Konsekwencje przedawkowania leku Tisercin: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Tisercin, zawierający substancję czynną lewomepromazynę, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawki przedawkowania
Zalecana dawka dobowa leku Tisercin wynosi 75-100 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawka przekracza te wartości, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy[2].
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie leku Tisercin może prowadzić do różnych objawów, w tym:
- Hipotonia – znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy, osłabienia lub omdleń[1].
- Gorączka – podwyższona temperatura ciała[1].
- Zaburzenia przewodzenia w sercu – takie jak wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes, blok przedsionkowo-komorowy, co może prowadzić do nagłej śmierci lub zatrzymania akcji serca[1].
- Objawy pozapiramidowe – takie jak sztywność mięśni, skurcze mięśni i ruchy mimowolne[2].
- Sedacja – nadmierna senność lub śpiączka[1].
- Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego – napady padaczkowe[1].
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – groźna reakcja przejawiająca się gorączką, sztywnością mięśni, splątaniem, zlewnymi potami i zmianami rytmu serca[2].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Tisercin, zaleca się monitorowanie następujących parametrów[1]:
- Równowaga kwasowo-zasadowa – monitorowanie pH krwi.
- Równowaga wodno-elektrolitowa – monitorowanie poziomów elektrolitów w osoczu.
- Czynność nerek – monitorowanie ilości moczu i stężenia enzymów wątrobowych.
- EKG – monitorowanie czynności serca.
- Stężenie CPK – w przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego.
W zależności od wyników monitorowanych parametrów należy stosować odpowiednie leczenie objawowe, takie jak dożylne podawanie płynów, pozycja Trendelenburga, dopamina i (lub) noradrenalina w przypadku hipotonii, diazepam lub fenytoina w przypadku drgawek oraz mannitol w przypadku rabdomiolizy[1].
Słownik pojęć
- Lewomepromazyna – substancja czynna leku Tisercin, stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych.
- Hipotonia – znaczne obniżenie ciśnienia krwi.
- Objawy pozapiramidowe – objawy neurologiczne, takie jak sztywność mięśni, skurcze mięśni i ruchy mimowolne.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – groźna reakcja na leki przeciwpsychotyczne, objawiająca się gorączką, sztywnością mięśni, splątaniem i zmianami rytmu serca.
- Równowaga kwasowo-zasadowa – stan równowagi pH krwi.
- Równowaga wodno-elektrolitowa – stan równowagi elektrolitów w osoczu.
- EKG – elektrokardiogram, badanie czynności serca.
- CPK – fosfokinaza kreatynowa, enzym, którego stężenie jest monitorowane w przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego.
- Rabdomioliza – rozpad mięśni, który może prowadzić do uszkodzenia nerek.
Materiały źródłowe
| Dawka dobowa | 75-100 mg |
| Objawy przedawkowania | Hipotonia, gorączka, zaburzenia przewodzenia w sercu, objawy pozapiramidowe, sedacja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, złośliwy zespół neuroleptyczny |
| Postępowanie | Monitorowanie parametrów życiowych, leczenie objawowe |


















