Menu

Arytmia

Produkty powiązane z arytmia
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
NeoMag Cardio, tabletki
NeoMag Cardio, tabletki
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Gerocilan, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Gerocilan, 2,5 mg – dawkowanie leku
  3. Sunitinib MSN, 37,5 mg – przeciwwskazania
  4. Sunitinib MSN, 50 mg – przeciwwskazania
  5. Sunitinib MSN, 25 mg – przedawkowanie leku
  6. Eferox, 150 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Eferox, 150 mcg – przedawkowanie leku
  8. Eferox, 150 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Eferox, 75 mcg – wskazania – na co działa?
  10. Eferox, 75 mcg – przedawkowanie leku
  11. Lenalidomide Eugia, 25 mg – przedawkowanie leku
  12. OlVit D3, 14 400 IU/ml – przeciwwskazania
  13. OlVit D3, 14 400 IU/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Lenalidomide Eugia, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Sorafenib Pharmascience, 200 mg – przeciwwskazania
  16. Daruph, 40 mg – wskazania – na co działa?
  17. Daruph, 55 mg – przedawkowanie leku
  18. Daruph, 55 mg – stosowanie u dzieci
  19. Tuxanuva – wskazania – na co działa?
  20. Migrenofen, 10 mg – przeciwwskazania
  21. Migrenofen, 10 mg – dawkowanie leku
  22. Ultrapiryna Fast C, 500 mg + 250 mg – przedawkowanie leku
  23. Levosimendan Kabi – wskazania – na co działa?
  24. Levosimendan Kabi – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Gerocilan, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gerocilan, zawierający tadalafil, jest lekiem stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból pleców, ból mięśni, zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa i niestrawność. Niezbyt częste działania obejmują zawroty głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, niewyraźne widzenie, ból oczu, trudności w oddychaniu, obecność krwi w moczu, przedłużoną erekcję, uczucie kołatania serca, wysokie lub niskie ciśnienie krwi, krwawienie z nosa, dzwonienie w uszach, obrzęk rąk, stóp lub kostek oraz uczucie zmęczenia. Rzadkie działania to omdlenia, drgawki, przemijająca utrata pamięci, obrzęk powiek, zaczerwienienie oczu, nagłe pogorszenie lub utrata słuchu, pokrzywka, krwawienie…

  • Ilustracja poradnika Gerocilan, 2,5 mg – dawkowanie leku

    Gerocilan to lek na zaburzenia erekcji. Zalecana dawka początkowa to 10 mg przed planowaną aktywnością seksualną. Można go stosować codziennie w dawce 5 mg, zmniejszając do 2,5 mg w razie potrzeby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tadalafil, stosowanie azotanów organicznych i niektóre choroby serca. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, pleców, mięśni i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib MSN, 37,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib MSN jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale ma pewne przeciwwskazania i wymaga środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na sunitynib lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem kwestie takie jak wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, serca, zaburzenia rytmu serca, zakrzepy, tętniak, mikroangiopatia zakrzepowa, choroby gruczołu tarczycy, trzustki, pęcherzyka żółciowego, wątroby, nerek, zabiegi chirurgiczne, problemy stomatologiczne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, drgawki oraz cukrzyca. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby płytek krwi, krwinek czerwonych i białych, zadyszka, wysokie ciśnienie krwi, skrajne zmęczenie, obrzęk, ból w jamie ustnej, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból…

