Epidemiologia atopowego zapalenia skóry u dorosłych przez długi czas była niedocenianym aspektem tej choroby, głównie ze względu na powszechne przekonanie, że AZS jest przede wszystkim schorzeniem dziecięcym, które „wypala się” wraz z wiekiem. Współczesne badania epidemiologiczne pokazują jednak znacznie bardziej złożony obraz, ujawniając, że choroba u dorosłych nie tylko jest częstsza niż wcześniej sądzono, ale również wykazuje odmienne charakterystyki kliniczne i epidemiologiczne1.
Częstość występowania AZS u dorosłych
Aktualne dane epidemiologiczne wskazują, że atopowe zapalenie skóry dotyka 2-10% dorosłych w krajach rozwiniętych, przy czym prawdziwa częstość występowania prawdopodobnie oscyluje między 6-8% w całym okresie dorosłości1. W Stanach Zjednoczonych badania National Health Interview Survey wykazały roczną częstość występowania AZS wśród dorosłych na poziomie 7,2-10,2%, przy czym bardziej wiarygodne szacunki wskazują na około 7,2%1.
Dane z różnych krajów pokazują znaczną variabilność w częstości występowania. W badaniu Atopic Dermatitis in America stwierdzono, że AZS występuje u 7,3% dorosłych Amerykanów, z czego około 40% ma umiarkowane lub ciężkie objawy2. W Polsce częstość występowania AZS wśród dorosłych wynosi 2,24%, co odpowiada około 705 tysiącom dorosłych pacjentów3. W Wielkiej Brytanii około 3% dorosłych (1,5 miliona osób) cierpi na atopowe zapalenie skóry4.
AZS o początku w wieku dorosłym
Jednym z najważniejszych odkryć współczesnej epidemiologii AZS jest znaczny odsetek przypadków rozpoczynających się w wieku dorosłym. Metaanaliza 17 badań dotyczących AZS o początku w dorosłości (definiowanym jako wiek rozpoczęcia ≥16 lat) wykazała, że 26,1% wszystkich przypadków dorosłego AZS to przypadki o początku w dorosłości5. To odkrycie znacząco zmienia tradycyjne postrzeganie AZS jako choroby wyłącznie dziecięcej.
Badanie z Nigerii wykazało jeszcze wyższy odsetek – 68,4% dorosłych pacjentów z AZS rozwinęło chorobę po 18. roku życia, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z danymi sprzed 20 lat, gdy odsetek ten wynosił jedynie 15,5%6. Te dane sugerują nie tylko lepsze rozpoznawanie choroby u dorosłych, ale również rzeczywisty wzrost częstości przypadków o początku w dorosłości.
Charakterystyka AZS u osób starszych
Badania epidemiologiczne ujawniły, że atopowe zapalenie skóry u osób starszych (75-99 lat) ma odmienne charakterystyki w porównaniu z młodszymi grupami wiekowymi. W populacyjnym badaniu kohortowym obejmującym ponad 9 milionów osób z Wielkiej Brytanii stwierdzono, że AZS u osób starszych charakteryzuje się większą aktywnością choroby przez dłuższy okres obserwacji, większym prawdopodobieństwem umiarkowanego lub ciężkiego przebiegu oraz częstszym występowaniem u mężczyzn7.
Co więcej, częstość występowania AZS wśród dorosłych wykazuje tendencję wzrostową wraz z wiekiem i czasem kalendarzowym78. Ten trend może być związany z lepszym rozpoznawaniem choroby, zmianami w ekspozycji na czynniki środowiskowe oraz procesami starzenia się układu immunologicznego.
Trendy czasowe i zmiany demograficzne
Analiza trendów czasowych w epidemiologii AZS u dorosłych ujawnia fascynujące zmiany demograficzne. W Korei Południowej obserwowano ogólny wzrost częstości występowania AZS z 3,88% w 2002 roku do 5,03% w 2019 roku9. Szczególnie interesujące są zmiany w rozkładzie wiekowym pacjentów – odsetek dorosłych pacjentów (≥20 lat) wzrósł z 21% w 2002 roku do 58% w 2019 roku9.
