Menu

Dławica piersiowa

Produkty powiązane z dławica piersiowa
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Adipine, tabletki, 10 mg
Adipine, tabletki, 10 mg
Adipine, tabletki, 5 mg
Adipine, tabletki, 5 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 5, tabletki, 5 mg
Agen 5, tabletki, 5 mg
Aldan, tabletki, 10 mg
Aldan, tabletki, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Gerocilan, 2,5 mg – dawkowanie leku
  2. Eferox, 150 mcg – przeciwwskazania
  3. Eferox, 150 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Eferox, 150 mcg – przedawkowanie leku
  5. Eferox, 75 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Eferox, 75 mcg – dawkowanie leku
  7. Eferox, 75 mcg – przedawkowanie leku
  8. Eferox, 75 mcg – przeciwwskazania
  9. Roxan, 15 mg – przedawkowanie leku
  10. Roxan, 10 mg – przedawkowanie leku
  11. Bilastine MSN – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Migrenofen, 10 mg – wskazania – na co działa?
  13. Migrenofen, 10 mg – przeciwwskazania
  14. Denicit, 1,5 mg – wskazania – na co działa?
  15. Denicit, 1,5 mg – przeciwwskazania
  16. Levosimendan Kabi – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Fingolimod Bluefish, 0,5 mg – przeciwwskazania
  18. Fingolimod Bluefish, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  19. Icatibant Medical Valley, 30 mg
  20. Icatibant Medical Valley, 30 mg – przeciwwskazania
  21. Tadalafil Aristo, 20 mg – skład leku
  22. Tadalafil Aristo, 20 mg – wskazania – na co działa?
  23. Tadalafil Aristo, 20 mg – profil bezpieczenstwa
  24. Tadalafil Aristo, 20 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Gerocilan, 2,5 mg – dawkowanie leku

    Gerocilan to lek na zaburzenia erekcji. Zalecana dawka początkowa to 10 mg przed planowaną aktywnością seksualną. Można go stosować codziennie w dawce 5 mg, zmniejszając do 2,5 mg w razie potrzeby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tadalafil, stosowanie azotanów organicznych i niektóre choroby serca. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, pleców, mięśni i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – przeciwwskazania

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, myocarditis, pancarditis oraz ciąża z innymi lekami przeciwtarczycowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć lub leczyć choroby serca, takie jak choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, miażdżyca i nadciśnienie tętnicze. Istnieją również ostrzeżenia dotyczące zmniejszenia masy ciała, zmiany leku, chorób serca, cukrzycy, menopauzy, padaczki, obrzęku śluzowatego oraz chorób jelita cienkiego. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy oraz innych zaburzeń związanych z funkcjonowaniem tarczycy. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie apetytu, niepokój, pobudzenie, drżenie, ból głowy, ból w klatce piersiowej, łomotanie serca, nieregularny rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, biegunka, nudności, zwiększona potliwość, skurcze mięśni, osłabienie mięśni oraz zmniejszenie gęstości kości. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne oraz przełom tarczycowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Eferox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych objawów, takich jak pobudzenie, dezorientacja, drażliwość, gorączka, ból w klatce piersiowej, szybkie lub nieregularne bicie serca, szybkie oddychanie, skurcze mięśni, ból głowy, niepokój, nadpobudliwość, nagłe zaczerwienienie, pocenie się, rozszerzenie źrenic, biegunka, drżenie, bezsenność, zmęczenie, lęki i nerwowość oraz napady padaczkowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, a w przypadku ostrego przedawkowania można zastosować węgiel leczniczy oraz leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, diazepam i chloropromazynę.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Eferox mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, przełom tarczycowy oraz inne objawy związane z nadczynnością tarczycy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów. Regularne badania krwi i monitorowanie stanu zdrowia są kluczowe dla skutecznego i bezpiecznego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – dawkowanie leku

    Lek Eferox jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy, wola oraz raka tarczycy. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i wynosi od 25 do 300 mikrogramów na dobę. Lek należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, nieleczoną nadczynność tarczycy, nieleczoną niedoczynność nadnerczy i przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego oraz stosowanie leku Eferox z lekami przeciwtarczycowymi w czasie ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to objawy nadczynności tarczycy.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Eferox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki znacznie wyższe niż zalecane mogą powodować objawy takie jak pobudzenie, dezorientacja, drażliwość, gorączka, ból w klatce piersiowej, tachykardia, arytmia, szybkie oddychanie, skurcze mięśni, ból głowy, niepokój, nadpobudliwość, nagłe zaczerwienienie, pocenie się, rozszerzenie źrenic, biegunka, drżenie, bezsenność, zmęczenie, lęki i nerwowość. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy. Leczenie obejmuje podanie węgla leczniczego, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, diazepam i chloropromazynę.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – przeciwwskazania

