Szczepienia przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu stanowią najskuteczniejszą metodę prewencji tej poważnej choroby wirusowej. Dostępne szczepionki osiągają skuteczność na poziomie 95-99% i są zalecane przez Światową Organizację Zdrowia jako podstawowy środek ochrony w obszarach endemicznych12.
Dostępne szczepionki i ich charakterystyka
Obecnie na świecie dostępne są cztery główne szczepionki przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu o potwierdzonej jakości3. W Europie stosowane są dwie szczepionki: FSME-IMMUN (wcześniej TicoVac) produkowana w Austrii oraz Encepur produkowana w Niemczech, oparte na europejskich szczepach wirusa34. W Federacji Rosyjskiej dostępne są TBE-Moscow i EnceVir, oparte na dalekowschodnich szczepach wirusa3.
W Stanach Zjednoczonych w sierpniu 2021 roku FDA zatwierdziła szczepionkę TICOVAC (produkowaną przez Pfizer) dla osób w wieku od 1 roku wzwyż56. Jest to pierwsza szczepionka przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu zatwierdzona w USA, chociaż była stosowana w Europie przez ponad 20 lat78.
Schemat podstawowych szczepień
Podstawowy schemat immunizacji obejmuje serię trzech dawek podawanych w określonych odstępach czasowych9. Pierwsza dawka jest podawana w momencie rozpoczęcia szczepień (miesiąc 0), druga dawka po 1-3 miesiącach, a trzecia dawka po 9-12 miesiącach od pierwszej910.
Dla osób wymagających szybszej ochrony dostępne są przyspieszone schematy szczepień11. Cały podstawowy cykl szczepień może zostać ukończony w ciągu zaledwie 6 miesięcy12. W przypadku podróży pierwsza dawka powinna być podana co najmniej miesiąc przed wyjazdem, a druga dawka co najmniej 2 tygodnie przed potencjalną ekspozycją1013.
Szczepienia można rozpoczynać o każdej porze roku, jednak zaleca się wykonanie pierwszych dwóch dawek w miesiącach zimowych, aby uzyskać ochronę przed sezonem aktywności kleszczy1415. Taki harmonogram pozwala organizmowi na wytworzenie przeciwciał przed okresem największego ryzyka zakażenia.
Dawki przypominające i długotrwała ochrona
Po zakończeniu podstawowego cyklu szczepień zalecana jest pierwsza dawka przypominająca po 3 latach910. Kolejne dawki przypominające powinny być podawane w różnych odstępach czasowych w zależności od wieku pacjenta16.
Dla osób poniżej 60. roku życia zaleca się dawki przypominające co 5 lat, natomiast osoby w wieku 60 lat i starsze powinny otrzymywać dawki przypominające częściej – co 3 lata1017. Ta różnica wynika z szybszego osłabiania odporności u osób starszych, u których ochrona może słabnąć już po roku od szczepienia16.
Wskazania do szczepień
Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia dla wszystkich grup wiekowych, włączając dzieci, w obszarach wysoce endemicznych, gdzie występuje 5 lub więcej przypadków na 100 000 mieszkańców rocznie318. Centralna Europejska Grupa Świadomości Szczepień (CEVAG) zdecydowanie zaleca wprowadzenie powszechnych szczepień przeciwko KZM dla osób od 1. roku życia we wszystkich krajach o bardzo wysokim ryzyku infekcji18.
Szczepienia są szczególnie zalecane dla osób zawodowo narażonych na kontakt z kleszczami, takich jak17:
- Leśnicy i pracownicy gospodarki leśnej
- Rolnicy pracujący na terenach wiejskich
- Żołnierze stacjonujący w obszarach endemicznych
- Strażnicy graniczni i strażacy
- Pracownicy laboratoriów obsługujący wirus KZM
Równie ważne są szczepienia dla osób aktywnie spędzających czas na świeżym powietrzu, takich jak biegacze, wędrownicy, zbieracze grzybów, właściciele psów, myśliwi oraz uczestnicy obozów i praktyk zawodowych17.
Szczepienia u dzieci
Szczepionka przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu jest zatwierdzona do stosowania u dzieci od 1. roku życia519. W Szwecji zalecany schemat szczepień różni się w zależności od wieku: osoby poniżej 50. roku życia otrzymują serię trzech dawek (w miesiącach 0, 1-3 i 5), podczas gdy osoby powyżej 50. roku życia otrzymują cztery dawki (w miesiącach 0, 1, 3 i 5)20.
W obszarach wysokoendemicznych WHO zaleca szczepienia dla wszystkich dzieci jako część narodowych lub regionalnych programów szczepień21. Przełomowe infekcje u zaszczepionych dzieci występują sporadycznie, a szczepionka zapewnia skuteczną ochronę przed ciężkim przebiegiem choroby21.
Szczepienia dla podróżnych
Szczepienia przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu są szczególnie zalecane dla podróżnych udających się do obszarów endemicznych, zwłaszcza tych planujących2223:
- Długotrwałe pobyty w krajach wysokiego ryzyka
- Intensywne aktywności na świeżym powietrzu w lasach lub obszarach wiejskich
- Wędrówki, biwakowanie, jazdę na rowerze, wędkarstwo
- Prace lub praktyki zawodowe w obszarach endemicznych
Osoby planujące podróże powinny skonsultować się z lekarzem lub kliniką medycyny podróży co najmniej 6 tygodni przed wyjazdem24. Nawet jeśli szczepionka nie jest dostępna w kraju pochodzenia, można ją otrzymać po przybyciu do miejsca docelowego22.
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Szczepionka TICOVAC nie powinna być podawana osobom z ciężkimi reakcjami alergicznymi (np. anafilaksją) na którykolwiek składnik szczepionki19. Podczas podawania szczepionki musi być dostępne odpowiednie leczenie medyczne i nadzór w celu opanowania możliwych reakcji anafilaktycznych19.
Ważne jest, aby pamiętać, że szczepionka może nie chronić wszystkich osób przed kleszczowym zapaleniem mózgu19. Osoby z osłabioną odpornością mogą mieć zmniejszoną odpowiedź na szczepionkę19. Przełomowe infekcje u zaszczepionych osób są jednak rzadkie i stanowią jedynie 1,7-5% wszystkich przypadków choroby25.
Skuteczność szczepień w praktyce
Doświadczenia krajów, które wprowadziły powszechne programy szczepień, potwierdzają wysoką skuteczność immunizacji. W Austrii zaszczepialność wzrosła z 6% w 1980 roku do 82-85% trzydzieści lat później, co doprowadziło do spadku liczby przypadków o około 85%25. W ciągu czterech dekad podano tam ponad 35 milionów dawek, co doprowadziło do znacznego spadku zachorowalności i niemal całkowitego wyeliminowania choroby9.
Osoby, które wcześniej przeszły kleszczowe zapalenie mózgu, są uważane za chronione przed chorobą i nie wymagają szczepienia14. Uważa się, że wcześniejsza infekcja zapewnia długotrwałą odporność21, chociaż dokładny czas trwania tej ochrony wymaga dalszych badań, uwzględniających zarówno odpowiedź humoralną, jak i komórkową26.






