  • Ilustracja poradnika Sunitinib MSN, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Sunitinib MSN jest stosowany w leczeniu nowotworów, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Nie należy stosować leku, jeśli pacjent ma nadwrażliwość na sunitynib, wysokie ciśnienie krwi, choroby krwi, choroby serca, zakrzepy, tętniak, mikroangiopatię zakrzepową, choroby tarczycy, choroby trzustki i pęcherzyka żółciowego, choroby wątroby, choroby nerek, planuje zabieg chirurgiczny, ma problemy stomatologiczne, choroby skóry, drgawki lub cukrzycę. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie istniejące schorzenia.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib MSN, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sunitinib MSN może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zmniejszenie liczby krwinek, problemy z sercem, nerkami, krwawienia oraz problemy skórne. Standardowe dawki to 50 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 37,5 mg/dobę dla pNET. Przedawkowanie występuje przy dawkach powyżej 75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz powyżej 50 mg/dobę dla pNET. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować standardowe środki wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy oraz innych zaburzeń związanych z funkcjonowaniem tarczycy. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zwiększenie apetytu, niepokój, pobudzenie, drżenie, ból głowy, ból w klatce piersiowej, łomotanie serca, nieregularny rytm serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, biegunka, nudności, zwiększona potliwość, skurcze mięśni, osłabienie mięśni oraz zmniejszenie gęstości kości. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne oraz przełom tarczycowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Eferox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych objawów, takich jak pobudzenie, dezorientacja, drażliwość, gorączka, ból w klatce piersiowej, szybkie lub nieregularne bicie serca, szybkie oddychanie, skurcze mięśni, ból głowy, niepokój, nadpobudliwość, nagłe zaczerwienienie, pocenie się, rozszerzenie źrenic, biegunka, drżenie, bezsenność, zmęczenie, lęki i nerwowość oraz napady padaczkowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, a w przypadku ostrego przedawkowania można zastosować węgiel leczniczy oraz leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, diazepam i chloropromazynę.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwpadaczkowymi, statynami i inhibitorami pompy protonowej. Produkty zawierające soję i diety bogate w błonnik mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy, zapobieganiu nawrotom wola, leczeniu wola łagodnego, terapii skojarzonej w nadczynności tarczycy oraz leczeniu raka tarczycy. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane, zazwyczaj wynosi 25-200 mikrogramów na dobę. Lek należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Możliwe działania niepożądane obejmują zwiększenie apetytu, niepokój, drżenie, ból w klatce piersiowej, wysokie ciśnienie krwi, biegunka, zwiększona potliwość, skurcze mięśni i osteoporoza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lewotyroksynę, nieleczoną nadczynność tarczycy, nieleczoną niedoczynność nadnerczy oraz ostre stany sercowe.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Eferox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki znacznie wyższe niż zalecane mogą powodować objawy takie jak pobudzenie, dezorientacja, drażliwość, gorączka, ból w klatce piersiowej, tachykardia, arytmia, szybkie oddychanie, skurcze mięśni, ból głowy, niepokój, nadpobudliwość, nagłe zaczerwienienie, pocenie się, rozszerzenie źrenic, biegunka, drżenie, bezsenność, zmęczenie, lęki i nerwowość. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy. Leczenie obejmuje podanie węgla leczniczego, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, diazepam i chloropromazynę.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Eugia, 25 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lenalidomide Eugia może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, anemia, gorączka, obrzęki, problemy z sercem i nerkami. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta, podawanie leków wspomagających, przerwanie leczenia w razie potrzeby oraz podawanie płynów.

  • Ilustracja poradnika OlVit D3, 14 400 IU/ml – przeciwwskazania

    OlVit D3 to lek zawierający cholekalcyferol (witaminę D3), stosowany w zapobieganiu i leczeniu niedoboru witaminy D, leczeniu krzywicy oraz jako uzupełnienie leczenia osteoporozy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, hiperkalcemię, hiperkalciurię, kamienie nerkowe, hiperkalcemię, ciężką miażdżycę i ciężkie zaburzenia czynności nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje glikozydy nasercowe, tiazydowe leki moczopędne, ma zaburzenia czynności nerek, sarkoidozę lub zmniejszoną masę kostną z powodu braku aktywności. OlVit D3 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak rifampicyna, izoniazyd, glikozydy nasercowe, tiazydowe leki moczopędne, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, prymidon, orlistat, cholestyramina, leki zawierające…

  • Ilustracja poradnika OlVit D3, 14 400 IU/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    OlVit D3 może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak rifampicyna, izoniazyd, glikozydy nasercowe, tiazydowe leki moczopędne, leki przeciwpadaczkowe, orlistat, cholestyramina, leki zawierające magnez i glin. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania OlVit D3. Ponadto, należy zachować ostrożność w przypadku przyjmowania żywności wzbogaconej w witaminy. W dostępnych dokumentach nie ma informacji na temat interakcji OlVit D3 z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Eugia, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lenalidomide Eugia może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym środkami antykoncepcyjnymi, digoksyną i warfaryną. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem, produktami zawierającymi laktozę i sodem. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ może to nasilać działania niepożądane leku, takie jak zawroty głowy, zmęczenie i senność.