Te zmiany mogą być związane z różnymi czynnikami, w tym zanieczyszczeniem powietrza, zwiększonym statusem społeczno-ekonomicznym, stresem psychologicznym oraz lepszą dostępnością opieki zdrowotnej10. W krajach rozwiniętych obserwuje się również lepsze rozpoznawanie i diagnozowanie AZS u dorosłych, co może częściowo tłumaczyć pozorny wzrost częstości występowania.
Obciążenie chorobą u dorosłych
Atopowe zapalenie skóry u dorosłych wiąże się ze znacznym obciążeniem chorobą, które często przewyższa to obserwowane u dzieci. Dorośli z AZS zgłaszają wyższe wskaźniki lęku (29,8%), depresji (31,2%) i zaburzeń snu (33,2%) w porównaniu z populacją ogólną11. Około 90% dorosłych pacjentów doświadcza codziennego świądu, a 50% wskazuje, że choroba znacząco wpływa na ich codzienne życie11.
Ekonomiczne konsekwencje AZS u dorosłych są również znaczące. Całkowite roczne koszty związane z AZS wzrosły do szacowanych 5,3 miliarda dolarów w 2015 roku, przy czym bezpośrednie koszty medyczne przekroczyły 1 miliard dolarów rocznie już w 2004 roku11. Prawie jedna trzecia dorosłych z AZS doświadczyła wyzwań w życiu szkolnym lub zawodowym, a 14% uważa, że choroba wpłynęła negatywnie na ich rozwój akademicki lub zawodowy12.
Wykorzystanie zasobów opieki zdrowotnej
Dorośli z atopowym zapaleniem skóry wykazują znacznie większe wykorzystanie zasobów opieki zdrowotnej w porównaniu z populacją ogólną. Badanie izraelskie obejmujące ponad 116 tysięcy pacjentów z AZS wykazało ponad 5-krotny wzrost wizyt w poradniach dermatologicznych, ponad 3-krotny wzrost wizyt w poradniach alergologicznych oraz prawie 7-krotny wzrost hospitalizacji w porównaniu z grupą kontrolną13.
To zwiększone wykorzystanie zasobów opieki zdrowotnej odzwierciedla nie tylko większe potrzeby medyczne pacjentów z AZS, ale również złożoność zarządzania przewlekłą chorobą skórną u dorosłych. Pacjenci często wymagają multidyscyplinarnej opieki obejmującej dermatologów, alergologów, a niekiedy również psychiatrów i psychologów ze względu na znaczny wpływ choroby na jakość życia i zdrowie psychiczne.
Różnice płciowe u dorosłych
W populacji dorosłej obserwuje się interesujące różnice płciowe w epidemiologii AZS. Ogólnie choroba nieco częściej dotyka kobiety (stosunek mężczyźni:kobiety wynosi 1:1,4)14, jednak wśród osób starszych (75-99 lat) AZS częściej występuje u mężczyzn7. Te różnice mogą być związane z hormonalnymi, genetycznymi oraz behawioralnymi czynnikami specyficznymi dla płci.
Perspektywy badawcze i wyzwania
Epidemiologia AZS u dorosłych pozostaje obszarem intensywnych badań ze względu na wiele nierozwiązanych kwestii. Potrzebne są długoterminowe badania kohortowe, które pomogą lepiej zrozumieć naturalny przebieg choroby u dorosłych, czynniki ryzyka nawrotów oraz skuteczność różnych strategii terapeutycznych. Szczególnie ważne jest rozróżnienie między przypadkami będącymi kontynuacją choroby z dzieciństwa a prawdziwymi przypadkami o początku w dorosłości, ponieważ mogą one wymagać różnych podejść terapeutycznych.
Wyzwaniem pozostaje również standaryzacja definicji i kryteriów diagnostycznych AZS u dorosłych, co utrudnia porównywanie wyników badań z różnych ośrodków i krajów. Rozwój nowych biomarkerów i narzędzi diagnostycznych może pomóc w lepszej charakterystyce fenotypów AZS u dorosłych i personalizacji terapii.






