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, myocarditis, pancarditis oraz ciąża z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwtarczycowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć lub leczyć pewne choroby, takie jak choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki i nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy. Lek Eferox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami przeciwpadaczkowymi, ziołowymi, stosowanymi w depresji, statynami, rifampicyną, inhibitorami kinazy tyrozynowej, glikokortykosteroidami, amiodaronem oraz inhibitorami pompy protonowej.

  • Ilustracja poradnika Roxan, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Roxan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nadmierne krwawienie, reakcje skórne i alergiczne. Przypadki przedawkowania do 600 mg były zgłaszane bez powikłań. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i rozważyć zastosowanie węgla aktywnego oraz odpowiednie leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Roxan, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Roxan, zawierającego rywaroksaban, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak krwawienia, osłabienie, zawroty głowy i reakcje skórne. Zgłaszano przypadki przedawkowania do 600 mg bez powikłań krwotocznych. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, opóźnić podanie kolejnej dawki, zastosować leczenie objawowe i rozważyć podanie specyficznych środków odwracających działanie rywaroksabanu.

  • Ilustracja poradnika Bilastine MSN – interakcje z lekami i alkoholem

    Bilastine MSN to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak ketokonazol, erytromycyna, diltiazem, cyklosporyna, rytonawir i ryfampicyna. Nie należy przyjmować leku razem z jedzeniem ani z sokami owocowymi, ponieważ może to osłabiać jego działanie. Bilastine MSN w zalecanej dawce nie zwiększa senności wywołanej spożyciem alkoholu. Przed rozpoczęciem stosowania nowych leków lub zmianą diety należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Migrenofen, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Migrenofen jest stosowany w leczeniu napadów migrenowych bólów głowy u dorosłych. Jego głównym składnikiem aktywnym jest ryzatryptan, który działa poprzez zwężenie rozszerzonych naczyń krwionośnych w mózgu. Zalecana dawka wynosi 10 mg, a maksymalnie można przyjąć dwie dawki w ciągu 24 godzin. Leku nie należy stosować profilaktycznie ani w przypadku uczulenia na ryzatryptan, stosowania MAO, ciężkich zaburzeń wątroby lub nerek oraz chorób serca. Możliwe działania niepożądane to zawroty głowy, senność, osłabienie, kołatanie serca, nudności i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Migrenofen, 10 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Migrenofen, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie inhibitorów MAO, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek, przebyte incydenty naczyniowo-mózgowe, umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie tętnicze, dolegliwości ze strony serca, niedrożność tętnic, stosowanie pochodnych alkaloidów sporyszu oraz innych leków z grupy tryptanów. Ważne jest również, aby pacjent poinformował lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o ewentualnych czynnikach ryzyka chorób serca. W przypadku wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Denicit, 1,5 mg – wskazania – na co działa?

    Denicit to lek stosowany w terapii uzależnienia od nikotyny, który pomaga pacjentom w odzwyczajaniu się od palenia tytoniu. Terapia trwa 25 dni, a dawkowanie jest stopniowo zmniejszane. Lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, niestabilnej dławicy piersiowej, zawału serca, zaburzeń rytmu serca, udaru mózgu, ciąży i karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. zmiana apetytu, przyrost masy ciała, rozdrażnienie, zmiany nastroju, lęk, podwyższone ciśnienie tętnicze, suchość w jamie ustnej, zaburzenia snu, bóle głowy, przyspieszenie akcji serca, nudności, bóle brzucha, bóle mięśniowe.

  • Ilustracja poradnika Denicit, 1,5 mg – przeciwwskazania

    Denicit to lek stosowany w celu odzwyczajenia się od palenia tytoniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niestabilną dławicę piersiową, przebyte niedawno zawał serca, klinicznie istotne zaburzenia rytmu serca, niedawno przebyte udar mózgu oraz ciążę i karmienie piersią. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami serca, nadciśnieniem, guzem chromochłonnym nadnerczy, miażdżycą, wrzodami, refluksem, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, schizofrenią oraz niewydolnością nerek i wątroby. Denicit może wchodzić w interakcje z lekami przeciwgruźliczymi, teofiliną, takryną, klozapiną, ropinirolem oraz hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Kabi – interakcje z lekami i alkoholem

