Badania obrazowe stanowią istotny element diagnostyki choroby zwyrodnieniowej stawów, choć nie zawsze są niezbędne do postawienia rozpoznania1. Wybór odpowiedniej metody obrazowania zależy od stopnia zaawansowania choroby, lokalizacji zmian oraz potrzeb klinicznych2.
Radiografia – złoty standard diagnostyki
Zdjęcia rentgenowskie pozostają podstawową metodą obrazowania w diagnostyce choroby zwyrodnieniowej stawów3. RTG jest ekonomiczną i szeroko dostępną metodą, która może być szybko wykonana4. W obszarach obciążonych ciężarem ciała rentgenogramy mogą ukazać utratę szpary stawowej, a także sklerozę i tworzenie torbieli w kości podchrzęstnej4.
Typowe zmiany widoczne na zdjęciach rentgenowskich obejmują zwężenie szpary stawowej, osteofity (wyrośla kostne), sklerozę podchrzęstną oraz tworzenie torbieli podchrzęstnych5. Zdjęcia RTG mogą również pokazać ostrogi kostne wokół stawu6, które są charakterystycznym objawem próby kompensacji przez organizm utraty chrząstki7.
Szczególnie ważne są zdjęcia wykonywane w pozycji stojącej, które lepiej odzwierciedlają rzeczywiste obciążenie stawów3. W przypadku stawów kolanowych zdjęcia w pozycji stojącej są złotym standardem potwierdzającym rozpoznanie3.
Rezonans magnetyczny – szczegółowa ocena tkanek
Badanie MRI nie jest powszechnie potrzebne do rozpoznania choroby zwyrodnieniowej stawów, ale może dostarczyć dodatkowych informacji w skomplikowanych przypadkach6. MRI zapewnia szczegółowe przekrojowe obrazy tkanek miękkich, takich jak chrząstka, ścięgna i więzadła10.
Główną zaletą MRI jest możliwość wizualizacji wszystkich struktur wewnątrz stawu11. W przeciwieństwie do RTG, które dostarcza informacji głównie o kościach, MRI pozwala na ocenę chrząstki stawowej, błony maziowej, więzadeł i innych struktur miękkotkankowych11.
MRI może wykryć reaktywny obrzęk szpiku kostnego, zapalenie tkanek miękkich oraz zmiany zwyrodnieniowe chrząstki i uszkodzenia innych tkanek miękkich związanych z chorobą zwyrodnieniową2. Badanie to jest szczególnie przydatne, gdy staw „blokuje się” lub „wypada”9.
Rezonans magnetyczny może również wykryć zmiany zwyrodnieniowe wcześniej niż standardowe zdjęcia rentgenowskie12. Chociaż MRI nie jest zawsze potrzebne do rozpoznania choroby zwyrodnieniowej, może być zlecone w celu oceny tkanek miękkich stawu lub wykluczenia innych możliwych rozpoznań7.
Ultrasonografia stawów
Ultrasonografia wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do tworzenia obrazów tkanek miękkich, chrząstki i struktur wypełnionych płynem w okolicy stawów10. Badanie USG jest szczególnie czułe w identyfikowaniu torbieli maziowych, które czasami tworzą się w stawach dotkniętych chorobą zwyrodnieniową13.
Lekarze w NYU Langone często używają ultrasonografii w gabinecie lekarskim do oceny ważnego aspektu wnętrza stawu kolanowego, którego nie można zobaczyć na RTG – tkanek miękkich otaczających kość, takich jak błona maziowa14. USG może również pomóc w identyfikacji ostróg kostnych, gromadzenia się płynu i zapalenia związanego z chorobą zwyrodnieniową12.
Dodatkowo ultrasonografia jest wykorzystywana do kierowania igłą podczas pobierania płynu stawowego lub wstrzykiwania leków do stawu10. Może wykryć małe zmiany w tkankach stawu kolanowego, takie jak torbiele, gromadzenie się płynu, rozpad chrząstki, pogrubienie błony maziowej czy ostrogi kostne15.
Tomografia komputerowa
Badania CT łączą informacje z wielu zdjęć rentgenowskich wykonanych pod różnymi kątami, tworząc przekrojowe obrazy struktur wewnętrznych16. CT może wizualizować zarówno kości, jak i otaczające je tkanki miękkie16.
Badania CT są szczególnie dobre w pokazywaniu kości i osteofitów (ostróg kostnych)13. Tomografia komputerowa dostarcza głównie informacji o strukturach kostnych stawu, ale w większym szczególe niż zwykłe zdjęcia rentgenowskie11.
Kiedy zlecać badania obrazowe
Obrazowanie za pomocą RTG nie jest rutynową częścią stawiania diagnozy17. Może być przydatne, gdy brakuje jasności co do źródła bólu stawów innych niż choroba zwyrodnieniowa17. Jednak badania obrazowe są wymagane przed zabiegiem wymiany stawu, aby pomóc w określeniu stopnia zaawansowania i prowadzeniu procedury17.
RTG lub MRI może być zlecone, jeśli pacjent nie reaguje na leczenie lub plan postępowania, lub jeśli pacjent i lekarz planują operację, gdzie obrazowanie byłoby pomocne1. Ważne jest, aby pamiętać, że objawy choroby zwyrodnieniowej stawów nie zawsze odpowiadają temu, co znajduje się na obrazowaniu1.
Radiografia może być przydatna w potwierdzeniu rozpoznania i wykluczeniu innych schorzeń18. Dalsze testy, takie jak RTG lub badania krwi, zazwyczaj nie są potrzebne, ale mogą być wykorzystane do wykluczenia innych możliwych przyczyn, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy złamanie kości19.
Ograniczenia i interpretacja wyników
Ważnym aspektem diagnostyki obrazowej jest fakt, że wiele osób ma oznaki choroby zwyrodnieniowej stawów widoczne na obrazowaniu medycznym, nawet jeśli nie doświadczają objawów7. Obrazowanie medyczne jest tylko jednym narzędziem diagnostycznym i musi być używane w połączeniu z wywiadem z pacjentem i badaniem fizykalnym7.
Tak jak nie ma standardowych testów laboratoryjnych, które specyficznie diagnozują chorobę zwyrodnieniową stawów, tak nie ma też testów laboratoryjnych, które mierzą jej postęp8. Badania obrazowe, głównie RTG, mogą być używane do monitorowania stopnia uszkodzenia stawów, jednak głównym wyznacznikiem ciężkości choroby są objawy pacjenta, w tym ból, sztywność i funkcjonowanie8.
Około jednej trzeciej osób z chorobą zwyrodnieniową stawów widoczną na RTG ma objawy takie jak ból czy obrzęk20. RTG może pokazać zwężenie przestrzeni między stawem, osteofity, tworzenie torbieli i stwardnienie kości podstawowej20. Systemy punktacji były używane przez lekarzy do oceny stopnia zmian kostnych na RTG20.





















