Jak dawkować lek Jardiance? Szczegółowy przewodnik
W artykule omówimy szczegółowe dawkowanie leku Jardiance, który jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek. Zawiera on substancję czynną – empagliflozynę, która działa poprzez zwiększenie wydalania glukozy z moczem, co pomaga w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące dawkowania, które powinny być przestrzegane przez pacjentów, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Informacje te pochodzą z dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego” (https://leki.pl/chpl/100315976).
Spis treści
- Dawkowanie w cukrzycy typu 2
- Dawkowanie w niewydolności serca
- Dawkowanie w przewlekłej chorobie nerek
- Szczególne grupy pacjentów
- Słownik pojęć
Dawkowanie w cukrzycy typu 2
Zalecana dawka początkowa dla pacjentów z cukrzycą typu 2 wynosi 10 mg empagliflozyny raz na dobę. Dawka ta może być zwiększona do 25 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje tę dawkę i wymaga ściślejszej kontroli glikemii. Maksymalna dawka dobowa to 25 mg. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją zażyć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym, ale nie należy przyjmować podwójnej dawki tego samego dnia[1].
Dawkowanie w niewydolności serca
W przypadku pacjentów z niewydolnością serca, zalecana dawka wynosi 10 mg empagliflozyny raz na dobę. Nie zaleca się zwiększania dawki w tej grupie pacjentów, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności wyższych dawek w tej populacji[1].
Dawkowanie w przewlekłej chorobie nerek
Dla pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, również zaleca się dawkę 10 mg empagliflozyny raz na dobę. W przypadku pacjentów z eGFR (szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej) poniżej 60 ml/min/1,73 m², nie zaleca się zwiększania dawki, a pacjenci z eGFR poniżej 20 ml/min/1,73 m² nie powinni rozpoczynać leczenia empagliflozyną[1].
Szczególne grupy pacjentów
W przypadku pacjentów w podeszłym wieku (75 lat i więcej) oraz pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, należy zachować ostrożność i monitorować stan nawodnienia oraz eGFR. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki, jednak należy zachować ostrożność[1].
Słownik pojęć
- Cukrzyca typu 2 – przewlekła choroba metaboliczna charakteryzująca się hiperglikemią, wynikająca z oporności na insulinę lub niewystarczającego wydzielania insuliny.
- Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pomieścić wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
- Przewlekła choroba nerek – postępujące uszkodzenie nerek, które prowadzi do ich niewydolności.
- eGFR – szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik funkcji nerek.
| Wskazanie | Dawka początkowa | Maksymalna dawka |
|———–|——————|——————|
| Cukrzyca typu 2 | 10 mg raz na dobę | 25 mg raz na dobę |
| Niewydolność serca | 10 mg raz na dobę | – |
| Przewlekła choroba nerek | 10 mg raz na dobę | – |


















