept, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle, 1,5 mg/g
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Polprazol Max, kapsułki, 20 mg
Polprazol Max, kapsułki, 20 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Alugastrin, tabletki do rozgryzania i żucia, 340 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Malwina Krause
Malwina Krause
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Euthyrox N 25, 25 mcg – dawkowanie leku
  2. Azimycin, 500 mg – wskazania – na co działa?
  3. Azimycin, 125 mg – wskazania – na co działa?
  4. Ostolek, 70 mg – wskazania – na co działa?
  5. Ostolek, 70 mg – przeciwwskazania
  6. Ostolek, 70 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Ostolek, 70 mg – dawkowanie leku
  8. Klarmin – wskazania – na co działa?
  9. Optiray 240 – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Helicid 40, 40 mg – przeciwwskazania
  11. Taclar, 500 mg – wskazania – na co działa?
  12. Ranigast Max, 150 mg – wskazania – na co działa?
  13. Nasienie Płesznika – dawkowanie leku
  14. Nasienie Płesznika – stosowanie u dzieci
  15. Nasienie Płesznika – wskazania – na co działa?
  16. Nasienie Płesznika – przeciwwskazania
  17. LisiHEXAL 20, 20 mg – przeciwwskazania
  18. Mestinon, 60 mg – wskazania – na co działa?
  19. Mononit 100 Retard, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Mononit 60 Retard, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Clindamycin-MIP 300, 300 mg – dawkowanie leku
  22. Clindamycin-MIP 300, 300 mg – stosowanie u dzieci
  23. Clindamycin-MIP 600, 600 mg – wskazania – na co działa?
  24. Clindamycin-MIP 600, 600 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Euthyrox N 25, 25 mcg – dawkowanie leku

    Lek Euthyrox N jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Lek należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. W przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Możliwe działania niepożądane obejmują nieregularną czynność serca, bóle dławicowe, ból głowy i inne. Większość pacjentów musi przyjmować Euthyrox N przez całe życie.

  • Ilustracja poradnika Azimycin, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Azimycin to antybiotyk zawierający azytromycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz chorób przenoszonych drogą płciową. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na azytromycynę i inne antybiotyki makrolidowe. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, ból głowy, wymioty i ból brzucha. Azimycin może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika Azimycin, 125 mg – wskazania – na co działa?

    Azimycin to antybiotyk z grupy makrolidów, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, takich jak bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie zatok, ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz zapalenie płuc. Azimycin jest również stosowany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak róża, liszajec oraz wtórne ropne zapalenie skóry, a także w leczeniu rumienia wędrującego, pierwszego objawu boreliozy z Lyme. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują uczulenie na azytromycynę i inne antybiotyki makrolidowe. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, ból głowy, wymioty, ból brzucha i nudności.

  • Ilustracja poradnika Ostolek, 70 mg – wskazania – na co działa?

    Ostolek to lek stosowany w leczeniu osteoporozy u dorosłych kobiet po menopauzie oraz u mężczyzn z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia złamań. Zalecana dawka to jedna tabletka 70 mg raz na tydzień. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, schorzeń przełyku, niemożności zachowania pozycji pionowej przez 30 minut oraz hipokalcemii. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich schorzeniach. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zgaga, trudności w połykaniu, ból podczas połykania, owrzodzenie przełyku, reakcje uczuleniowe, dolegliwości w obrębie szczęki, nietypowe złamania kości udowej oraz ciężkie bóle kości, mięśni i stawów.

  • Ilustracja poradnika Ostolek, 70 mg – przeciwwskazania

    Ostolek, lek stosowany w leczeniu osteoporozy, ma kilka przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na kwas alendronowy, schorzenia przełyku, niemożność zachowania pozycji pionowej przez co najmniej 30 minut oraz hipokalcemię. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, niestrawność, przełyk Barretta, raka, jest poddawany chemioterapii lub radioterapii, przyjmuje inhibitory angiogenezy lub glikokortykosteroidy, ma problemy stomatologiczne lub pali tytoń.

