Menu

Bezsenność

Produkty powiązane z bezsenność
Activlab Ashwagandha, kapsułki
Activlab Ashwagandha, kapsułki
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Bioxetin, tabletki, 20 mg
Naturell Ashwagandha, tabletki
Naturell Ashwagandha, tabletki
Valused uspokajający, płyn doustny
Valused uspokajający, płyn doustny
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,25 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 0,5 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Afobam, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,25 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 0,5 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alpragen, tabletki, 1 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Pentaxim, 32 jednostek antygen – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Pentaxim, 32 jednostek antygen – dawkowanie leku
  3. Depo-Medrol, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Depo-Medrol, 40 mg/ml – przedawkowanie leku
  5. Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki, 2 mg + 0,625 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Ephedrinum hydrochloricum WZF, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Ranofren, 5 mg – dawkowanie leku
  8. Olanzapine +pharma, 10 mg – dawkowanie leku
  9. Olanzapine +pharma, 5 mg – dawkowanie leku
  10. Loratan pro, 10 mg – wskazania – na co działa?
  11. Loratan pro, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Nurofen Express, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Olanzapin Krka, 20 mg – dawkowanie leku
  14. Olanzapin Krka, 10 mg – dawkowanie leku
  15. Olanzapin Krka, 7,5 mg – dawkowanie leku
  16. Hydroxyzinum Aflofarm – wskazania – na co działa?
  17. Hydroxyzinum Aflofarm – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Olanzapin Krka, 10 mg – dawkowanie leku
  19. Axyven, 150 mg – wskazania – na co działa?
  20. Axyven, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Olanzin, 5 mg – dawkowanie leku
  22. Axyven, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Axyven, 37,5 mg – dawkowanie leku
  24. Axyven, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Pentaxim, 32 jednostek antygen – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionka PENTAXIM może wywoływać różne działania niepożądane, w tym brak apetytu, nerwowość, nietypowy płacz, senność, wymioty, zaczerwienienie i opuchnięcie w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączkę. Niezbyt częste działania to biegunka, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, bezsenność, gorączka powyżej 39°C i długotrwały płacz. Rzadkie działania obejmują gorączkę powyżej 40°C, opuchnięcie nóg i stóp oraz małe czerwone plamy. Reakcje o nieznanej częstości to drgawki, obniżenie aktywności, wysypka, duże reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zespół Guillain-Barré i zapalenie nerwu barkowego.

  • Ilustracja poradnika Pentaxim, 32 jednostek antygen – dawkowanie leku

    Szczepionka PENTAXIM chroni dzieci przed błonicą, tężcem, krztuścem, poliomyelitis oraz zakażeniami Haemophilus influenzae typ b. Dawkowanie obejmuje 3 wstrzyknięcia w szczepieniu pierwotnym oraz dawkę uzupełniającą po roku. Podaje się ją domięśniowo. Przeciwwskazania to uczulenie na składniki szczepionki i encefalopatia. Możliwe działania niepożądane to brak apetytu, gorączka, zaczerwienienie i opuchnięcie w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Depo-Medrol, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Depo-Medrol, zawierający metyloprednizolonu octan, może powodować różne działania niepożądane, takie jak zakażenia oportunistyczne, leukocytoza, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, kwasica metaboliczna, zaburzenia psychiczne, zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, chorioretinopatia, zastoinowa niewydolność serca, wrzody trawienne, ostra miopatia, osteoporoza, obrzęk naczynioruchowy i jałowy ropień. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Depo-Medrol, 40 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Depo-Medrol może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zespół Cushinga, kwasica metaboliczna, zatrzymanie sodu i płynów, alkaloza hipokaliemiczna, zaburzenia psychiczne oraz ostra miopatia. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na podtrzymywaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym. Metyloprednizolon jest usuwany w procesie dializy, co może być rozważane w ciężkich przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki, 2 mg + 0,625 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Co-Prenessa stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego może powodować różnorodne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to ból głowy, zawroty głowy, kaszel i reakcje skórne. Niezbyt częste obejmują zmiany nastroju, problemy ze snem i suchość w ustach. Rzadkie działania to zaostrzenie łuszczycy i zmniejszone wydalanie moczu. Bardzo rzadkie skutki to zapalenie trzustki, żółtaczka i obrzęk naczynioruchowy. Niektóre działania mają nieznaną częstość występowania, jak nieprawidłowa czynność serca i krótkowzroczność. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacja z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów.