  • Ilustracja poradnika Sorafenib Pharmascience, 200 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sorafenib Pharmascience należy omówić z lekarzem wszystkie przeciwwskazania i środki ostrożności. Leku nie należy przyjmować w przypadku nadwrażliwości na sorafenib lub inne składniki. Należy zachować ostrożność w przypadku zmian na skórze, podwyższonego ciśnienia tętniczego, tętniaka, cukrzycy, krwawień, problemów z sercem, nieprawidłowej czynności elektrycznej serca, zabiegów chirurgicznych, interakcji z innymi lekami, stosowania antybiotyków, zaburzeń czynności wątroby i nerek, oraz w przypadku planowania ciąży. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacje z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Daruph, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Daruph, zawierający dazatynib, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (PBSz), ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) z chromosomem Philadelphia (Ph+) oraz limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego PBSz. Dawkowanie zależy od rodzaju białaczki oraz wieku i masy ciała pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, duszność, biegunka, nudności, wymioty, wysypka skórna, gorączka, obrzęk twarzy, rąk i stóp, bóle głowy, uczucie zmęczenia, krwawienie, bóle mięśni, bóle brzucha.

  • Ilustracja poradnika Daruph, 55 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Daruph, zawierającego dazatynib, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, kaszel, omdlenie, niespodziewane krwawienie, gorączka i zmęczenie. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych pacjentów w fazie przewlekłej PBSz wynosi 79 mg raz na dobę, a dla pacjentów w fazie akceleracji lub w fazie przełomu blastycznego PBSz oraz z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) to 111 mg raz na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby nie próbować samodzielnie leczyć przedawkowania i nie przyjmować dodatkowych dawek…

  • Ilustracja poradnika Daruph, 55 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Daruph u dzieci jest możliwe, ale wymaga ścisłego nadzoru medycznego i dostosowania dawki do masy ciała. Alternatywne leki, takie jak imatynib i nilotynib, mogą być stosowane w przypadku, gdy Daruph nie jest odpowiedni. Ważne jest monitorowanie działań niepożądanych i regularne badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Tuxanuva – wskazania – na co działa?

    Lek Tuxanuva, zawierający dabigatran eteksylan, jest stosowany w zapobieganiu zakrzepom po operacjach ortopedycznych, zapobieganiu udarom i zatorowości u pacjentów z migotaniem przedsionków, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz w leczeniu zakrzepicy u dzieci. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ ryzyko powstania zakrzepu krwi może być większe. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Migrenofen, 10 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Migrenofen, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie inhibitorów MAO, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek, przebyte incydenty naczyniowo-mózgowe, umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie tętnicze, dolegliwości ze strony serca, niedrożność tętnic, stosowanie pochodnych alkaloidów sporyszu oraz innych leków z grupy tryptanów. Ważne jest również, aby pacjent poinformował lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o ewentualnych czynnikach ryzyka chorób serca. W przypadku wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Migrenofen, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Migrenofen stosuje się w leczeniu napadów migrenowych bólów głowy u dorosłych. Zalecana dawka to 10 mg, a dla pacjentów przyjmujących propranolol lub ze schorzeniami wątroby/nerek – 5 mg. Lamelkę należy umieścić na języku, gdzie się rozpuści i zostanie połknięta ze śliną. Leku nie należy stosować profilaktycznie ani długotrwale bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, przyjmowanie MAO, ciężkie zaburzenia wątroby/nerek, przebyte udary i choroby serca. Możliwe działania niepożądane to senność, zawroty głowy, kołatania serca, nudności i ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Ultrapiryna Fast C, 500 mg + 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ultrapiryna Fast C może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, szumy uszne, nudności, wymioty, ból głowy, splątanie, przyspieszony oddech, wysoka gorączka, zaburzenia układu oddechowego, pracy serca, utrata płynów i elektrolitów, krwawienia z układu pokarmowego oraz zaburzenia neurologiczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Kabi – wskazania – na co działa?

    Levosimendan Kabi to lek stosowany w leczeniu ostrej, zdekompensowanej, ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. Jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący. Dawkowanie leku jest dostosowywane indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia, niedociśnienie i ból głowy. Lek należy przechowywać w lodówce i zużyć natychmiast po rozcieńczeniu.

  • Ilustracja poradnika Levosimendan Kabi – interakcje z lekami i alkoholem

    Levosimendan Kabi może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak digoksyna, leki beta-adrenolityczne, monoazotan izosorbidu oraz inhibitory CYP2C8. Lek może również wpływać na stężenie potasu we krwi. Zawiera znaczną ilość alkoholu, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz zmieniać działanie innych leków.