Dlaczego wycofano srebro koloidalne do picia? Poznaj fakty!

Czym jest srebro koloidalne do picia?

Srebro koloidalne (łac. Argentum colloidale) jest niczym innym, jak zawiesiną malutkich cząsteczek srebra w wodzie. Są one na tyle małe (mniej niż 100 nm), że są równomiernie rozproszone i nie osiadają na dnie. Dzieje się tak, ponieważ mają jednakowy ładunek elektryczny, dzięki czemu odpychają się od siebie. Pytanie tylko, czy srebro koloidalne jest bezpieczne do picia [1]?

Srebro koloidalne do picia – na co pomaga?

Na co pomaga srebro koloidalne do picia? Właściwości srebra były już znane i wykorzystywane w starożytności. Było ono wykorzystywane w zapobieganiu i leczeniu infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Znano również jego działanie przeciwzapalne. W kolejnych wiekach coraz lepiej zrozumiano mechanizmy działania srebra, dzięki czemu jego popularność rosła. Została ona zahamowana dopiero przez odkrycie znacznie skuteczniejszych antybiotyków.

Nie tak dawno powróciło do łask, szczególnie w tzw. medycynie alternatywnej. Na co pomaga srebro koloidalne do picia? Przy odpowiedzi na to pytanie natrafia się na problemy. Nie powinno się go pod żadnym pozorem stosować doustnie! Ludzki organizm nie jest w stanie metabolizować i eliminować metali ciężkich. W związku z tym metale, takie jak srebro, kumulują się i działają toksycznie. Oznacza to w skrócie, że każda ilość srebra przyjęta doustnie, zostaje już w organizmie do końca życia [1,2]. 

Gdzie kupić srebro koloidalne do picia?

Srebro koloidalne do picia było dostępne w handlu jako suplement diety do 2015 roku. W tym roku na terenie Unii Europejskiej weszły przepisy zabraniające rejestrowanie produktów zawierających srebro stosowanych doustnie. W związku z tym srebro koloidalne do picia zniknęło z rynku i obecnie na terenie Unii Europejskiej jest nie do kupienia [2,3]. 

Dlaczego wycofano srebro koloidalne do picia?

Głównym powodem wycofania srebra koloidalnego do picia był brak potwierdzenia w badaniach naukowych korzystnego wpływu na zdrowie srebra koloidalnego do picia. Jednocześnie pojawiało się coraz więcej publikacji na temat argyrii, czyli srebrzycy. Jest to choroba na skutek zbyt długotrwałego przyjmowania związków srebra. Do najbardziej charakterystycznych objawów należą szaroniebieskie zabarwienie błon śluzowych i skóry. Preparaty z nanosrebrem są bezpieczne do stosowania zewnętrznie (w przeciwieństwie do np. azotanu srebra) [1,2]. 

Jak stosować srebro koloidalne do picia?

Jak w takim razie stosować srebro koloidalne do picia, jeśli nie można go pić? Może być bez przeszkód stosowane zewnętrznie, m.in. w:

• wielu chorobach skóry, takich jak łuszczyca, egzemy, atopowe zapalenie skóry czy trądzik;
• leczeniu ran, chociażby pod postacią specjalnych opatrunków nasączonych srebrem koloidalnym;
• infekcjach górnych dróg oddechowych, jako spraye do nosa czy gardła o działaniu przeciwzapalnym;
• leczeniu chorób oczu, np. ostrego bakteryjnego zapalenia spojówek;
• przebiegu opryszczki wargowej, jako środek łagodzący swędzenie czy pieczenie [2].

Czy srebro koloidalne stosowane zewnętrznie jest bezpieczne?

Generalnie srebro stosowane zewnętrznie jest uznawane za bezpieczne. Jest ono szczególnie skuteczne w leczeniu trudno gojących się ran. Nie wolno go jednak stosować przewlekle, ponieważ może powodować szereg działań niepożądanych:

• wywołać argyrię, czyli srebrzycę, spowodowaną nadmierną kumulacją srebra w organizmie, widoczne jako szaroniebieskie zabarwienie skóry i błon śluzowych;
• kumulowanie się srebra w organizmie może prowadzić do upośledzenia działania m.in. wątroby, płuc czy trzustki;
• stosowane w kroplach do oczu może prowadzić do przesuszania gałki ocznej;
• może powodować świąd, pokrzywkę czy rumień [1,2].

Podsumowanie

Srebro koloidalne do picia jest trucizną. Są to mocne słowa, ale niestety nieprzesadzone. Jest wiele powodów, dla których wycofano srebro koloidalne do picia. Srebro, jako metal ciężki, kumuluje się w organizmie, ponieważ nie ma on możliwości jego eliminacji. Krótko mówiąc, raz spożyte, zostaje w człowieku już do końca jego życia. Jeżeli jego stężenie w organizmie będzie zbyt wysokie, może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych. Może być za to stosowane z powodzeniem zewnętrznie, chociażby w postaci opatrunków czy sprayów, przeznaczonych do stosowania na trudno gojące się rany.