Menu

Choroba serca

Produkty powiązane z choroba serca
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Bilobil Forte, kapsułki, 80 mg
Bilobil Forte, kapsułki, 80 mg
Bilobil Intense, kapsułki, 120 mg
Bilobil Intense, kapsułki, 120 mg
Biovital Zdrowie Plus, płyn
Biovital Zdrowie Plus, płyn
Ginkofar Extra, tabletki, 240 mg
Ginkofar Extra, tabletki, 240 mg
Ginkofar Intense, tabletki, 120 mg
Ginkofar Intense, tabletki, 120 mg
Ginkofar forte, tabletki, 80 mg
Ginkofar forte, tabletki, 80 mg
Ginkofar, tabletki, 40 mg
Ginkofar, tabletki, 40 mg
Labofarm Tabletki Tonizujące
Labofarm Tabletki Tonizujące
Moller's Gold Tran Norweski, cytrynowy, płyn
Moller's Gold Tran Norweski, cytrynowy, płyn
Panadol Sprint, tabletki, 500 mg
Panadol Sprint, tabletki, 500 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Malwina Krause
Malwina Krause
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
Maja Bogucka
Maja Bogucka
  1. Cyto-Protectin MR, 35 mg – stosowanie u dzieci
  2. Asamax 500, 500 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Accupro 40, 40 mg – wskazania – na co działa?
  4. Cozaar, 100 mg – wskazania – na co działa?
  5. Vastan, 20 mg – dawkowanie leku
  6. Vastan, 10 mg
  7. Vastan, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Vastan, 10 mg – dawkowanie leku
  9. Vastan, 20 mg
  10. Ibupar, 200 mg
  11. Tanatril, 20 mg – wskazania – na co działa?
  12. Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – wskazania – na co działa?
  13. Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – profil bezpieczenstwa
  14. Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – przeciwwskazania
  15. Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Tanatril, 5 mg – wskazania – na co działa?
  17. Olanzaran, 5 mg – przeciwwskazania
  18. Olanzaran, 10 mg – przeciwwskazania
  19. Corectin 10, 10 mg – dawkowanie leku
  20. Zolafren, 10 mg
  21. Zolafren, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Andepin, 20 mg – wskazania – na co działa?
  23. Andepin, 20 mg – przeciwwskazania
  24. Andepin, 20 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cyto-Protectin MR, 35 mg – stosowanie u dzieci

    Cyto-Protectin MR nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku danych na temat jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak aspiryna, beta-blokery i inhibitory ACE, mogą być stosowane u dzieci pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Asamax 500, 500 mg – profil bezpieczenstwa

    Asamax to lek zawierający mesalazynę, stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, ze względu na ryzyko biegunki u dziecka. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się unikanie alkoholu. Seniorzy powinni być regularnie monitorowani podczas leczenia. Mesalazyna nie powinna być stosowana u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być pod ścisłą kontrolą lekarską.

  • Ilustracja poradnika Accupro 40, 40 mg – wskazania – na co działa?

    ACCUPRO to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Działa jako inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Zalecane dawkowanie zależy od schorzenia i reakcji pacjenta, zwykle wynosi od 10 mg do 40 mg na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, kaszel, zmęczenie, katar, nudności, wymioty oraz ból mięśni. Lek może wchodzić w interakcje z tetracyklinami, lekami moczopędnymi, suplementami potasu, NLPZ, inhibitorami mTOR, inhibitorami DPP-IV oraz preparatami złota. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży po 3. miesiącu.

  • Ilustracja poradnika Cozaar, 100 mg – wskazania – na co działa?

    COZAAR to lek zawierający losartan potasowy, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2, leczeniu przewlekłej niewydolności serca oraz zmniejszeniu ryzyka udaru mózgu. Blokuje działanie angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Może być stosowany u dorosłych i dzieci w wieku od 6 do 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, osłabienie, zmęczenie, hipoglikemia, hiperkaliemia oraz zmiany w czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Vastan, 20 mg – dawkowanie leku

    Vastan to lek obniżający stężenie cholesterolu we krwi. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Zalecane dawki to 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg raz na dobę, wieczorem. Dla dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, wieczorem, a maksymalna dawka to 40 mg na dobę. Lek należy przyjmować wieczorem, podczas posiłków lub niezależnie od jedzenia. W razie zażycia większej dawki niż zalecana, należy skontaktować się z lekarzem. Jeśli pacjent pominie dawkę, powinien przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Przed przerwaniem stosowania leku Vastan należy skonsultować się z…

