Dlaczego powstaje alergia pokarmowa - mechanizmy i czynniki ryzyka

Alergia pokarmowa to złożone schorzenie, którego powstanie wynika z nieprawidłowego działania układu immunologicznego1. Gdy osoba z alergią pokarmową spożywa określony pokarm, jej system odpornościowy błędnie identyfikuje specyficzne białko pokarmowe jako coś szkodliwego1. W odpowiedzi na to błędne rozpoznanie, układ immunologiczny uruchamia komórki do produkcji przeciwciała znanego jako immunoglobulina E (IgE), które rozpoznaje alergen pokarmowy1.

Mechanizm powstawania alergii pokarmowej

Proces rozwoju alergii pokarmowej jest wieloetapowy i wymaga wcześniejszego uwrażliwienia organizmu na dany alergen2. Przy pierwszym kontakcie z alergenem pokarmowym, układ immunologiczny „zapamiętuje” jego strukturę molekularną i tworzy specyficzne przeciwciała IgE3. Te przeciwciała przyłączają się do komórek tucznych w tkankach oraz bazofilów krążących we krwi4.

Gdy dana osoba ponownie spożyje nawet najmniejszą ilość tego pokarmu, przeciwciała IgE rozpoznają alergen1. Powoduje to aktywację komórek tucznych, które uwalniają mediatory chemiczne, takie jak histamina1. To właśnie uwolnienie tych substancji chemicznych powoduje objawy alergiczne, które mogą obejmować skórę, układ oddechowy, pokarmowy oraz sercowo-naczyniowy5.

Ważne: Alergeny pokarmowe to zwykle rozpuszczalne w wodzie glikoproteiny, które są odporne na rozkład i łatwo transportowane przez błonę śluzową jelit6. Dlatego nawet niewielkie ilości alergenu mogą wywołać reakcję u osób uczulonych.

Czynniki genetyczne w rozwoju alergii pokarmowej

Predyspozycje genetyczne odgrywają znaczącą rolę w rozwoju alergii pokarmowej7. Badania nad bliźniętami sugerują, że około 80% ryzyka alergii pokarmowej może być dziedziczone od rodziców do dziecka7. Jeśli rodzice mają alergie pokarmowe, ich dzieci są narażone na zwiększone ryzyko rozwoju tej choroby8. Jednak ważne jest to, że dziedziczenie nie oznacza, że dziecko będzie miało tę samą alergię co rodzic – może rozwinąć uczulenie na inne pokarmy9.

Naukowcy zidentyfikowali pewne geny związane z rozwojem alergii pokarmowych7. Podejrzewane geny obejmują te kodujące białka zaangażowane w odpowiedź immunologiczną, rozkład białek pokarmowych oraz integralność barier (skóra i błona śluzowa), które chronią przed ekspozycją na alergeny7. Jeden z loci podatności na alergie pokarmowe (nazywany C11orf30) został również powiązany z poziomami IgE i astmą7.

Wpływ czynników środowiskowych

Choć genetyka jest ważna, czynniki środowiskowe również znacząco wpływają na rozwój alergii pokarmowych7. Jedna z głównych teorii wyjaśniających wzrost częstości alergii to „hipoteza higieny”10. Zgodnie z nią, dzieci coraz częściej dorastają w „sterylnych” środowiskach, co oznacza, że ich układ immunologiczny może nie otrzymywać wystarczającej wczesnej ekspozycji na drobnoustroje potrzebne do prawidłowego rozwoju10.

Znaczenie ma także mikrobiom jelitowy11. Badania sugerują, że mikrobiota uczestniczy w różnych użytecznych funkcjach, takich jak uczenie układu immunologicznego jelit rozpoznawania pokarmów jako nieszkodliwych11. Wszelkie zmiany w mikrobiocie jelitowej (np. spowodowane antybiotykami) negatywnie wpływają na mechanizmy tolerancji immunologicznej i w rezultacie odgrywają znaczącą rolę w rozwoju alergii pokarmowej11. Zobacz więcej: Czynniki środowiskowe w rozwoju alergii pokarmowej

Rola składników odżywczych i diety

Niektóre składniki odżywcze mogą przyczyniać się do rozwoju alergii pokarmowej11. Witamina D jest ważnym regulatorem odpowiedzi immunologicznej, a naukowcy sugerują, że zarówno nadmiar, jak i niski poziom witaminy D w organizmie może zwiększać ryzyko alergii pokarmowej11. Kwasy tłuszczowe omega-3 regulują odpowiedź immunologiczną i mają działanie przeciwzapalne, chroniąc komórki przed uszkodzeniem12. Dowody sugerują, że spożycie kwasów omega-3 zmniejszyło się, a omega-6 wzrosło w porównaniu z czasami przodków, co prowadzi do zwiększonego stanu zapalnego w organizmie12.

Doniesiono również, że częściowo strawione białka pokarmowe mogą być rozpoznawane przez organizm jako najeźdźcy, co prowadzi do rozwoju reakcji alergicznej11. Dlatego osoby z obniżoną kwasowością żołądka (z powodu leków, stresu, niedoboru witaminy B i cynku) mogą być narażone na wyższe ryzyko rozwoju alergii pokarmowej11.