  • Ilustracja poradnika Ephedrinum hydrochloricum WZF, 25 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Ephedrinum Hydrochloricum WZF może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami sympatykomimetycznymi, inhibitorami MAO, selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, linezolidem, glikozydami nasercowymi, acetazolamidem, oksytocyną i teofiliną. Efedryna może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak alkalizujące mocz i roztwory NaCl. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas stosowania leku. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Ranofren, 5 mg – dawkowanie leku

    Ranofren to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a dawka dobowa może być ustalana w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie jest zalecane. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się rozważenie mniejszej dawki początkowej. W przypadku planowanego zakończenia leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę leku.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine +pharma, 10 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine +pharma to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg na dobę w leczeniu schizofrenii i 15 mg na dobę w leczeniu epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od grupy pacjentów, takich jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osoby palące. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza i nie przerywali leczenia bez konsultacji.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine +pharma, 5 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine +pharma to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg na dobę, a dla pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby – 5 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. W przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała oraz zwiększenie stężenia prolaktyny.

  • Ilustracja poradnika Loratan pro, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Loratan pro to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, takich jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i przewlekła pokrzywka idiopatyczna. Zawiera loratadynę, która hamuje aktywność histaminy. Zalecane dawkowanie to 1 kapsułka (10 mg) raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany w ciąży i u osób nadwrażliwych na jego składniki. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, senność i zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Loratan pro, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Loratan pro może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, nerwowość, senność i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić bezsenność, zwiększenie apetytu, zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, nudności, suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia czynności wątroby, wysypka, łysienie i reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nurofen Express, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nurofen Express, zawierający ibuprofen, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to niestrawność, ból brzucha, nudności, bóle głowy, pokrzywka i świąd. Rzadziej mogą wystąpić biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia psychotyczne, depresja, szumy uszne, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość i obrzęki. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują smołowate stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Crohna, zmniejszenie ilości wydalanego moczu, martwicę brodawek nerkowych, zwiększenie stężenia sodu w osoczu krwi, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wskaźników morfologii krwi, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, obrzęk twarzy, języka i krtani,…

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 20 mg – dawkowanie leku

    Olanzapin Krka to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg dla epizodów manii. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od stanu pacjenta, w zakresie 5-20 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, oraz osoby palące tytoń, mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. W przypadku nagłego przerwania stosowania leku mogą pojawić się objawy odstawienia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 10 mg – dawkowanie leku

    Olanzapin Krka to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg dla epizodów manii. Dawka może być dostosowywana w zakresie 5-20 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby w podeszłym wieku, osoby z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osoby palące tytoń, mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze. W przypadku przerwania leczenia, dawkę należy stopniowo zmniejszać, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 7,5 mg – dawkowanie leku

    Olanzapin Krka to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg dla epizodów manii. Dawka może być dostosowana w zakresie 5-20 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osoby palące tytoń, mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze, niezależnie od posiłków. W przypadku odstawiania leku zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Aflofarm – wskazania – na co działa?

    Hydroxyzinum Aflofarm to lek stosowany w leczeniu lęku, świądu oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, a lek podaje się doustnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę, karmienie piersią, porfirię, wydłużenie odcinka QT w EKG, choroby układu krążenia oraz małe stężenie elektrolitów. Najczęstsze działania niepożądane to senność, suchość w jamie ustnej, ból głowy, uspokojenie, uczucie zmęczenia i znużenia.

  • Ilustracja poradnika Hydroxyzinum Aflofarm – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxyzinum Aflofarm może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwzakrzepowymi, barbituranami, lekami uspokajającymi, meperydyną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami monoaminooksydazy, fenytoiną oraz betahistyną. Może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak sacharoza, sodu benzoesan, glikol propylenowy oraz sód. Podczas przyjmowania hydroksyzyny nie wolno pić alkoholu, ponieważ nasila on działanie leku.

  • Ilustracja poradnika Olanzapin Krka, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Olanzapin Krka stosuje się w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10-15 mg na dobę, a dla specjalnych grup pacjentów, takich jak osoby starsze, dawka początkowa to 5 mg na dobę. Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. W przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i napadów paniki. Wenlafaksyna zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co pomaga złagodzić objawy tych schorzeń. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej, a nagłe przerwanie terapii nie jest zalecane. Axyven nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak drgawki, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby czy zespół serotoninowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Olanzin, 5 mg – dawkowanie leku

    Olanzin to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych wynosi 10 mg na dobę, a dla pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami nerek/wątroby – 5 mg na dobę. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie jest zalecane. W przypadku zakończenia leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, aby uniknąć objawów odstawienia. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała i hiperglikemia.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 37,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, stosowany jest w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, kaszel, dezorientacja, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, silny ból brzucha i zapalenie wątroby. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu czy zespół serotoninowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 37,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Axyven stosuje się w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Zalecane dawki różnią się w zależności od rodzaju zaburzenia: 75 mg na dobę dla depresji i uogólnionych zaburzeń lękowych, 37,5 mg na dobę przez 7 dni dla napadów paniki. Ważne jest, aby nie przerywać nagle leczenia i unikać alkoholu podczas terapii. Pacjenci powinni ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Axyven, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Axyven, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać leczenia nagle, aby uniknąć objawów odstawienia.