    Levosimendan Kabi może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak digoksyna, leki beta-adrenolityczne, monoazotan izosorbidu oraz inhibitory CYP2C8. Lek może również wpływać na stężenie potasu we krwi. Zawiera znaczną ilość alkoholu, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz zmieniać działanie innych leków.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Bluefish, 0,5 mg – przeciwwskazania

    Fingolimod Bluefish jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować, jeśli pacjent ma zmniejszoną odpowiedź immunologiczną, ciężkie zakażenia, aktywne nowotwory złośliwe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, przebyte w ostatnich 6 miesiącach choroby serca, pewne rodzaje arytmii, przyjmuje leki na nieregularne bicie serca, jest w ciąży lub uczulony na fingolimod. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Bluefish, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Fingolimod Bluefish jest lekiem stosowanym w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (SM). Lek działa poprzez zmniejszenie zdolności limfocytów do przemieszczania się po organizmie, co chroni ośrodkowy układ nerwowy przed atakami układu immunologicznego. Zalecana dawka to 0,5 mg raz na dobę dla dorosłych, a dla dzieci dawka zależy od masy ciała. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, zespół niedoboru odporności, ciężkie zakażenia, aktywne nowotwory, ciężkie zaburzenia wątroby oraz pewne zaburzenia rytmu serca. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, biegunka, kaszel, grypa, zapalenie zatok i ból pleców.

  • Ilustracja poradnika Icatibant Medical Valley, 30 mg

    Icatibant Medical Valley to lek stosowany w leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia. Zawiera substancję czynną ikatybant, która blokuje działanie bradykininy, substancji odpowiedzialnej za objawy HAE, takie jak obrzęk, ból, nudności i biegunka. Lek podawany jest w formie wstrzyknięcia podskórnego, a jego działanie ma na celu szybkie złagodzenie objawów napadu. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta, a maksymalna liczba wstrzyknięć w ciągu 24 godzin nie powinna przekraczać trzech. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z dławicą piersiową lub po niedawnym udarze. Lek może powodować działania niepożądane, w tym reakcje w miejscu…

  • Ilustracja poradnika Icatibant Medical Valley, 30 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Icatibant Medical Valley jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na jego składniki. Pacjenci z dławicą piersiową, niedawnym udarem oraz napadami w obrębie krtani powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny omówić stosowanie leku z lekarzem. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza inhibitorach ACE. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Aristo, 20 mg – skład leku

    Lek Tadalafil Aristo zawiera substancję czynną tadalafil oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, celuloza mikrokrystaliczna, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, triacetyna, żelaza tlenek żółty i talk. Lek jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Tadalafil Aristo może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Aristo, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Tadalafil Aristo jest lekiem stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Lek zawiera tadalafil, który pomaga w rozszerzeniu naczyń krwionośnych członka, umożliwiając napływ krwi i poprawiając erekcję. Zalecana dawka to 10 mg przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na tadalafil, przyjmowanie azotanów, ciężką chorobę serca, zawał serca, udar, niskie ciśnienie krwi, niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, utratę wzroku w wyniku NAION oraz przyjmowanie riocyguatu. Działania niepożądane to m.in. ból głowy, niestrawność, ból pleców, ból mięśni, zawroty głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zarzucanie treści żołądkowej do przełyku, niewyraźne widzenie, ból oczu, trudności w oddychaniu,…

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Aristo, 20 mg – profil bezpieczenstwa

    Tadalafil Aristo nie jest przeznaczony dla kobiet karmiących, ponieważ przenika do mleka. Może powodować zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni poznać swoją reakcję na lek przed prowadzeniem pojazdów. Spożywanie dużych ilości alkoholu może wpływać na zdolność do uzyskania erekcji i obniżać ciśnienie krwi. U seniorów nie wymaga zmiany dawkowania, ale mogą wystąpić zawroty głowy i biegunka. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek powinni stosować lek ostrożnie, a dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby powinno być dokładnie ocenione przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Aristo, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Tadalafil Aristo jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na tadalafil lub inne składniki leku, stosowanie azotanów, ciężkie choroby serca, niedawny zawał serca lub udar, niskie lub niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, utrata wzroku w wyniku NAION oraz stosowanie riocyguatu. Przed rozpoczęciem stosowania leku, pacjent powinien poinformować lekarza o występowaniu innych schorzeń, takich jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka, zniekształcenie członka, ciężkie choroby wątroby lub nerek.