Kryteria diagnostyczne atopowego zapalenia skóry stanowią fundamentalne narzędzie w procesie rozpoznawania tej przewlekłej choroby skóry. Różne organizacje medyczne opracowały szczegółowe wytyczne, które pomagają lekarzom w standaryzacji procesu diagnostycznego oraz zapewnieniu jednolitości rozpoznań na całym świecie.
Kryteria Hanifin i Rajka – złoty standard diagnostyki
Kryteria Hanifin i Rajka z 1980 roku są najstarszymi i najczęściej stosowanymi kryteriami diagnostycznymi dla atopowego zapalenia skóry1. Systematyczny przegląd randomizowanych badań kontrolowanych z interwencją farmakologiczną z lat 2007-2016 wykazał, że kryteria Hanifin i Rajka były najczęściej używane (41,0%), następnie refinement kryteriów UK (9,0%), kryteria Japońskiego Towarzystwa Dermatologicznego (4,2%) oraz kryteria Amerykańskiej Akademii Dermatologii (3,8%)2.
Diagnoza AZS według kryteriów Hanifin i Rajka wymaga spełnienia trzech z czterech głównych kryteriów oraz trzech z 23 pomniejszych kryteriów1. Choć są kompleksowe i powszechnie używane w badaniach klinicznych, kryteria te mogą nie być praktyczne w praktyce klinicznej z kilku powodów: duża liczba kryteriów jest uciążliwa, niektóre kryteria są niespecyficzne, takie jak pityriasis alba, a inne kryteria są rzadkie w AZS mimo że są dość specyficzne, jak zapalenie górnej wargi1.
- Świąd skóry
- Typowa morfologia i rozmieszczenie zmian
- Przewlekły lub przewlekle nawracający charakter dermatitis
- Osobisty lub rodzinny wywiad atopii (astma, alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry)
Uproszczone kryteria Grupy Roboczej Wielkiej Brytanii
Grupa Robocza Wielkiej Brytanii uprościła kryteria Hanifin i Rajka, wymagając od pacjentów spełnienia jednego obowiązkowego warunku (świądząca choroba skóry) oraz trzech z pięciu pomniejszych kryteriów1. Nie wymagają badań laboratoryjnych, co czyni je lepiej dostosowanymi do badań epidemiologicznych i populacyjnych, a także praktyki klinicznej1.
Uproszczona wersja kryteriów diagnostycznych Grupy Roboczej Wielkiej Brytanii dla egzemy ma czułość 95% i swoistość 97%3. Kryteria te obejmują świąd skóry ORAZ co najmniej 3 z następujących: wywiad uogólnionej suchej skóry, wywiad zajęcia zgięć, widoczne zapalenie skóry w zgięciach, wywiad atopii (astma lub alergiczny nieżyt nosa) osobisty lub rodzinny, wystąpienie wysypki przed drugim rokiem życia3.
Według kryteriów brytyjskich, pacjenci muszą mieć świąd skóry lub dowody tarcia lub drapania, oraz trzy lub więcej z następujących: zajęcie fałdów skórnych (dermatitis zgięciowe przedniej części kostek, dołów łokciowych, dołów podkolanowych, skóry wokół oczu lub szyi, albo policzków u dzieci poniżej 10 roku życia), wywiad astmy lub alergicznego nieżytu nosa (lub wywiad rodzinny tych schorzeń jeśli pacjent jest dzieckiem w wieku 4 lat lub młodszym), objawy rozpoczęły się przed 2 rokiem życia (można stosować tylko u osób w wieku 4 lat lub starszych), wywiad suchej skóry (w ciągu ostatniego roku), dermatitis jest widoczne na powierzchniach zgięciowych (osoby w wieku 4 lat lub starsze) lub na policzkach, czole i powierzchniach wyprostnych (osoby w wieku 4 lat lub młodsze)4.
Kryteria Amerykańskiej Akademii Dermatologii
W 2003 roku Amerykańska Akademia Dermatologii zaproponowała zestaw zrewidowanych kryteriów Hanifin i Rajka. Te uproszczone kryteria mają zastosowanie do wszystkich grup wiekowych, co czyni je potencjalnie lepiej dostosowanymi do środowiska klinicznego5. Kryteria AAD różnicują podstawowe cechy, które muszą być obecne do diagnozy, takie jak świąd; ważne cechy wspierające diagnozę, jak wczesny wiek wystąpienia; oraz cechy towarzyszące sugerujące diagnozę, ale niespecyficzne6.
Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiej Akademii Dermatologii z 2014 roku, następujące cechy powinny być rozważane w diagnozie AZS: cechy podstawowe (muszą być obecne): świąd, egzema (ostra, podostra, przewlekła) – typowa morfologia i wzorce specyficzne dla wieku (zajęcie twarzy/szyi/powierzchni wyprostnych u dzieci, zajęcie zgięć w każdej grupie wiekowej, oszczędzanie krocza i pach); przewlekły lub nawracający wywiad7.
Ważne cechy (wspierające diagnozę) obejmują: wczesny wiek wystąpienia, atopię – osobisty i/lub rodzinny wywiad; reaktywność IgE, suchość skóry8. Dodatkowe rozważania diagnostyczne: nie istnieje wiarygodny biomarker do diagnozy AZS, badania laboratoryjne są rzadko konieczne, ale pełna morfologia krwi może być przydatna do wykluczenia niedoboru odporności; poziom IgE może być pomocny w potwierdzeniu wzorca atopowego8.
Specjalne kryteria dla populacji azjatyckiej
W 2019 roku opracowano i zwalidowano nowe kryteria diagnostyczne do stosowania w Chinach po publikacji dużego badania u dzieci w wieku 1-7 lat, które sugerowało, że łagodniejsza forma AZS była rozpowszechniona w tej populacji, a kryteria Hanifin i Rajka oraz Grupy Roboczej Wielkiej Brytanii nie były wystarczająco czułe w tej populacji5.
Według tych nowych kryteriów, AZS jest diagnozowane u dzieci na podstawie obecności trzech podstawowych cech: świąd; „typowa” morfologia i rozmieszczenie (dermatitis zgięciowe) lub „atypowa” morfologia i rozmieszczenie z suchością skóry; przewlekły lub przewlekle nawracający przebieg5. Kryteria chińskie dla dzieci zaproponowane przez Yao i współpracowników to: świąd; typowa morfologia i rozmieszczenie, lub atypowa morfologia i rozmieszczenie z suchością skóry; przewlekły lub przewlekle nawracający przebieg choroby9.
Praktyczne zastosowanie kryteriów diagnostycznych
W praktyce klinicznej najczęściej stosowane są uproszczone wersje kryteriów, które są łatwiejsze w użyciu podczas rutynowych wizyt. Kluczowe elementy, które powinny być zawsze oceniane to świąd i suchość skóry – bez nich diagnoza powinna być kwestionowana10. Diagnoza atopowego zapalenia skóry zależy od osobistego i/lub rodzinnego wywiadu atopii połączonego z objawami klinicznymi i symptomami opisanymi przez Hanifina10.






