  • Ilustracja poradnika Vastan, 10 mg
    Na receptę, Układ sercowo-naczyniowy

    Vastan to lek zawierający symwastatynę, stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego oraz “złego” cholesterolu (LDL) we krwi. Pomaga również zwiększyć poziom “dobrego” cholesterolu (HDL) oraz zmniejsza ryzyko rozwoju chorób serca. Lek jest przeznaczony dla osób z hipercholesterolemią, chorobą niedokrwienną serca oraz innymi schorzeniami związanymi z podwyższonym poziomem cholesterolu. Należy go stosować w połączeniu z dietą ubogą w cholesterol. Vastan jest dostępny w różnych dawkach, a jego stosowanie wymaga regularnych wizyt kontrolnych u lekarza. Działania niepożądane mogą obejmować bóle mięśni oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Vastan, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Vastan, zawierający symwastatynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami, inhibitorami proteazy HIV, lekami przeciwwirusowymi, lekami przeciwdepresyjnymi, cyklosporyną, danazolem, amiodaronem, werapamilem, diltiazemem, amlodypiną, lomitapidem i kolchicyną. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas przyjmowania leku Vastan. Spożywanie alkoholu powinno być ograniczone, ponieważ może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i spożywaniu alkoholu przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Vastan, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Vastan, zawierający symwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu we krwi. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg, 20 mg lub 40 mg na dobę, przyjmowane wieczorem. Maksymalna dawka to 80 mg na dobę. Dla dzieci (10-17 lat) zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę, a maksymalna to 40 mg na dobę. Lek należy przyjmować wieczorem, z posiłkiem lub niezależnie od jedzenia. W razie zażycia większej dawki niż zalecana, należy skontaktować się z lekarzem. Pominiętą dawkę należy przyjąć następnego dnia o zwykłej porze. Przerwanie stosowania leku powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vastan, 20 mg
    Na receptę, Układ sercowo-naczyniowy

    Vastan to lek zawierający symwastatynę, stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego oraz “złego” cholesterolu (LDL) we krwi. Pomaga również zwiększyć poziom “dobrego” cholesterolu (HDL) oraz zmniejszyć ryzyko chorób serca. Lek jest przeznaczony dla osób z hipercholesterolemią, w tym tych z dziedziczną chorobą oraz z chorobą niedokrwienną serca. Dawkowanie leku ustala lekarz, a jego stosowanie powinno być połączone z dietą ubogą w cholesterol. Vastan może powodować działania niepożądane, w tym problemy z mięśniami oraz wątrobą, dlatego ważne jest monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ibupar, 200 mg
    Ból, Ból głowy i migrena

    Ibupar to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), który wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Stosowany jest w leczeniu bólów o słabym do umiarkowanego nasileniu, takich jak bóle głowy, zębów, mięśni oraz gorączka. Lek jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie w surowicy osiąga po 1-2 godzinach od podania. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami, a w przypadku braku poprawy po 3 dniach, skontaktować się z lekarzem. Ibupar może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne oraz problemy z przewodem pokarmowym. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób serca, nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Tanatril, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Tanatril to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego. Substancją czynną jest imidapryl, który należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Lek działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia sercu przepompowywanie krwi i prowadzi do zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz reakcji na leczenie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na imidapryl, obrzęk naczynioruchowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, karmienie piersią, nadciśnienie tętnicze naczyniowo-nerkowe, niewydolność nerek oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem lub sakubitrylem i walsartanem.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – wskazania – na co działa?

    Adrenalina WZF jest lekiem stosowanym w nagłych przypadkach ciężkich reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Lek ten jest przeznaczony do stosowania w stanach zagrożenia życia i może być wywołany przez kontakt z alergenem, takim jak użądlenia owadów, pokarmy, leki czy lateks. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 30 kg wynosi zazwyczaj 300 mikrogramów (0,3 ml). W stanach zagrożenia życia nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do zastosowania adrenaliny, jednak nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze może stanowić przeciwwskazanie. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, przyspieszenie czynności serca, nadmierna potliwość, nudności, wymioty, trudności w oddychaniu, bladość skóry, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie,…

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – profil bezpieczenstwa

    Adrenalina WZF jest lekiem stosowanym w nagłych przypadkach ciężkich reakcji alergicznych. Kobiety karmiące mogą stosować adrenalinę, ponieważ nie wchłania się ona po podaniu doustnym. Po zastosowaniu adrenaliny pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Alkohol może nasilać działanie adrenaliny, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – przeciwwskazania