  • Ilustracja poradnika Ostolek, 70 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ostolek to lek stosowany w leczeniu osteoporozy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zgaga, trudności w połykaniu, ból brzucha, zaparcia, biegunka, łysienie, świąd, ból głowy i zawroty głowy. Niezbyt częste działania to nudności, wymioty, podrażnienie przełyku, czarne stolce, zaburzenia widzenia i wysypka. Rzadkie skutki uboczne obejmują reakcje uczuleniowe, dolegliwości w obrębie szczęki, nietypowe złamania kości udowej, ciężkie bóle kości, mięśni i stawów oraz wrzody żołądka. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ostolek, 70 mg – dawkowanie leku

    Ostolek to lek stosowany w leczeniu osteoporozy, który należy przyjmować raz na tydzień, zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących sposobu podawania leku, aby zapewnić jego skuteczność i minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości pewne schorzenia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Klarmin – wskazania – na co działa?

    Lek Klarmin zawiera klarytromycynę, antybiotyk makrolidowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Wskazania do stosowania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia zębów i jamy ustnej, zakażenia wywołane przez mykobakterie oraz zakażenia Helicobacter pylori. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu.

  • Ilustracja poradnika Optiray 240 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Optiray 240 to środek kontrastowy stosowany w diagnostyce obrazowej, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to uczucie gorąca, ból i nudności. W poważniejszych przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, neurotoksyczne i nefrotoksyczne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak wstrząs anafilaktyczny czy ostra niewydolność nerek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Helicid 40, 40 mg – przeciwwskazania

    Helicid 40 jest lekiem stosowanym w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na omeprazol, alergia na inne inhibitory pompy protonowej oraz stosowanie nelfinawiru. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem potencjalne ryzyka i interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Taclar, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Taclar, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, rozsiane lub zlokalizowane zakażenia wywołane przez mykobakterie, zapobieganie rozsianym zakażeniom wywoływanym przez kompleks Mycobacterium avium (MAC) oraz zakażenia Helicobacter pylori. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku.

  • Ilustracja poradnika Ranigast Max, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Ranigast MAX to lek zawierający ranitydynę, stosowany w leczeniu niestrawności, zgagi, nadkwaśności i bólu w nadbrzuszu. Zalecana dawka to 1 tabletka 150 mg na dobę, maksymalnie 2 tabletki na dobę. Lek nie powinien być stosowany u osób poniżej 16 roku życia oraz u osób z nadwrażliwością na ranitydynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek, ostrej porfirii, trudności w połykaniu oraz stosowania NLPZ. Ranigast MAX może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ketokonazol, atazanawir, delawirydyna, gefitynib, benzodiazepiny, glipizyd i prokainamid. Możliwe działania niepożądane to bóle głowy, zawroty głowy, ból…

  • Ilustracja poradnika Nasienie Płesznika – dawkowanie leku

    Nasienie płesznika to lek stosowany w leczeniu nawykowych zaparć. Dawkowanie dla dorosłych to 12 g nasion (3 łyżeczki) 3 razy dziennie, a dla dzieci powyżej 6 roku życia 8 g nasion (2 łyżeczki) 3 razy dziennie. Ważne jest, aby pić dużo płynów i nie stosować leku przed snem. Przeciwwskazania obejmują nagłe zmiany wypróżnień, niezdiagnozowane krwawienia i niedrożność jelit. Lek może obniżać wchłanianie innych leków, dlatego należy zachować ostrożność. Przedawkowanie może prowadzić do dyskomfortu w jamie brzusznej i wzdęć.

  • Ilustracja poradnika Nasienie Płesznika – stosowanie u dzieci

    Nasienie płesznika nie jest zalecane dla dzieci poniżej 6 lat. Dzieci powyżej 6 roku życia mogą stosować nasienie płesznika pod nadzorem lekarza. Alternatywami dla nasienia płesznika są laktuloza, glicerol i makrogol, które są bezpieczne dla dzieci i skuteczne w leczeniu zaparć. Przeciwwskazania do stosowania nasienia płesznika obejmują nagłe zmiany w wypróżnianiu, niezdiagnozowane krwawienia z odbytu, nieprawidłowe zwężenia w przewodzie pokarmowym, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz znaną nadwrażliwość na nasienie płesznika.

  • Ilustracja poradnika Nasienie Płesznika – wskazania – na co działa?