Warto wiedzieć: Badania wykazały, że dieta matki bogata w pokarmy zawierające antyoksydanty (witamina C i miedź) zmniejszała ryzyko rozwoju alergii pokarmowej u niemowląt12. Jednak suplementacja witaminami i minerałami może nie mieć takiego samego ochronnego efektu jak naturalne źródła tych składników.

Najczęstsze alergeny pokarmowe

Chociaż praktycznie każdy pokarm może wywołać reakcję alergiczną, większość alergii pokarmowych jest spowodowana przez niewielką grupę produktów1. Osiem głównych alergenów pokarmowych odpowiada za około 90% wszystkich reakcji alergicznych13. Należą do nich: mleko krowie, jaja, orzeszki ziemne, orzechy drzewne, ryby, skorupiaki, pszenica, soja i sezam14.

U dorosłych najczęstszymi alergenami są owoce i warzywa (zespół alergii jamy ustnej), orzeszki ziemne i orzechy drzewne oraz ryby i skorupiaki15. U dzieci natomiast dominują alergeny takie jak mleko krowie, jaja, orzeszki ziemne, soja, pszenica i orzechy drzewne16. Zobacz więcej: Najczęstsze alergeny pokarmowe i mechanizmy uczulenia

Czynniki ryzyka i predyspozycje

Istnieje kilka czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju alergii pokarmowej. Wiek jest jednym z najważniejszych – alergie pokarmowe są znacznie częstsze u niemowląt i małych dzieci niż u dorosłych17. Wynika to z faktu, że układ immunologiczny dziecka jest jeszcze w trakcie rozwoju18.

Obecność innych chorób alergicznych, takich jak astma, egzema lub katar sienny, znacząco zwiększa ryzyko rozwoju alergii pokarmowej19. Egzema jest uważana za największy czynnik ryzyka20. Lekarze uważają, że sucha, popękana skóra u dzieci z egzemą przypadkowo wpuszcza pokarmy, pyłki i sierść zwierząt do organizmu, co dezorientuje układ immunologiczny20.

Współczesne wyzwania i przyszłość badań

Liczba osób z alergiami pokarmowymi gwałtownie wzrosła w ciągu ostatnich dekad10, ale przyczyna tego zjawiska nie jest do końca jasna. Naukowcy nadal mają wiele podstawowych pytań dotyczących alergii pokarmowej, w tym: dlaczego niektórzy ludzie wytwarzają przeciwciała IgE przeciwko określonym pokarmom, a inni nie, dlaczego niektórzy ludzie, którzy wytwarzają przeciwciała IgE przeciwko alergenowi pokarmowemu, nie mają reakcji alergicznej, oraz dlaczego niektórzy ludzie z alergią pokarmową mają ciężkie reakcje alergiczne, a inni nie21.

Badacze poszukują odpowiedzi na te pytania w nadziei na znalezienie sposobów zapobiegania alergiom pokarmowym lub zmniejszenia nasilenia reakcji alergicznych na pokarmy21. Obecnie nie ma lekarstwa na alergie pokarmowe, a ścisłe unikanie zidentyfikowanych pokarmów pozostaje jedyną metodą prewencji22.

Pytania i odpowiedzi

Czy alergia pokarmowa jest dziedziczna?

Tak, predyspozycje genetyczne odgrywają znaczącą rolę. Badania sugerują, że około 80% ryzyka alergii pokarmowej może być dziedziczone od rodziców do dziecka, choć konkretna alergia może dotyczyć innych pokarmów niż u rodziców.

Dlaczego alergie pokarmowe są coraz częstsze?

Wzrost częstości alergii pokarmowych może wynikać z kilku czynników: hipotezy higieny (zbyt sterylne środowisko), zmian w diecie, zaburzeń mikrobioty jelitowej oraz niedoborów witaminy D. Dokładne przyczyny tego zjawiska są nadal badane.

Co powoduje reakcję alergiczną na pokarm?

Reakcja alergiczna powstaje gdy układ immunologiczny błędnie identyfikuje nieszkodliwe białko pokarmowe jako zagrożenie, produkuje przeciwciała IgE, które przy ponownym kontakcie z alergenem powodują uwolnienie histaminy i innych mediatorów zapalnych.

Które pokarmy najczęściej wywołują alergie?

Osiem głównych alergenów odpowiada za 90% reakcji alergicznych: mleko krowie, jaja, orzeszki ziemne, orzechy drzewne, ryby, skorupiaki, pszenica, soja. Niedawno dodano także sezam jako dziewiąty główny alergen.

Czy można zapobiec rozwojowi alergii pokarmowej?

Najnowsze badania sugerują, że wczesne wprowadzanie potencjalnie alergizujących pokarmów (około 4-6 miesiąca życia) może pomóc w zapobieganiu rozwoju alergii, szczególnie u dzieci wysokiego ryzyka.