    Adrenalina WZF jest lekiem stosowanym w nagłych przypadkach ciężkich reakcji alergicznych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na adrenalinę lub inne składniki leku, a także u pacjentów z chorobami serca, nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym, podwyższonym ciśnieniem w oczach, chorobami gruczołu krokowego, zmniejszonym stężeniem potasu we krwi oraz cukrzycą. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem i być świadomym możliwych interakcji z innymi lekami. Lek należy przechowywać w lodówce, a w razie potrzeby można go przechowywać do 6 miesięcy w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF, 300 mcg/0,3 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Adrenalina WZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, hormonami tarczycy, lekami przeciwastmatycznymi, oksytocyną, lekami przeciwalergicznymi, lekami stosowanymi w nadciśnieniu i zaburzeniach rytmu serca, glikozydami naparstnicy, wziewnymi środkami znieczulającymi, lekami stosowanymi w przeziębieniu oraz lekami stosowanymi w cukrzycy. Może również wchodzić w interakcje z sodem oraz alkoholem, który nasila jej działanie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

  • Ilustracja poradnika Tanatril, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Tanatril to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co zmniejsza opór przepływu krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na imidapryl, obrzęku naczynioruchowego, ciąży i karmienia piersią, ciężkiej niewydolności nerek oraz jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Olanzaran, 5 mg – przeciwwskazania

    Olanzaran, lek zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii w chorobie dwubiegunowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują reakcje alergiczne na olanzapinę lub inne składniki leku oraz pewne rodzaje jaskry. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma udar, chorobę Parkinsona, zaburzenia gruczołu krokowego, niedrożność jelit, chorobę wątroby lub nerek, choroby krwi, chorobę serca, cukrzycę, drgawki lub utratę soli. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem nie powinni stosować leku Olanzaran.

  • Ilustracja poradnika Olanzaran, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Olanzaran wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, jaskra i otępienie. Należy zachować ostrożność w przypadku monitorowania masy ciała, stężenia glukozy i lipidów oraz zakrzepów. Ważne jest również unikanie interakcji z innymi lekami, takimi jak leki przeciwdepresyjne, uspokajające i stosowane w chorobie Parkinsona. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Corectin 10, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Corectin, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg. W przypadku niewydolności serca dawkę należy stopniowo zwiększać od 1,25 mg do 10 mg raz na dobę. Tabletki należy przyjmować rano, na czczo lub z posiłkiem, popijając wodą. Leczenia nie wolno przerywać nagle. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na bisoprolol, ostrą niewydolność serca i ciężką astmę oskrzelową.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 10 mg
    Ośrodkowy układ nerwowy, Na receptę

    Zolafren to lek przeciwpsychotyczny zawierający olanzapinę, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Działa poprzez stabilizację nastroju i redukcję objawów psychotycznych. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak senność, przyrost masy ciała oraz zmiany w stężeniu cukru we krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z chorobami serca. Zolafren nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Zolafren, zawierający olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność, zawroty głowy i wzmożone uczucie głodu. Ważne jest, aby pacjenci regularnie monitorowali swoją wagę i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak cukrzyca, choroby serca czy napady drgawek. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Andepin, zawierający fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Zalecane dawki wynoszą od 20 do 60 mg na dobę, w zależności od schorzenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z padaczką, cukrzycą, chorobami serca oraz zaburzeniami czynności wątroby. Fluoksetyna może powodować myśli samobójcze, zwłaszcza na początku leczenia, dlatego pacjenci powinni być pod ścisłą obserwacją.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – przeciwwskazania

    Andepin, zawierający fluoksetynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Należy również zachować ostrożność w przypadku występowania reakcji alergicznych, padaczki, epizodów maniakalnych, cukrzycy, zaburzeń czynności wątroby, chorób serca, stosowania leków moczopędnych, elektrowstrząsów, krwawień, zespołu serotoninowego oraz myśli samobójczych. Fluoksetyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Andepin, 20 mg – dawkowanie leku

    Andepin to lek zawierający fluoksetynę, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, nerwicy natręctw oraz bulimii. Zalecane dawki różnią się w zależności od wskazania: 20 mg na dobę w zaburzeniach depresyjnych, 20-60 mg na dobę w nerwicy natręctw, oraz 60 mg na dobę w bulimii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek dawki mogą być mniejsze. Fluoksetyna nie jest zalecana u dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania i środki ostrożności.