    Nasienie płesznika jest stosowane w leczeniu nawykowych zaparć, bolesnych wypróżnień po operacjach, szczelin odbytu i choroby hemoroidalnej. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. nagłe zmiany wypróżnień i niezdiagnozowane krwawienia. Ważne jest przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów podczas stosowania leku. Nasienie płesznika może obniżać wchłanianie innych leków i powodować działania niepożądane, takie jak wzdęcia i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Nasienie Płesznika – przeciwwskazania

    Nasienie płesznika jest skutecznym środkiem przeczyszczającym, ale jego stosowanie ma pewne przeciwwskazania, takie jak nagłe zmiany wypróżnień, niezdiagnozowane krwawienia z odbytu, niedrożność jelit i nadwrażliwość na nasienie płesznika. Należy zachować ostrożność, szczególnie u dzieci poniżej 6 lat, osób starszych i osłabionych, oraz przyjmować odpowiednią ilość płynów. Nasienie płesznika może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może obniżyć ich wchłanianie.

  • Ilustracja poradnika LisiHEXAL 20, 20 mg – przeciwwskazania

    LisiHEXAL to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca, ostrego zawału serca oraz mikroalbuminurii w przebiegu cukrzycy. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, ciąża, cukrzyca oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub sakubitrylem i walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie możliwe ryzyka oraz interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Mestinon, 60 mg – wskazania – na co działa?

    Mestinon jest lekiem stosowanym w leczeniu miastenii, porażennej niedrożności jelit oraz pooperacyjnego zatrzymania moczu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Mononit 100 Retard, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, jest stosowany w leczeniu dławicy piersiowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, niedociśnienie, zawroty głowy, nudności i skórne reakcje uczuleniowe. W razie przedawkowania konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mononit 60 Retard, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Mononit, zawierający izosorbidu monoazotan, stosowany jest w leczeniu dławicy piersiowej. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, niedociśnienie, odruchowa tachykardia, zawroty głowy i osłabienie. Niezbyt często mogą wystąpić nudności, wymioty, uderzenia gorąca, skórne reakcje uczuleniowe, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i zapaść. Bardzo rzadko zgaga i złuszczające zapalenie skóry. Działania niepożądane o nieznanej częstości to methemoglobinemia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, przemijające niedotlenienie krwi i tolerancja na lek. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clindamycin-MIP 300, 300 mg – dawkowanie leku

    Clindamycin-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz stanu zdrowia. Dzieci powyżej 5 lat przyjmują od 8 mg do 25 mg na kilogram masy ciała, a dorośli od 600 mg do 1,8 g na dobę. W szczególnych przypadkach, takich jak niewydolność wątroby lub nerek, dawkowanie może wymagać dostosowania. Lek należy przyjmować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Clindamycin-MIP 300, 300 mg – stosowanie u dzieci

    Clindamycin-MIP jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, ale jego stosowanie u dzieci poniżej 5-6 lat jest nieodpowiednie. Alternatywy, takie jak amoksycylina, cefuroksym i azitromycyna, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia i monitorować ewentualne działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Clindamycin-MIP 600, 600 mg – wskazania – na co działa?

    Clindamycin-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia kości i stawów, ucha, nosa i gardła, zębów, dolnych dróg oddechowych, jamy brzusznej, miednicy i żeńskich narządów płciowych, skóry i tkanek miękkich oraz płonicy. Lek ten jest skuteczny przeciwko wielu bakteriom, w tym Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na klindamycynę, linkomycynę oraz zaburzenia czynności wątroby, przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i choroby żołądka i jelit. Możliwe działania niepożądane to m.in. bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, odropodobna wysypka, małopłytkowość, leukopenia, eozynofilia, neutropenia, granulocytopenia, przemijające podwyższenie aktywności aminotransferaz, blokada nerwowo-mięśniowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, obrzęki, gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona,…

  • Ilustracja poradnika Clindamycin-MIP 600, 600 mg – dawkowanie leku

    Clindamycin-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i ciężkości zakażenia. U dzieci powyżej 5 lat stosuje się 8-25 mg/kg masy ciała, a u dorosłych 600 mg – 1,8 g na dobę. Lek należy połykać, popijając wodą. W przypadku przedawkowania zaleca się płukanie żołądka. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na klindamycynę lub linkomycynę oraz leczenie ostrych wirusowych zakażeń dróg oddechowych.